GSFA 1200

Study Thai sentences side-by-side with English translations. Compare structures, notice patterns, and deepen your understanding through parallel reading.
#1
ดอกdɔ̀ɔkดาราdaa-raaรัตน์rátสีsǐiเหลืองlʉ̌aŋสดใสsòt-sǎiแกว่งkwɛ̀ːŋไกวkwajอย่างyàaŋเริงร่าrɤːŋ-râː
Bright yellow daffodils nodded gaily.
#2
ลำธารlam-thaanสายsǎaiเล็กlékขับkhàpขานkʰ̌aːnบทเพลงbòt-pʰleːŋอย่างyàaŋนุ่มnûmนวลnuan
The little brook sang softly.
#3
โรrooบินbinฮู้húuดdผู้phûuกล้าklâaหาญhǎanหัวเราะhǔa-rɔ́เสียงsǐiaŋดังdaŋลั่นlân
Brave Robin Hood laughed aloud.
#4
ระฆังrá-khaŋใบbaiใหญ่yàiดังdaŋกังวานkaŋ-waanขึ้นkhʉ̂nอีกìikคราkʰraː
Again the great bell tolled.
#5
เกล็ดklètหิมะhì-máสีsǐiขาวkhǎaoขนาดkhà-nàatใหญ่yàiร่วงrûaŋหล่นlònลงloŋมาmaaอย่างyàaŋเงียบเชียบngîap-chîap
Silently fell the great white snowflakes.
#6
ชายchaaiชราchá-raaผู้phûuใจดีjai-diiหัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋน่ารักใคร่nâa-rák-khrâi
The kind old man laughed pleasantly.
#7
ลูกlûukแมวmɛɛoสีsǐiขาวkhǎaoตัวtuaน้อยnɔ́ɔiของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnส่งsòŋเสียงsǐiaŋครางkhraaŋอย่างyàaŋมีmiiความkhwaamสุขsùk
My little white kitten purrs contentedly.
#8
ประตูprà-tuuไม้máiโอ๊กóokบานbaanใหญ่yàiค่อยๆkhɔ̂ɔi-khɔ̂ɔi  เปิดpə̀ətกว้างkwâaŋออกɔ̀ɔkอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
Slowly the great oaken door opened wide.
#9
กองkɔɔŋทหารthá-hǎanผู้phûuกล้าklâaหาญhǎanเดินdəənทัพthápรุดrútหน้าnâaไปpai
Forward marched that gallant company.
#10
วันwanคืนkhʉnแห่งhɛ̀ŋความkhwaamสุขsùkผ่านphâanพ้นphónไปpaiอย่างyàaŋรวดเร็วrûat-reo
The happy days passed quickly by.
#11
บางbaangครั้งkhrángใบไม้bai-máiก็kɔ̂กระซิบkrà-sípกระซาบkrà-sàapกันkanเบาๆbao-bao
Sometimes the leaves whisper together softly.
#12
ม้าmáaของkhɔ̌ɔŋพอลphɔɔn  รีriiเวียร์wia  วิ่งwîŋตะบึงtà-bʉŋออกɔ̀ɔkไปpai
Away sped Paul Revere's horse.
#13
แสงจันทร์sɛɛŋ-janสีsǐiนวลnuanส่องsɔ̀ɔŋแสงsɛɛŋอย่างyàaŋนุ่มnûmนวลnuan
The pale moonlight shone softly.
#14
หนูnǔuน้อยnɔ́ɔiแมรี่mɛɛ-riiโกลด์kóotร้องไห้rɔ́ɔŋ-hâiอย่างyàaŋขมขื่นkhǒm-khʉ̀ʉn
Little Marygold wept bitterly.
#15
ดวงตาduaŋ-taaของkhɔ̌ɔŋหญิงyǐŋสาวsǎawตัวtuaน้อยnɔ́ɔiเป็นpenประกายprà-kaaiสดใสsòt-sǎi
The little maiden's eyes sparkled brightly.
#16
กวางkwaaŋที่thîiตื่นtʉ̀ʉnตระหนกtrà-nòkกระโจนkrà-joːnลุกlúkขึ้นkhʉ̂n
Up started the frightened deer.
#17
เพื่อนphʉ̂anเก่าkàoสองsɔ̌ɔŋคนkhonเดินdəənเคียงkhiiŋข้างkhâaŋกันkanไปpai
The two old friends walked along together.
#18
ทันใดนั้นthan-dai-nánลมlomพายุphaa-yúใหญ่yàiก็kɔ̂ก่อตัวkɔ̀ɔ-tuaขึ้นkhʉ̂n
Suddenly a great wind arose.
#19
ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítอันanยิ่งyîŋใหญ่yàiและlɛ́งดงามŋót-ŋaamลับขอบฟ้าláp-khɔ̀ɔp-fáaลงloŋไปpai
Down sank the great, glorious sun.
#20
เสียงsǐiaŋของkhɔ̌ɔŋปีpiiเตอร์tɤ̂ːแพนphɛɛnดังdaŋกังวานkaŋ-waanอย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋ
Peter Pan's voice rang out gaily.
#21
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamสายsǎaiใหญ่yàiไหลlǎiเอื่อยʔ̀ɯːajไปpaiข้างkhâaŋหน้าnâaอย่างyàaŋเงียบเชียบngîap-chîap
The mighty river rolled silently onward.
#22
เรือrʉaของkhɔ̌ɔŋคkʰᴐːริríสsโตtooเฟอร์fɤː  โคลัมบัสkʰoː-lam-bás  แล่นlɛ̂nจากjàakไปpai
Columbus' ship sailed away.
#23
ผู้คนphûu-khonทั้งหมดtháng-mótส่งsòŋเสียงsǐiaŋเชียร์jʰiːaดังdaŋลั่นlân
All the people cheered loudly.
#24
ครั้งkhrángหนึ่งnùengพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋเคยkhəəiสู้sûːรบrópกันkanที่thîiนี่nîi
Once the Indians fought here.
#25
ใบไม้bai-máiสีsǐiแดงdɛɛŋสดsòtร่วงrûaŋหล่นlònลงloŋมาmaa
Down fluttered the bright red leaves.
#26
เธอthəəมองmɔɔŋไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  อย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
Slowly she looked around.
#27
คนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaผู้phûuสดใสsòt-sǎiรีบriipจากjàakไปpaiในnaiทันทีtʰan-tʰiː
The bright stranger then quickly departed.
#28
เสียงsǐiaŋหัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋของkhɔ̌ɔŋเด็กๆdèk-dèk  ดังdaŋก้องkᴐ̂ːŋไปpaiทั่วthûaทุกthúkแห่งhɛ̀ŋ
The children's merry laughter rang out everywhere.
#29
บางbaangครั้งkhrángเราraoก็kɔ̂เดินdəənไปpaiด้วยdûaiกันkan
Sometimes we walk together.
#30
จากjàakนั้นnánแขกkhɛ̀ɛkแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaสองsɔ̌ɔŋคนkhonก็kɔ̂จากjàakไปpai
Then the two strange guests went away.
#31
เสียงsǐiaŋตะโกนtà-goonของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkชายchaaiเหล่าlàoนั้นnánเงียบngîapลงloŋในnaiทันทีtʰan-tʰiː
Instantly the boys' shouts ceased.
#32
ครั้งkhrángหนึ่งnùengหญิงyǐŋชราchá-raaเคยkhəəiมองmɔɔŋไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  อย่างyàaŋระráแวดwɛ̂ːtระวังrá-waŋ
Once the old woman looked cautiously around.
#33
นาฬิกาnaː-lí-kaːกำลังkam-laŋจะjàตีบtìːpอกòkเวลาwee-laaในnaiไม่mâiช้าcháa
The clock will strike soon.
#34
ธงthoŋทั้งหมดtháng-mótกำลังkam-laŋปลิวpliuไสวsà-wǎjอย่างyàaŋสวยงามsǔai-ngaam
All the flags were fluttering gaily.
#35
เมฆmêekดำdamก้อนkɔ́ɔnมหึมาmá-hɯ̀-maːได้dâaiก่อkɔ̀ɔตัวtuaขึ้นkhʉ̂nแล้วláew
Great black clouds have gathered.
#36
ทุกthúkคนkhonกำลังkam-laŋทำงานtham-ngaanกันkanอย่างyàaŋขะมักเขม้นkʰ̀a-mák-kʰ̀a-mêːn
Everybody was working busily.
#37
เจ้าjâoภูphuuตน้อยพัคtà-nᴐ̂ːกำลังkam-laŋหัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋเจ้าjâoเล่ห์lêː
Little Puck was laughing slyly.
#38
ฉันchǎnนั่งnângอยู่yùuที่thîiนี่nîiเพียงphiaŋลำพังlam-phaŋ
I have been sitting here alone.
#39
หมอกmɔ̀ɔkสีsǐiขาวkhǎaoหนาnǎːทึบtʰ́ɯpกำลังkam-laŋลอยlɔɔiขึ้นkhʉ̂nอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
Slowly a thick white mist was rising.
#40
พวกphûakเราraoควรkhuanจะjàกำลังkam-laŋอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉอยู่yùu
We should have been studying.
#41
ตอนtɔɔnนี้nîiฉันchǎnกำลังkam-laŋจะjàไปpaiแล้วláew
Now I am going away.
#42
สหายsà-hǎːjเก่าkàoสองsɔ̌ɔŋคนkhonกำลังkam-laŋคุยkʰujกันkanอย่างyàaŋเคร่งเครียดkʰ̂reːŋ-kʰ̂riːat
The two old comrades were talking together earnestly.
#43
ฉันchǎnนอนnɔɔnหลับlàpสนิทsà-nítมาmaaตลอดtà-lɔ̀ɔt
I have been sleeping soundly.
#44
ม้าmáaของkhɔ̌ɔŋเจ้าjâoชายchaaiน้อยnɔ́ɔiได้dâaiรับrápการkaanฝึกฝนfɯ̀k-fǒnมาmaaอย่างyàaŋดีdii
The little prince's horse had been carefully trained.
#45
ของkhɔ̌ɔŋเล่นlênของkhɔ̌ɔŋเด็กๆdèk-dèk  ถูกthùukวางwaːŋเกลื่อนklɯ̀ːanกลาดklàːtไปpaiทั่วthûa
The children's toys were scattered about.
#46
พวกphûakเขาkhǎwเล่นlênซนsonกันkanเสียงsǐiaŋดังdaŋ
They had been romping noisily.
#47
เหล่าlàoนางnaːŋเงือกŋ̂ɯːakกำลังkam-laŋร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋอย่างyàaŋไพเราะpʰaj-rᴐ́
The mermaids were sweetly singing.
#48
ระฆังrá-khaŋใบbaiใหญ่yàiกำลังkam-laŋส่งsòŋเสียงsǐiaŋดังdaŋกังวานkaŋ-waanอย่างyàaŋน่าnâaเกรงkreːŋขามkʰ̌aːm
The great bell was solemnly tolling.
#49
ฉันchǎnกำลังkam-laŋรอrawอยู่yùuที่thîiนี่nîiอย่างyàaŋอดทนòt-thon
I am waiting here patiently.
#50
สุขภาพsùk-kʰ̀a-pʰ̂aːpของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkคนkhonนั้นnánกำลังkam-laŋดีdiiขึ้นkhʉ̂nอย่างyàaŋต่อtɔ̀ɔเนื่องnʉ̂aŋ
The child's health is steadily improving.
#51
พวกphûakเขาkhǎwทำงานtham-ngaanร่วมrûːamกันkanที่thîiนี่nîiบ่อยbᴐ̀ːjครั้งkhráng
They have often worked here together.
#52
ฝนfǒnหยุดyùtตกtòkแล้วláew
The rain has stopped.
#53
ในnaiไม่mâiช้าcháaบทbòtเรียนrianทั้งหมดtháng-mótก็kɔ̂จบjòpลงloŋ
Soon all the lessons were ended.
#54
พี่phîiสาวsǎawผู้phûuหยิ่งj̀iŋยโสj́a-sǒːของkhɔ̌ɔŋซิsíนเดอเรลnᴐː1 dɤː1 reːnล่าlâaหัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋดูถูกduː-tʰ̀uːkเหยียดj̀iːatหยามǰaːm
Little Cinderella's proud sisters laughed very scornfully.
#55
คุณkhunอ่านàanเร็วreoเกินkəənไปpai
You read too fast.
#56
เรื่องrʉ̂angเก่าkàoเรื่องrʉ̂angเดิมdəəmถูกthùukเล่าlâoบ่อยbᴐ̀ːjเกินkəənไปpaiแล้วláew
The same old story has been told too often.
#57
ม้าmáaของkhɔ̌ɔŋทหารthá-hǎanเก่าkàoส่งsòŋเสียงsǐiaŋร้องrɔ́ɔŋอย่างyàaŋหมดmòtความkhwaamอดทนòt-thon
The old soldier's horse neighed impatiently.
#58
คำkhamพูดphûutที่thîiไม่mâiใจดีjai-diiจำนวนjam-nuuanมากmâakถูกthùukพูดphûutออกɔ̀ɔkมาmaaอย่างyàaŋไม่mâiยั้งj́aŋคิดkhít
Too many unkind words are spoken thoughtlessly.
#59
ชาวchaaoต่างtàaŋชาติchâatตัวtuaน้อยnɔ́ɔiพูดphûutได้dâaiอย่างyàaŋถูกthùukต้องtɔ̂ɔŋแม่นยำmɛ̂ːn-jamมากmâak
The little foreigners speak very correctly.
#60
วันwanนั้นnánผ่านphâanไปpaiอย่างyàaŋรื่นเริงrɯ̂ːn-rɤːŋ
So merrily passed the day.
#61
ลูกสาวlûːk-sǎːwของkhɔ̌ɔŋชายchaaiชราchá-raaมาmaaที่thîiนี่nîiค่อนkʰ̂ᴐːnข้างkhâaŋบ่อยbᴐ̀ːj
The old man's daughter comes here quite frequently.
#62
หงส์hǒŋขาวkhǎaoแสนsɛ̌ɛnสวยsǔaiว่ายwâaiผ่านphâanไปpaiอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
A beautiful white swan swam slowly by.
#63
ตรงtroŋข้ามkhâamกันkanพอดีphɔɔ-diiมีmiiพระราชวังphrá-râat-chá-waŋที่thîiงดงามŋót-ŋaamที่สุดthîi-sùtตั้งtâŋอยู่yùu
Directly opposite stands a most wonderful palace.
#64
ชายchaaiบนbonดวงduaŋจันทร์janลงloŋมาmaaเร็วreoเกินkəənไปpai
The Man-in-the-Moon came down too soon.
#65
พวกphûakเขาkhǎwเริ่มrə̂əmต้นtônช้าcháaเกินkəənไปpaiเสมอsà-mə̌ə
They always start too late.
#66
เธอthəəโค้งkʰ́oːŋคำนับkʰam-nápอย่างyàaŋสง่าsà-ŋ̀aːงามŋaamที่สุดthîi-sùt
She bowed most graciously.
#67
พวกphûakเราraoทุกthúkคนkhonหัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋเต็มtemที่thîi
We all laughed so heartily.
#68
พืชpʰ̂ɯːtหาhǎaยากyâakบางbaangชนิดjʰ́a-nítเติบโตtə̀əp-tooที่thîiนี่nîi
Some very rare plants grow here.
#69
กุหลาบkù-làapสีชมพูsǐː-jʰom-pʰuːอ่อนɔ̀ɔnกำลังkam-laŋเติบโตtə̀əp-tooไปpaiทั่วthûaทุกหนtʰ́uk-hǒnแห่งhɛ̀ŋ
Pale pink roses were growing everywhere.
#70
ชายchaaiชราchá-raaผู้phûuน่าnâaสงสารsǒŋ-sǎːnเดินdəənกะเผลกkà-pʰ̀leːkไปpaiอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
The poor old man limped along very slowly.
#71
คนkhonเกือบkʉ̀apทุกthúkคนkhonกินkinเร็วreoเกินkəənไปpai
Almost all people eat too rapidly.
#72
ท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaสีน้ำเงินsǐi-nám-ngənเข้มkʰ̂eːmยิ้มyímทักทายtʰ́ak-tʰaːjอีกìikครั้งkhráng
The deep blue heavens smile again.
#73
สุภาพsù-pʰ̂aːpบุรุษbù-rútสูงsǔuŋวัยwaiที่thîiน่าnâaสนใจsǒn-jaiที่สุดthîi-sùtคนkhonหนึ่งnùengกำลังkam-laŋพูดphûutอยู่yùu
A most interesting old gentleman was talking.
#74
ฉันchǎnทำงานtham-ngaanมาmaaนานnaanพอแล้วpʰ́ᴐː1 lɛːw
I have been working long enough.
#75
เหhěeล่าlâaพิลpʰinกริมkrimขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋที่thîiพลีpʰliːมัธmát-tʰ́a
The Pilgrims landed at Plymouth.
#76
ใบbaiของkhɔ̌ɔŋต้นสนtôn-sǒnน้อยnɔ́ɔiเปลี่ยนplìanเป็นpenสีsǐiทองtʰᴐːŋ
The little pine-tree's leaves were changed to gold.
#77
พวกphûakเขาkhǎwแล่นlɛ̂nเรือrʉaออกɔ̀ɔkจากjàakอังกฤษang-krìt
They sailed away from England.
#78
พายุphaa-yúหยุดyùtลงloŋเมื่อmûaใกล้klâiค่ำkʰ̂am
Toward night the storm ceased.
#79
เด็กๆdèk-dèk  ในnaiฮอลแลนด์hᴐːn-lɛːnมักmákจะjàเล่นlênสsเก็ตkètไปpaiโรงเรียนroong-rian
The children in Holland often skate to school.
#80
เราraoจะjàเดินdəənไปpaiโรงเรียนroong-rianกับkàpคุณkhun
We will walk to school with you.
#81
หญิงyǐŋชราchá-raaผู้phûuเป็นpenที่รักthîi-rákหันhǎnมาmaaหาhǎaเราraoอย่างyàaŋยิ้มyímแย้มyɛ́ɛm
The dear old lady turned toward us graciously.
#82
สุนัขsù-nákของkhɔ̌ɔŋริríปpᴐːเดินdəənตามtaamเขาkhǎwไปpaiอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa
Rip's dog walked along slowly after him.
#83
เด็กdèkหญิงyǐŋผมphǒmลอนlᴐːnคนkhonหนึ่งnùengนั่งnângอยู่yùuใกล้klâiฉันchǎn
A little girl with curls sat near me.
#84
เมฆmêekสีsǐiขาวkhǎaoนุ่มnûmลอยlɔɔiอยู่yùuเหนือnʉ̌aเราrao
Above us floated a soft white cloud.
#85
รถไฟrót-faiจะjàออกɔ̀ɔkจากjàakเซนต์หลุยส์seːn-lǔjตอนtɔɔnเที่ยงthîaŋ
The train starts from St. Louis at noon.
#86
เขาkhǎwกระโจนkrà-joːnไปpaiข้างkhâaŋหน้าnâaโดยdooiปราศจากpràːt-sà-jàːkความkhwaamกลัวklua
Without fear he leaped forward.
#87
เพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋเราraoจากjàakนิวยอร์กniw-ĵᴐːkจะjàออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋกลับklàpบ้านbâanพรุ่งphrûngนี้nîi
Our friends from New York will start for home tomorrow.
#88
นกnókน้อยnɔ́ɔiส่งsòŋเสียงsǐiaŋร้องrɔ́ɔŋอย่างyàaŋงัวเงียŋuːa-ŋiːaก่อนkɔ̀ɔnรุ่งrûŋสางsǎaŋ
Before dawn the little birds were twittering sleepily.
#89
ฉันchǎnรอrawคุณkhunมาmaaหลายlǎaiชั่วโมงchûa-mooŋแล้วláew
I have been waiting for you for hours.
#90
ทุกthúkคนkhonรู้จักrúu-jàkลินคอล์นlin-kʰᴐːn
Everybody knows about Lincoln.
#91
นกnókโรrooบินbinจำนวนjam-nuuanมากmâakร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋในnaiสวนsǔːanผลphǒnไม้mái
In the orchard sang many robins.
#92
นกnókชายเลchaai-leeตัวtuaน้อยnɔ́ɔiบินbinโฉบjʰ̀oːpไปมาpai-maaตามtaamชายหาดchaai-hàat
Along the beach flits the little sandpiper.
#93
เด็กdèkคนkhonนั้นnánรอrawพ่อphɔ̂ɔของkhɔ̌ɔŋเธอthəəอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuu
The child waited at the door for her father.
#94
วัวwuːaกระโดดkrà-dòotข้ามkhâamดวงduaŋจันทร์jan
The cow jumped over the moon.
#95
ยอดyɔ̀ɔtเขาkhǎwสูงsǔuŋตระหง่านtrà-hŋâanอยู่yùuเหนือnʉ̌aเมฆmêek
The peak of the mountain towers above the clouds.
#96
ทุ่งthûŋหิมะhì-máกว้างkwâaŋใหญ่yàiเปล่งประกายplèŋ-prà-kaaiสดใสsòt-sǎiยามyaamพระอาทิตย์phrá-aa-thítตกดินtòk-din
Great fields of snow glowed brightly at sunset.
#97
เด็กๆdèk-dèk  วิ่งwîŋไปpaiรอบrɔ̂ɔpตึกtʉ̀k
The children ran around the block.
#98
หมู่mùːเกาะkɔ̀ญี่ปุ่นĵiː-pùnตั้งtâŋอยู่yùuอีกìikฟากfâːkหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋโลกlôok
The islands of Japan lie on the other side of the world.
#99
ดาบdàapของkhɔ̌ɔŋทหารthá-hǎanห้อยhɔ̂ɔiอยู่yùuที่thîiข้างkhâaŋเอวʔeːwของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
The soldier's sword hangs at his side.
#100
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamไหลlǎiลงloŋสู่sùuทะเลthá-lee
The river flows down to the sea.
#101
นาฬิกาnaː-lí-kaːเรือนrɯːanเก่าkàoส่งsòŋเสียงsǐiaŋเดินdəənดังdaŋลั่นlân
Loudly the old clock ticked.
#102
ลูกพี่lûuk-phîiลูกlûukน้องnɔ́ɔŋของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉเก่งkèŋ
My cousin reads well.
#103
พี่phîiน้องnɔ́ɔŋเจ็ดcètคนkhonเดินdəənเรียงriːaŋแถวthɛ̌ɛoกันkan
Seven little sisters were walking in a row.
#104
ฉันchǎnเดินdəənเตร็ดtrètเตร่trèːต่อtɔ̀ɔไปpaiอย่างyàaŋไม่mâiใส่ใจsàj-jaj
I carelessly wandered on.
#105
ฝูงfǔːŋวัวwuːaกำลังkam-laŋเล็มlemหญ้าyâaอย่างyàaŋสงบsà-ngòpในnaiตอนtɔɔnเที่ยงthîaŋ
The cattle were grazing peacefully at noon.
#106
ลำธารlam-thaanสายsǎaiเล็กlékส่งsòŋเสียงsǐiaŋเจี๊ยวจ๊าวjíːaw-jáːwไปpaiตลอดtà-lɔ̀ɔtทางthaaŋ
The little brook babbles noisily along.
#107
จากjàakนั้นnánโฮhoːราraːชิjʰ́iอุสʔ̀utผู้phûuกล้าklâaหาญhǎanก็kɔ̂พูดphûutขึ้นkhʉ̂n
Then up spoke brave Horatius.
#108
แม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋเจนjeːnไปpaiทางthaaŋใต้tâiแล้วláew
Jane's mother has gone south.
#109
หิมะhì-máละลายlá-laːjอย่างyàaŋรวดเร็วrûat-reoในnaiแสงแดดsɛɛŋ-dɛ̀ɛtอันanอบอุ่นòp-ùn
The snow melts rapidly in the warm sunshine.
#110
สุนัขsù-nákของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkชายchaaiไปpaiกับkàpเขาkhǎwทุกthúkที่thîi
The boy's dog goes with him everywhere.
#111
ฝากfàːkล่องlɔ̂ɔŋตกลงtòk-loŋบนbonพื้นphʉ́ʉn
The cover of the box fell on the floor.
#112
เด็กdèkผู้phûuหญิงyǐŋคนkhonแรกrɛ̀ɛkในnaiแถวthɛ̌ɛoหยุดyùtอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuu
The first girl in the line stopped at the door.
#113
ในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋ  ใบไม้bai-máiจะjàร่วงrûaŋหล่นlònจากjàakต้นไม้tôn-mái
In autumn the leaves fall from the trees.
#114
เมื่อmûaวานwaanนี้nîiเด็กdèkผู้phûuหญิงyǐŋที่thîiเก่งkèŋที่สุดthîi-sùtในnaiชั้นjʰ́anเรียนrianสะกดsà-kòtคำkhamผิดphìt
Yesterday the best girl in the class missed in spelling.
#115
ในnaiเดือนdʉanพฤศจิกายนpʰ́rɯt-sà-jì-kaː-jon  ดอกdɔ̀ɔkกุหลาบkù-làapแสนsɛ̌ɛnสวยsǔaiบางbaangดอกdɔ̀ɔkบานbaanในnaiสวนsǔːanของkhɔ̌ɔŋเราrao
In November some beautiful roses bloomed in our garden.
#116
ธงชาติtʰoŋ-jʰ̂aːtอเมริกันʔ̀a-meː-rí-kanที่thîiสดใสsòt-sǎiปลิวpliuไสวsà-wǎjไปpaiทั่วthûaทุกthúkแห่งhɛ̀ŋ
Everywhere fluttered gay American flags.
#117
เหล่าlàoชายchaaiผู้phûuรื่นเริงrɯ̂ːn-rɤːŋในnaiป่าpàaหัวเราะhǔa-rɔ́เสียงsǐiaŋดังdaŋ
Loud laughed the merry men in the forest.
#118
ทันใดthan-daiนั้นnánกองkɔɔŋโจรjoːnก็kɔ̂ปรากฏpraː-kòtตัวtuaขึ้นkhʉ̂nรอบrɔ̂ɔpทิศทางthít-thaaŋ
Suddenly the robber's band appeared on every side.
#119
ธงชาติtʰoŋ-jʰ̂aːtของkhɔ̌ɔŋเราraoโบกbòːkสะบัดsà-bàtอยู่yùuเหนือnʉ̌aเราrao
The flag of our country floats above us.
#120
ต้นtônไอaiวี่wîːเติบโตtə̀əp-tooบนbonกำแพงkam-pʰɛːŋปรักpràkหักhàkพังphaŋ
The ivy grows on the ruined wall.
#121
เสียงsǐiaŋแตรtrɛːของkhɔ̌ɔŋนายnaːjพรานpʰraːnดังdaŋขึ้นkhʉ̂nบนbonเนินnəənเขาkhǎw
The horn of the hunter is heard on the hill.
#122
ดอกdɔ̀ɔkไวwajโอʔoːเลตléːtเติบโตtə̀əp-tooอยู่yùuข้างkhâaŋลำธารlam-thaan
Violets grow beside the brook.
#123
ทันใดthan-daiนั้นnánเพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnก็kɔ̂มาmaaยืนyʉnอยู่yùuข้างkhâaŋฉันchǎn
Suddenly my friend was standing beside me
#124
ลุงluŋของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnไปpaiทำthamธุรกิจtʰ́u-rá-kìtที่thîiลอนlᴐːnดอนdᴐːnบ่อยๆbᴐ̀ːj2 bᴐːj
My uncle often goes to London on business.
#125
เสียงsǐiaŋของkhɔ̌ɔŋกัปตันkàp-tanดังdaŋแข่งkhɛ̀ŋกับkàpเสียงsǐiaŋพายุphaa-yú
The voice of the captain was heard above the storm.
#126
ดอกไม้dɔ̀ɔk-máiสายsǎaiพันธุ์phanหนึ่งnùengกำลังkam-laŋบานbaanอยู่yùuที่thîiมุมmumหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋสวนsǔːan
Some late flowers were blooming in one corner of the garden.
#127
สุนัขsù-nákของkhɔ̌ɔŋเล่นlênตัวtuaเล็กlékถูกthùukปกคลุมpòk-kʰlumไปpaiด้วยdûaiฝุ่นfùn
The little toy dog is covered with dust.
#128
วันwanนี้nîiคุณkhunจะjàเดินdəənไปpaiโรงเรียนroong-rianกับkàpฉันchǎnไหมmǎi
Will you walk to school with me today?
#129
เด็กdèkคนkhonนั้นnánบาดbàatเจ็บcèpมากmâakไหมmǎi
Was the child much hurt?
#130
คุณkhunเกิดkə̀ətที่thîiเซนต์หลุยส์seːn-lǔjหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Were you born in St. Louis?
#131
คุณkhunเคยkhəəiไปpaiเที่ยวthîawสเปนsà-peːnไหมmǎi
Have you ever traveled in Spain?
#132
บุรุษbù-rútไปรษณีย์praj-sà-niːกดkòtกริ่งkrìŋหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Did the postman ring?
#133
พี่phîiชายchaaiของkhɔ̌ɔŋคุณkhunเต้นtênเก่งkèŋไหมmǎi
Does your brother dance well?
#134
พี่phîiสาวsǎawของkhɔ̌ɔŋคุณkhunกำลังkam-laŋมาmaaรับrápคุณkhunหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Is your sister coming for you?
#135
เพื่อนphʉ̂anบ้านbâanไปpaiเที่ยวthîawกันkanหมดmòtตลอดtà-lɔ̀ɔtฤดูrú-duuหนาวnǎawเลยləəiหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Have the neighbors gone away for the winter?
#136
ตอนtɔɔnนี้nîiคุณkhunกำลังkam-laŋจะjàไปpaiไหนnǎi
Where are you going now?
#137
อเมริกาʔ̀a-meː-rí-kaːถูกthùukค้นkhónพบphópเมื่อmûaไหร่rài
When was America discovered?
#138
พวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋอาศัยaa-sǎiอยู่yùuที่thîiนี่nîiเมื่อmûaไหร่rài
When did the Indians live here?
#139
เด็กdèkทารกthaa-rókบาดbàatเจ็บcèpได้dâaiอย่างไรyàang-rai
How was the baby hurt?
#140
ทำไมtham-maiคุณkhunถึงthʉ̌ŋหัวเราะhǔa-rɔ́
Why are you laughing?
#141
รถไฟrót-faiวิ่งwîŋเร็วreoแค่khɛ́ɛไหนnǎi
How fast does the train go?
#142
คุณkhunท่องจำtʰ̂ᴐːŋ-jamบ่อยbᴐ̀ːjแค่khɛ́ɛไหนnǎi
How often did you recite?
#143
น้ำnámขึ้นkhʉ̂nสูงsǔuŋแค่khɛ́ɛไหนnǎi
How high does the tide rise?
#144
เขาkhǎwหันhǎnหลังlǎŋกลับklàpอย่างyàaŋเศร้าsâoสร้อยsᴐ̂ːjโดยdooiไม่mâiพูดphûutอะไรà-raiสักsàkคำkham
Sadly he turned away without a word.
#145
อีกาii-kaaสีsǐiดำdamสามsǎamตัวtuaเกาะkɔ̀อยู่yùuบนbonต้นไม้tôn-mái
Three black crows sat on a tree.
#146
เราraoล่องlɔ̂ɔŋเรือrʉaไปpaiตามtaamแม่น้ำmɛ̂ɛ-náamเป็นpenระยะrá-yáทางthaaŋหลายlǎaiไมล์mai
We sailed down the river for several miles.
#147
ระหว่างrá-wàaŋภูเขาphuu-khǎoสูงsǔuŋตระหง่านtrà-hŋâanสองsɔ̌ɔŋลูกlûukมีmiiหุบเขาhùp-khǎoที่thîiอุดมù-domสมบูรณ์sǒm-buun
Between the two lofty mountains lay a fertile valley.
#148
ดอกdɔ̀ɔkป๊อปปี้pɔ́p-pîiสีsǐiแดงdɛɛŋสูงsǔuŋเติบโตtə̀əp-tooอยู่yùuท่ามกลางthâam-klaaŋต้นtônข้าวkhâaoสาลีsaa-lii
Among the wheat grew tall red poppies.
#149
เรือrʉaลำlamน้อยnɔ́ɔiสามsǎamลำlamแล่นlɛ̂nอย่างyàaŋรวดเร็วrûat-reoไปpaiบนbonผืนpʰ̌ɯːnน้ำnámสีsǐiดำdam
Swiftly over the dark waters sailed the three little vessels.
#150
ต้นtônหญ้าyâaเริ่มrə̂əmแทงtʰɛːŋยอดyɔ̀ɔtออกɔ̀ɔkมาmaaแล้วláew
Already the grass shoots forth.
#151
ฝูงfǔːŋชนchonที่thîiส่งsòŋเสียงsǐiaŋดังdaŋรวมruamตัวtuaกันkanเหมือนmʉ̌anเมฆmêekในnaiฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔn
The noisy crowd had rolled together like a summer cloud.
#152
แสงsɛɛŋอาทิตย์aa-thítค่อยๆkhɔ̂ɔi-khɔ̂ɔi  จางjaaŋหายhǎaiไปpaiจากjàakท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaทิศthítตะวันtà-wanตกtòk
The sun's rays slowly fade from the western sky.
#153
ฝาfǎaกาน้ำkaː-náːmชาchaaตกลงtòk-loŋพื้นphʉ́ʉnเสียงsǐiaŋดังdaŋสนั่นsà-nàn
The lid of the teapot fell to the floor with a loud crash.
#154
ตัวอย่างtuːa-j̀aːŋสองsɔ̌ɔŋข้อkhɔ̂ɔแรกrɛ̀ɛkในnaiบทbòtเรียนrianนี้nîiได้dâaiรับrápการkaanแก้ไขkɛ̂ː-kʰ̌ajหรือrʉ̌ʉยังyang
Have the first two examples in this lesson been corrected?
#155
จากjàakบนbonท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáa  ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítมองmɔɔŋลงloŋมายังmaː1 jaŋพวกphûakเขาkhǎwผ่านphâanกิ่งkìŋไม้mái
From the sky the sun looked down upon them through the branches.
#156
ทำไมtham-maiคุณkhunถึงthʉ̌ŋมาmaaนั่งnângคนkhonเดียวdiaoในnaiความkhwaamมืดmʉ̂ʉtตรงtroŋนี้nîi
Why are you sitting here alone in the dark?
#157
ยอดyɔ̀ɔtไม้máiเอนʔeːnไหวwǎjเบาๆbao-bao  ตามtaamสายลมsǎːj-lom
The tops of the trees were waving gently in the breeze.
#158
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamสายsǎaiกว้างkwâaŋแผ่pʰ̀ɛːขยายkʰ̀a-ǰaːjออกɔ̀ɔkไปpaiโดยdooiไร้ráiระลอกrá-lᴐ̂ːkคลื่นkʰ̂lɯːnบนbonผิวน้ำpʰ̌iw-náːm
The broad river spread out without a ripple on its surface.
#159
ลำธารlam-thaanในnaiนิวอิงแลนด์niu-ʔiŋ-lɛːnที่thîiสวยงามsǔai-ngaamได้dâaiรับrápการkaanปกป้องpòk-pɔ̂ɔŋจากjàakสายลมsǎːj-lomโดยdooiป่าpàaทึบtʰ́ɯp
The lovely New England stream is sheltered from the breeze by thick woods.
#160
คลื่นkʰ̂lɯːnสูงsǔuŋซัดsátสาดsàatขึ้นkhʉ̂nมาmaaบนbonดาดฟ้าdàːt-fáːเรือrʉaของkhɔ̌ɔŋเราrao
High waves were dashing over the deck of our ship.
#161
บนbonยอดyɔ̀ɔtสุดsùtของkhɔ̌ɔŋต้นไม้tôn-máiมีmiiดาวdaaoที่thîiงดงามŋót-ŋaamส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaaiอยู่yùu
On the very top of the tree glittered a splendid star.
#162
เรือrʉaแคนูkʰɛː-nuːของkhɔ̌ɔŋไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːลอยlɔɔiอยู่yùuบนbonน้ำnámเหมือนmʉ̌anใบไม้bai-máiสีsǐiเหลืองlʉ̌aŋในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋ
Hiawatha's canoe floated on the water like a yellow leaf in autumn.
#163
คุณkhunมาmaaเขียนkhǐanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiโต๊ะtóhของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Have you been writing at my desk?
#164
บนbonกิ่งkìŋหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋต้นไม้tôn-máiมีmiiตาข่ายtaː-kʰ̀aːjกระดาษkrà-dàːtสีsǐiแขวนkhwɛ̌ɛnอยู่yùu
On one branch of the tree were hanging nets of colored paper.
#165
ยอดyɔ̀ɔtเขาkhǎwสูงsǔuŋตระหง่านtrà-hŋâanอยู่yùuเหนือnʉ̌aเมฆmêek
Above the clouds towered the peak of the mountain.
#166
นกnókโรrooบินbinร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋท่ามกลางthâam-klaaŋสายsǎaiฝนfǒnหรือrʉ̌ʉไม่mâi
Does the robin sing in the rain?
#167
ค่ำคืนkʰ̂am-kʰɯːnในnaiฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnทิ้งthíŋตัวtuaลงloŋเหมือนmʉ̌anม่านmâːnหอมhɔ̌ɔmกรุ่นkrùnทั่วthûaหุบเขาhùp-khǎo
The summer night fell like a perfumed curtain across the valley.
#168
หญ้าyâaบนbonเนินnəənนี้nîiเพิ่งphə̂ŋถูกthùukตัดtàtไปpaiใช่châiไหมmǎi
Has the grass on this slope been recently cut?
#169
เสียงsǐiaŋกบkòpดังdaŋกังวานkaŋ-waanเหมือนmʉ̌anระฆังrá-khaŋดังdaŋมาmaaจากjàakสระsàน้ำnámใต้tâiระเบียงrá-biːaŋ
From the pool below the terraces came the bell-like clang of the frogs.
#170
ทันใดthan-daiนั้นnánฟักทองfák-tʰᴐːŋก็kɔ̂เปลี่ยนplìanเป็นpenรถrótม้าmáaที่thîiสวยงามsǔai-ngaam
Instantly the pumpkin was changed into a splendid coach.
#171
ใกล้klâiขอบkhɔ̀ɔpทะเลสาบthá-lee-sàapมีดmîitอกòkไอaiริríสsสีน้ำเงินsǐi-nám-ngənสวยงามsǔai-ngaamพร้อมphrɔ́ɔmใบbaiยาวyaaoเรียวriːawขึ้นkhʉ̂nอยู่yùu
Near the margin of the lake grew lovely blue flags with their long slender leaves.
#172
หนูnǔuวิ่งwîŋขึ้นkhʉ̂nไปpaiบนbonนาฬิกาnaː-lí-kaː
The mouse ran up the clock.
#173
ฝูงfǔːŋห่านhàːnป่าpàaขนาดkhà-nàatใหญ่yàiกำลังkam-laŋบินbinไปpaiทางthaaŋทิศthítเหนือnʉ̌a
Great flocks of wild geese were flying toward the north.
#174
ต้นไม้tôn-máiในnaiสวนsǔːanแอปaepเปิ้ลpoenโน้มnóːmกิ่งkìŋลงloŋด้วยdûaiน้ำnámหนักnàkของkhɔ̌ɔŋผลphǒn
The trees in apple-orchards with fruit are bending down.
#175
กระท่อมkrà-thɔ̂ɔmหลังlǎŋเล็กlékตั้งtâŋอยู่yùuริมrimท่าthâaข้ามkhâam  อีกìikฝั่งfàŋหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋแม่น้ำmɛ̂ɛ-náam
The little hut stood by the ford, across the river.
#176
ร่างrâaŋนั้นnánเคลื่อนkʰ̂lɯːanออกɔ̀ɔkมาmaaจากjàakเงาngaoของkhɔ̌ɔŋกำแพงkam-pʰɛːŋ
The figure glided from the shadow of the wall.
#177
ลมlomตะวันtà-wanตกtòkพัดpʰ́atผ่านphâanใบหน้าbai-nâaของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnเหมือนmʉ̌anการkaanสัมผัสsǎm-phàtที่thîiเป็นpenมิตรmít
The west wind blew across my face like a friendly caress.
#178
ระหว่างrá-wàaŋกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmสองsɔ̌ɔŋหลังlǎŋมีmiiแนวnɛɛoพุ่มphûmดอกdɔ̀ɔkไลแลคlaj-lɛ̂ːkทอดtʰ̂ᴐːtยาวyaao
Between the two cottages extended a hedge of lilacs.
#179
แสงsɛɛŋไฟfaiจากjàakเตาผิงtaw-pʰ̌iŋส่องsɔ̀ɔŋผ่านphâanประตูprà-tuuที่thîiเปิดpə̀ətอยู่yùuมายังmaː1 jaŋทางthaaŋเดินdəənกรวดkrùatเล็กๆlék-lék
The firelight was streaming through the open door across the little gravel path.
#180
ช่างchâaŋซ่อมsᴐ̂ːmรองเท้าrɔɔŋ-tháoชราchá-raaจะjàร้องrɔ́ɔŋเพpheeลงloŋเบาๆbao-bao  ขณะkhà-nàทำงานtham-ngaanตั้งแต่tâŋ-tɛ̀ːเช้าcháoจรดjà-ròtค่ำkʰ̂am
From morn till night the old cobbler sang softly at his work.
#181
เมล็ดmá-létพันธุ์phanเล็กๆlék-lék  รอrawคอยkhɔɔiแสงแดดsɛɛŋ-dɛ̀ɛtอุ่นùnในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìอย่างyàaŋอดทนòt-thonใต้tâiหิมะhì-má
The little seeds waited patiently under the snow for the warm spring sun.
#182
ลมlomใต้tâiที่thîiอบอุ่นòp-ùnพร้อมphrɔ́ɔmกลิ่นklìnหอมhɔ̌ɔmของkhɔ̌ɔŋดอกdɔ̀ɔkไลแลคlaj-lɛ̂ːkพัดpʰ́atเข้าkhâoมาmaaทางthaaŋหน้าต่างnâa-tàangของkhɔ̌ɔŋฉันchǎn
The warm south wind, heavy with the perfume of lilacs, came through my window.
#183
ซิsíนเดอเรลnᴐː1 dɤː1 reːnล่าlâaเต้นรำtên-ramอย่างyàaŋมีmiiความkhwaamสุขsùkในnaiงานngaanเลี้ยงlíiaŋจนถึงjon-thʉ̌ŋเที่ยงthîaŋคืนkhʉn
Cinderella danced happily at the ball until midnight.
#184
แจ็คjɛ́kผู้phûuฆ่าkʰ̂aːยักษ์j́akปีนpiinขึ้นkhʉ̂nไปpaiจนถึงjon-thʉ̌ŋยอดyɔ̀ɔtสุดsùtของkhɔ̌ɔŋต้นtônถั่วtʰ̀uːa
Jack-the-Giant-Killer climbed to the very top of the bean-stalk.
#185
เด็กdèkหญิงyǐŋตัวtuaเล็กๆlék-lék  หลายlǎaiคนkhonที่thîiสวมsǔamมงกุฎmoŋ-kùtดอกไม้dɔ̀ɔk-máiบนbonศีรษะsǐi-sàเต้นรำtên-ramรอบrɔ̂ɔpเสาsǎoเมย์meːโพลpʰoːn
Many little girls with wreaths of flowers on their heads danced around the May-pole.
#186
โรrooบินbinฮู้húuดdไปpaiงานngaanแข่งขันkʰ̀ɛːŋ-kʰ̌anยิงyiŋธนูtʰ́a-nuːในnaiคราบkʰ̂raːpของkhɔ̌ɔŋขอทานkʰ̌ᴐː-tʰaːnชราchá-raa
Robin Hood went to the shooting-match in the disguise of an old beggar.
#187
กระรอกkrà-rɔ̂ɔkน้อยnɔ́ɔiจอมjᴐːmซนsonวิ่งwîŋหนีnǐiกลับklàpบ้านbâanในnaiโพรงpʰroːŋโอ๊กóok
The little saucy squirrel scampered away to his home in the hollow oak.
#188
สิ่งsìŋของkhɔ̌ɔŋแปลกๆplɛ̀ɛk-plɛ̀ɛk  ทุกthúkชนิดjʰ́a-nítถูกthùukจัดjàtวางwaːŋอยู่yùuบนbonชั้นjʰ́anวางwaːŋ
All sorts of strange articles were arranged on the shelves.
#189
หลอดlɔ̀ɔtด้ายdâaiกลิ้งklîŋไปpaiทั่วthûaพื้นphʉ́ʉn
The spool of thread rolled across the floor.
#190
กล่องklɔ̀ɔŋต้นไม้tôn-máiตั้งtâŋอยู่yùuหน้าnâaหน้าต่างnâa-tàang
A box of growing plants stood before the window.
#191
เศษsèetฟางfaːŋถูกthùukลมlomพัดpʰ́atหมุนmǔnไปpaiมาmaa
Bits of straw were whirled about by the wind.
#192
เศษsèetแก้วkɛɛwธรtʰᴐːnรมromดาๆdaː1 daː  บางbaangครั้งkhrángก็kɔ̂ส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaaiเหมือนmʉ̌anเพชรphét
A little bit of common glass sometimes glit ters like a diamond.
#193
ชิ้นchínผ้าphâaต่อtɔ̀ɔลายlaaiสีsǐiสดใสsòt-sǎiวางwaːŋพาดphâatอยู่yùuที่thîiปลายplaaiเตียงtiːaŋ
A piece of bright patchwork lay across the foot of the bed.
#194
ท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaทั้งหมดtháng-mótเป็นpenสีsǐiฟ้าfáa
The whole sky is blue.
#195
ฉันchǎnมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
I am very happy.
#196
ธรรมชาติthám-má-châatล้วนlúːanเป็นpenดั่งdàŋดนตรีdon-trii
All nature is musical.
#197
สตsòtรอrawเบอร์bɤːรี่rîːสุกsùkเหล่าlàoนั้นnánดูduuน่าnâaอร่อยà-rɔ̀i
Those ripe strawberries look delicious.
#198
แก้มkɛ̂ːmของkhɔ̌ɔŋทารกthaa-rókเป็นpenสีชมพูsǐː-jʰom-pʰuːระráเรื่อrɯ̂ːa
Baby's cheeks are rosy.
#199
คุณkhunดูduuเศร้าsâo
You look sad.
#200
วันwanเสาร์sáoเป็นpenวันwanหยุดyùtเสมอsà-mə̌ə
Saturday is always a holiday.
#201
เด็กdèkคนkhonนั้นnánจะjàเติบโตtə̀əp-tooเป็นpenชายchaaiหนุ่มnùmในnaiไม่mâiช้าcháa
The child will soon be a man.
#202
สถานsà-thǎanที่thîiนี้nîiครั้งkhrángหนึ่งnùengเคยkhəəiเป็นpenป้อมpᴐ̂ːmปราการpraː-kaːnเก่าkào
This place was once an old fort.
#203
ชื่อchûuของkhɔ̌ɔŋเรือrʉaลำlamนั้นnánคือkhʉʉเฮheeสsเพpheeอรัสʔ́a2 rat
The name of the vessel was Hesperus.
#204
พ่อphɔ̂ɔของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkชายchaaiตัวtuaน้อยnɔ́ɔiเคยkhəəiเป็นpenกะลาสีkà-laa-sǐiเรือrʉaมาmaaก่อนkɔ̀ɔn
The little boy's father had once been a sailor.
#205
ฉันchǎnเห็นhěnปลาทองplaː-tʰᴐːŋบางbaangตัวtuaในnaiน้ำnám
I see some goldfish in the water.
#206
ฉันchǎnส่งsòŋการ์ดkáːtวาเลนไทน์waː-leːn-tʰajทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnไปpaiแล้วláew
I have sent all my valentines.
#207
พอphɔɔลlᴐːลี่lîːอยากyàakกินkinขนมปังkʰ̀a-nǒm-paŋกรอบkrᴐ̀ːp
Polly wants a cracker.
#208
นกnókโรrooบินbinสร้างsâaŋรังraŋของkhɔ̌ɔŋมันmanที่thîiนี่nîi
A robin has built his nest here.
#209
เขาkhǎwโบกbòːkธงthoŋอย่างyàaŋภาคpʰ̂aːkภูมิใจpʰuː-mí-jaj
He waved the flag proudly.
#210
วันwanจันทร์janหน้าnâaจะjàเป็นpenวันwanเกิดkə̀ətของkhɔ̌ɔŋวอชิงตันwᴐː-jʰiŋ-tan
Next Monday will be Washington's birthday.
#211
หญิงyǐŋสาวsǎawตัวtuaน้อยnɔ́ɔiช่างchâaŋงดงามŋót-ŋaam
Fair was the little maiden.
#212
นกnókฮัมhamมิงเบิร์ดmìŋ1 bɤːtเป็นpenสิ่งsìŋมีmiiชีวิตchii-wítที่thîiบอบบางbᴐ̀ːp-baːŋมากmâak
The humming-bird is a very dainty creature.
#213
สีสันsǐː-sǎnของkhɔ̌ɔŋมันmanช่างchâaŋงดงามŋót-ŋaam
His colors are exquisite.
#214
ฉันchǎnเห็นhěnเงาngaoคนในkʰon-najดวงduaŋจันทร์jan
I see the man in the moon.
#215
ชื่อchûuนกnókของkhɔ̌ɔŋเราraoคือkhʉʉจาjaːโกkoo
Our bird's name is Jaco.
#216
วีรบุรุษwiː-rá-bù-rútผู้phûuนี้nîiได้dâaiทำthamวีรกรรมwiː-rá-kamที่thîiกล้าklâaหาญhǎanมากมายmâːk-maːj
Many brave deeds has this hero done.
#217
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamรู้rúuเส้นsênทางthaaŋไปpaiสู่sùuทะเลthá-lee
The river knows the way to the sea.
#218
เฒ่าthâoคิงkʰiŋโคลkʰoːnเป็นpenคนkhonแก่kɛ̀ɛที่thîiมีmiiความkhwaamสุขsùk
Old King Cole was a merry old soul.
#219
เจjeeนัวnuːaเป็นpenบ้านbâanเกิดkə̀ətของkhɔ̌ɔŋโคลัมบัสkʰoː-lam-bás
Genoa is the birthplace of Columbus.
#220
จากjàakนั้นnánเขาkhǎwก็kɔ̂ปีนpiinขึ้นkhʉ̂nไปpaiบนbonหอคอยhᴐ̌ː-kʰᴐːj
Then he climbed the tower.
#221
ถุงมือtʰ̌uŋ-mɯːของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnได้dâaiรับrápการkaanซ่อมแซมsᴐ̂ːm-sɛːmแล้วláew
My glove had been mended.
#222
พ่อphɔ̂ɔของkhɔ̌ɔŋเธอthəəเป็นpenทนายความtʰ́a-naːj-kʰwaːm
Her father is a lawyer.
#223
ถนนtʰ̀a-nǒnเต็มtemไปpaiด้วยdûaiผู้คนphûu-khon
The streets are full of people.
#224
เธอthəəดูduuมีmiiความkhwaamสุขsùk
She seems happy.
#225
เรือrʉaแล่นlɛ̂nจากjàakไปpaiเหมือนmʉ̌anนกnókที่thîiกำลังkam-laŋบินbin
The boat sails away, like a bird on the wing.
#226
อʔ̀aเล็กlékซานsaːnเดdeːอร์ʔᴐːเป็นpenนักรบnák-rópกรีกkrìːkที่thîiมีชื่อmiː-jʰ̂ɯːเสียงsǐiaŋ
Alexander was a famous Greek warrior.
#227
สวนsǔːanของkhɔ̌ɔŋคนkhonขี้kʰ̂iːเกียจkìːatเต็มtemไปpaiด้วยdûaiวัชพืชwát-jʰ́a-pʰ̂ɯːt
The lazy man's garden is full of weeds.
#228
ฉันchǎnเห็นhěnเงาngaoสะท้อนsà-tʰ́ᴐːnของkhɔ̌ɔŋคุณkhunในnaiน้ำnám
I see your reflection in the water.
#229
ฉันchǎnสังเกตsǎŋ-kèetเห็นhěnนิสัยní-sǎiที่thîiน่าnâaรักrákหลายlǎaiอย่างyàaŋในnaiตัวtuaเธอthəə
I have noticed many lovely traits in her character.
#230
คุณkhunเคยkhəəiเห็นhěnลิงliŋในnaiคณะkʰ́a-náละครlá-kʰᴐːnสัตว์sàtไหมmǎi
Have you seen the monkeys in the menagerie?
#231
วันwanฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnที่thîiยาวนานjaːw-naːnเต็มtemไปpaiด้วยdûaiความkhwaamสุขsùk
The long summer days were full of happiness.
#232
เฮheeเลนleːnเขียนkhǐanจดหมายjòt-mǎaiถึงthʉ̌ŋเพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋเธอthəəในnaiซานsaːnอันanโตtooนิโอní-oo
Helen wrote a letter to her friend in San Antonio.
#233
โรบินสันrǒː1 bin1 san  ครูkhruuโซsoː  พอใจphɔɔ-jaiกับkàpชีวิตchii-wítบนbonเกาะkɔ̀ร้างráːŋของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Robinson Crusoe was contented on his lonely island.
#234
ดินสอdin-sᴐ̌ːของkhɔ̌ɔŋคุณkhunแหลมlɛ̌ɛmหรือrʉ̌ʉยังyang
Is your pencil sharp?
#235
กลิ่นklìnหอมhɔ̌ɔmอันanวิจิตรwí-jìtของkhɔ̌ɔŋดอกไม้dɔ̀ɔk-máiตลบtà-lòpอบอวลʔ̀op-ʔuːanไปpaiทั่วthûaอากาศaa-kàat
The exquisite odor of blossoms filled the air.
#236
ยอดyɔ̀ɔtเขาkhǎwฮู้húuดdที่thîiมีmiiหิมะhì-máปกคลุมpòk-kʰlumตั้งtâŋตระหง่านtrà-hŋâanขึ้นkhʉ̂nจากjàakที่ราบtʰ̂iː-râːp
Mount Hood lifts its snowy peak abruptly from the plain.
#237
คุณkhunโจนส์joonซื้อsúuมีดmîitให้hâiลูกชายlûuk-chaaiตัวtuaน้อยnɔ́ɔiของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Mr. Jones bought a knife for his little boy.
#238
หนูnǔuน้อยnɔ́ɔiโกลเด้นkôːn1 deːnล็อคlᴐ́kส์sไปpaiเยี่ยมyîamบ้านbâanของkhɔ̌ɔŋหมีmǐːสามsǎamตัวtua
Little Goldenlocks visited the house of the three bears.
#239
ดอกdɔ̀ɔkไวwajโอʔoːเลตléːtน้อยnɔ́ɔiชูchuuดอกdɔ̀ɔkสีน้ำเงินsǐi-nám-ngənของkhɔ̌ɔŋมันmanขึ้นkhʉ̂n
The little violet lifts its cup of blue.
#240
ดาdaːวิดwítสังหารsǎŋ-hǎːnโกไลkoː-lajแอธʔ̀ɛːt
David killed Goliath.
#241
ช่วงchûaŋเวลาwee-laaกลางklaaŋวันwanเริ่มrə̂əmสั้นsánลงloŋมากmâak
The days are growing much shorter..
#242
ดอกdɔ̀ɔkทิสtʰ́itเซิลsɤːnเป็นpenดอกไม้dɔ̀ɔk-máiประจำprà-jamชาติchâatของkhɔ̌ɔŋสกอตแลนด์sà-kᴐ̀ːt-lɛːn
The thistle is the national flower of Scotland.
#243
ในnaiฤดูrú-duuหนาวnǎaw  ต้นไม้tôn-máiส่วนใหญ่sùan-yàiจะjàไม่มีmâi-miiใบbai
In winter most trees are leafless.
#244
มิmíเรียมriːamเป็นpenพี่phîiสาวsǎawของkhɔ̌ɔŋโมเสสmoː-sèːt
Miriam was Moses' sister.
#245
พวกphûakเราraoสนุกsà-nùkกับkàpเรื่องrʉ̂angราวraaoนี้nîiมากmâak
We have enjoyed the story so much.
#246
เสียงsǐiaŋของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎwฟังfangดูduuมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
Their voices sounded very happy.
#247
เช็คสเปียร์chék-sà-bpiaเป็นกpen1 kᴐːวีwiːชาวchaaoอังกฤษang-krìtที่thîiยิ่งyîŋใหญ่yàiที่สุดthîi-sùt
Shakespeare is the greatest English poet.
#248
คุณkhunควรkhuanจะjàระมัดระวังrá-mát-rá-waŋมากกว่าmâak-kwàaนี้nîi
You should have been more careful.
#249
กะลาสีkà-laa-sǐiเฒ่าthâoเล่าlâoเรื่องrʉ̂angราวraaoที่thîiน่าnâaอัศจรรย์ʔ̀at-sà-janมากมายmâːk-maːj
Many wonderful tales did the old sailor tell.
#250
แจ็คjɛ́k  ฟfรอrawสต์sᴐ̌ː  เป็นpenเจ้าjâoน้อยnɔ́ɔiที่thîiแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːt
Jack Frost is a queer little fellow.
#251
เราraoเฝ้าfâoดูduuท่าthâaทางthaaŋตลกๆtà-lòk-lòk  ของkhɔ̌ɔŋลิงliŋน้อยnɔ́ɔiตัวtuaนี้nîi
We have been watching the antics of this funny little monkey.
#252
วิลwinเลียมliːam  เพpheeนน์nᴐː  เป็นpenเพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋ
William Penn was the friend of the Indians.
#253
ทุกthúkคนkhonดูduuมีmiiความkhwaamสุขsùkในnaiวันwanคริสต์มาสkʰ́rit-mâːt
Everybody looks happy on Christmas-day.
#254
ฉันchǎnเห็นhěnรังนกraŋ-nókสองsɔ̌ɔŋรังraŋระหว่างrá-wàaŋทางthaaŋไปpaiโรงเรียนroong-rian
I saw two birds' nests on my way to school.
#255
โคลัมบัสkʰoː-lam-básค้นkhónพบphópอเมริกาʔ̀a-meː-rí-kaː
Columbus discovered America.
#256
ขอบkhɔ̀ɔpของkhɔ̌ɔŋกระดาษkrà-dàːtแผ่นphɛ̀ɛnนี้nîiดูduuหยาบj̀aːpมากmâak
The edges of this paper seem very rough.
#257
พวกphûakเราraoสนุกsà-nùkกันkanมากmâak
We had so much fun.
#258
ลมlomตะวันtà-wanตกtòkจะjàพัดpʰ́atเมฆmêekจางjaaŋหายhǎaiไปpai
The west wind will blow the clouds away.
#259
พวกphûakเราraoทุกthúkคนkhonคือkhʉʉชาวchaaoอเมริกันʔ̀a-meː-rí-kan
We are all Americans.
#260
ลมlomตะวันtà-wanออกɔ̀ɔkมักmákจะjàนำพาnam-pʰaːฝนfǒnมาmaaด้วยdûai
The east wind usually brings rain.
#261
ชาวchaaoฝรั่งเศสfà-ràŋ-sèːtเป็นpenเพื่อนphʉ̂anที่thîiมั่นคงmân-kʰoŋของkhɔ̌ɔŋเราraoในnaiระหว่างrá-wàaŋสงครามsǒŋ-kʰraːm
The French were our firm friends during the war.
#262
อับʔ̀apราraːฮัมham  ลินคอล์นlin-kʰᴐːn  เป็นpenประธานาธิบดีprà-tʰaː-naː-tʰ́i-bᴐː-diːในnaiช่วงchûaŋสงครามกลางเมืองsǒŋ-kʰraːm-klaːŋ-mɯːaŋ
Abraham Lincoln was president during the Civil War.
#263
วันwanนี้nîiวันwanเสาร์sáoใช่châiไหมmǎi
Is today Saturday?
#264
ใบไม้bai-máiร่วงrûaŋจากjàakต้นไม้tôn-máiหมดmòtแล้วláewหรือrʉ̌ʉยังyang
Have all the leaves fallen from the trees?
#265
คุณkhunจะjàพร้อมphrɔ́ɔmตรงtroŋเวลาwee-laaไหมmǎi
Will you be ready on time?
#266
คุณkhunอ่านàan  ' ไฮhajดี้dîː'   แล้วláewหรือrʉ̌ʉยังyang
Have you read "Heidi'?
#267
คุณkhunจะjàช่วยchûaiส่งsòŋจดหมายjòt-mǎaiฉบับjʰ̀a-bàpนี้nîiให้hâiฉันchǎnได้dâaiไหมmǎi
Will you mail this letter for me?
#268
คุณkhunรอrawฉันchǎnมาmaaนานnaanแล้วláewหรือrʉ̌ʉยังyang
Have you been waiting for me long?
#269
วันwanอาทิตย์aa-thítเป็นpenวันwanแรกrɛ̀ɛkของkhɔ̌ɔŋสัปดาห์sàp-daaใช่châiไหมmǎi
Is Sunday the first day of the week?
#270
ถุงมือtʰ̌uŋ-mɯːพวกphûakนี้nîiใหญ่yàiเกินkəənไปpaiสำหรับsǎm-ràpคุณkhunหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Are these gloves too big for you?
#271
เจjeeสันsǎnได้dâaiขนkhǒnแกะkɛ̀ทองคำtʰᴐːŋ-kʰamมาmaaหรือrʉ̌ʉไม่mâi
Did Jason get the Golden Fleece?
#272
ตัวอย่างtuːa-j̀aːŋข้อkhɔ̂ɔสุดท้ายsùt-tháaiพวกphûakนี้nîiถูกthùukต้องtɔ̂ɔŋไหมmǎi
Are these last examples right?
#273
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamมิสซิสmít-sítซิปsípปี้pîːกว้างkwâaŋแค่khɛ́ɛไหนnǎi
How wide is the Mississippi River?
#274
ทำไมtham-maiเราraoถึงthʉ̌ŋฉลองchà-lɔ̌ɔŋวันwanขอบคุณkhàwp-khunพระเจ้าpʰ́ra-jâːw
Why do we celebrate Thanksgiving-day?
#275
เหhěeล่าlâaพิลpʰinกริมkrimขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋที่ไหนthîi-nǎi
Where did the Pilgrims land?
#276
ฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnเริ่มrə̂əmต้นtônจริงๆjiŋ-jiŋ  เมื่อmûaไหร่rài
When does summer really begin?
#277
เงาngaoจะjàยาวyaaoที่สุดthîi-sùtเมื่อmûaไหร่rài
When are the shadows longest?
#278
ฉันchǎnควรkhuanนำnamหนังสือnǎng-sʉ̌ʉเล่มlêːmไหนnǎiไปpaiบ้างbâang
What books shall I take with me?
#279
ทำไมtham-maiดอกไม้dɔ̀ɔk-máiถึงthʉ̌ŋหันhǎnหน้าnâaเข้าหาkhâo-hǎaแสงsɛɛŋ
Why do blossoms turn toward the light?
#280
จงjoŋสุภาพsù-pʰ̂aːpต่อtɔ̀ɔทุกthúkคนkhon
Be polite to everybody.
#281
จงjoŋเป็นpenวีรบุรุษwiː-rá-bù-rútในnaiการkaanต่อสู้tɔ̀ɔ-sûu
Be a hero in the strife.
#282
อ่านàanบทbòtกวีkà-wiːให้hâiฉันchǎnฟังfangบ้างbâang
Read to me some ballad.
#283
ฟังfangนะná
Listen.
#284
นั่งnângตรงtroŋนี้nîiข้างkhâaŋฉันchǎn
Sit here by me.
#285
ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋซิกซ์เพนซ์sík-phen
Sing a song of sixpence.
#286
เก็บkèpความkhwaamลับlápนี้nîiไว้wáiจนถึงjon-thʉ̌ŋพรุ่งphrûngนี้nîi
Keep this secret until tomorrow.
#287
มาmaaกับkàpพวกphûakเราraoสิsì
Come with us.
#288
เอาaoเครื่องkhrʉ̂angประดับprà-dàpพวกphûakนี้nîiไปpaiติดtìtบนbonต้นtônคริสต์มาสkʰ́rit-mâːt
Put these ornaments on the Christmas-tree.
#289
พาphaaเพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋคุณkhunมาmaaด้วยdûai
Bring your friends with you.
#290
ยืนyʉnตัวtuaตรงtroŋ
Stand straight.
#291
ทำthamหน้าที่nâː-tʰ̂iːของkhɔ̌ɔŋคุณkhunอย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋ
Do your duty cheerfully.
#292
รอrawฉันchǎnด้วยdûai
Wait for me.
#293
จัดjàtดอกไม้dɔ̀ɔk-máiพวกphûakนี้nîiใส่sàiแจjɛːกันkanรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  ห้องhɔ̂ɔŋ
Arrange these flowers in vases around the room.
#294
ระวังrá-waŋด้วยdûaiนะná
Be careful.
#295
กินkinให้hâiช้าcháaลงloŋหน่อยnɔ̀i
Eat more slowly.
#296
เปิดpə̀ətหน้าต่างnâa-tàangขึ้นkhʉ̂n
Raise the window.
#297
มาmaaร่วมrûːamร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋกับkàpพวกphûakเราraoสิsì
Join with us in the song.
#298
เขียนkhǐanคำkhamเหล่าlàoนี้nîiเป็นpenรายการraːj-kaːn
Write these words in a list.
#299
แขวนkhwɛ̌ɛnธงthoŋใบไม้bai-máiทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋคุณkhunออกɔ̀ɔkมาmaa
Hang all your leafy banners out.
#300
ริปri4 pᴐːและlɛ́สุนัขsù-nákของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwเป็นpenเพื่อนphʉ̂anที่thîiดีdiiต่อtɔ̀ɔกันkan
Rip and his dog were great friends.
#301
คิวบาkʰiw-baːและlɛ́เฮheeติtìเป็นpenเกาะkɔ̀ที่thîiอยู่yùuใกล้klâiฟลอริดาflᴐː-rí-daː
Cuba and Hayti are islands near Florida.
#302
คุณkhunและlɛ́ฉันchǎnจะjàไปpaiด้วยdûaiกันkan
You and I will go together.
#303
พวกphûakเขาkhǎwเปิดpə̀ətประตูprà-tuuและlɛ́หน้าต่างnâa-tàangทั้งหมดtháng-mót
They opened all the doors and windows.
#304
วันwanเสาร์sáoและlɛ́อาทิตย์aa-thítเป็นpenวันwanหยุดyùt
Saturday and Sunday are holidays.
#305
ลูกปัดlûːk-pàtและlɛ́เครื่องkhrʉ̂angประดับprà-dàpมีmiiค่าkhâaมากmâakในnaiสายตาsǎːj-taːของkhɔ̌ɔŋพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋ
Beads and ornaments were very valuable in the eyes of the Indians.
#306
เด็กๆdèk-dèk  เล่นlênและlɛ́ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ
The children played and sang.
#307
ดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiฉันchǎnชอบchɔ̂ɔpคือkhʉʉไวwajโอʔoːเลตléːtและlɛ́เดdeːซี่sîː
My favorite flowers are violets and daisies.
#308
ท้องthɔ́ɔŋทะเลthá-leeและlɛ́ท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaช่างchâaŋยิ่งyîŋใหญ่yài
Great are the sea and the heavens.
#309
ธงthoŋของkhɔ̌ɔŋเราraoมีmiiสีsǐiแดงdɛɛŋ  ขาวkhǎao  และlɛ́น้ำเงินnám-ngən
Our flag is red, white, and blue.
#310
นักnákเป่าpàoปี่pìːเป่าpàoเพลงphleŋ  ' สามัคคีsǎː-mák-kʰiːชุมนุมjʰum-num'   และlɛ́  ' แอʔɛːนnᴐːนี่nîi  ลอรีlᴐː1 riː' 
The pipers played "Auld Lang Syne" and "Annie Laurie."
#311
เราraoวางwaːŋร่างrâaŋเขาkhǎwลงloŋอย่างyàaŋช้าๆcháa-cháa  และlɛ́โศกsòːkเศร้าsâo
Slowly and sadly we laid him down.
#312
เขาkhǎwพูดphûutอย่างyàaŋตรงtroŋไปpaiตรงtroŋมาmaaและlɛ́ปราศจากpràːt-sà-jàːkความkhwaamกลัวklua
He spoke frankly and fearlessly.
#313
บุรุษbù-rútไปรษณีย์praj-sà-niːนำnamการ์ดkáːtวาเลนไทน์waː-leːn-tʰajมาmaaให้hâiคุณkhunและlɛ́ฉันchǎn
The postman brought some valentines for you and me.
#314
วันwanนี้nîiหนาวnǎaw  มืดmʉ̂ʉt  และlɛ́หดหู่hòt-hùː
The day is cold and dark and dreary.
#315
ข้ามkhâamแม่น้ำmɛ̂ɛ-náamและlɛ́ผ่านphâanป่าpàaไม้mái  เราraoกำลังkam-laŋไปpaiบ้านbâanคุณย่าkʰun-ĵaː
Over the river and through the wood, To grandmother's house we go.
#316
ลมlomพัดpʰ́atอ่อนɔ̀ɔnและlɛ́แผ่วpʰ̀ɛːwเบาbao
The winds were soft and low.
#317
ยูjuːลิสlítซิsíสsเป็นpenวีรบุรุษwiː-rá-bù-rútผู้phûuกล้าklâaหาญhǎanและlɛ́รักrákประเทศprà-thêetของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Ulysses was a brave hero and loved his country.
#318
กัปตันkàp-tanพ่นpʰ̂onควันkʰwanจากjàakไปป์pajและlɛ́หัวเราะhǔa-rɔ́อย่างyàaŋดูถูกduː-tʰ̀uːk
The skipper blew a whiff from his pipe and laughed scornfully.
#319
ทุกthúkซอกsᴐ̂ːkทุกthúkมุมmumสะอาดsà-ʔ̀aːtและlɛ́เป็นpenระเบียบrá-bìːap
Each nook and corner was clean and orderly.
#320
ริบบิ้นríp-bínและlɛ́ลูกไม้lûuk-máiของkhɔ̌ɔŋเธอthəəดูduuใหม่màiและlɛ́สดใสsòt-sǎi
Her ribbons and laces looked fresh and new.
#321
เขาkhǎwตัวtuaเล็กlékแต่tɛ̀ɛแข็งkʰ̌ɛŋแรงrɛːŋ
He is small, but strong.
#322
พวกphûakเขาkhǎwมาmaaถึงthʉ̌ŋเร็วreoหรือrʉ̌ʉช้าcháa
Did they arrive early or late?
#323
ฉันchǎnรู้สึกrúu-sʉ̀kหน้าnâaมืดmʉ̂ʉtแต่tɛ̀ɛก็kɔ̂หายhǎaiดีdiiในnaiไม่mâiช้าcháa
I felt faint, but soon recovered.
#324
ต้นไม้tôn-máiนี้nîiเป็นต้นpen-tônโอ๊กóokหรือrʉ̌ʉเมmeeเปิ้ลpoen
Is this tree an oak or a maple?
#325
ท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaดูduuเป็นpenสีsǐiฟ้าfáaหรือrʉ̌ʉสีsǐiเทาthao
Does the sky look blue or gray?
#326
เขาkhǎwอ่านàanเสียงsǐiaŋดังdaŋแต่tɛ̀ɛไม่mâiชัดเจนchát-jeenเลยləəi
He read loud, but very indistinctly.
#327
มาmaaกับkàpพ่อphɔ̂ɔหรือrʉ̌ʉแม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋคุณkhun
Come with your father or mother.
#328
ฉันchǎnเหนื่อยnʉ̀aiแต่tɛ̀ɛมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
I am tired, but very happy.
#329
หัวใจhǔːa-jajของkhɔ̌ɔŋปีpiiเตอร์tɤ̂ːแพนphɛɛnเต็มtemไปpaiด้วยdûaiความkhwaamปิติpì-tìยินดีyin-dii
Peter Pan's heart was full of gladness.
#330
เสียงsǐiaŋหัวเราะhǔa-rɔ́ของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwดังdaŋก้องkᴐ̂ːŋผ่านphâanอากาศaa-kàatที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòp
His laughter sounded through the quiet air.
#331
จากjàakนั้นnánเขาkhǎwก็kɔ̂เป่าpàoเพลงphleŋด้วยdûaiขลุ่ยkhà-lùiวิเศษwí-sèetของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Then he played a tune on his wonderful pipe.
#332
โรrooบินbinฮู้húuดdถูกthùukกษัตริย์kà-sàtอังกฤษang-krìtประกาศprà-kàːtให้hâiเป็นpenคนนอกkʰon-nᴐ̂ːkกฎหมายkòt-mǎːj
Robin Hood had been outlawed by the King of England.
#333
อิʔ̀iคาบkʰ̂aːpอดòt  เครนkʰreːn  เป็นpenชายchaaiร่างrâaŋสูงsǔuŋผอมpʰ̌ᴐːmเกร็งkreŋ  มีmiiเท้าtháoเหมือนmʉ̌anพลั่วpʰ̂luːa
Ichabod Crane was a tall, lank fellow, with feet like shovels.
#334
กระแสkrà-sɛ̌ɛน้ำnámเชี่ยวjʰ̂iːawของkhɔ̌ɔŋนอร์เวย์nᴐː-weːกระโจนkrà-joːnลงloŋมาmaaจากjàakบ้านbâanบนbonภูเขาphuu-khǎoของkhɔ̌ɔŋพวกphûakมันman
The torrents of Norway leap down from their mountain homes.
#335
ลมlomยามyaamเย็นyenทำให้tham-hâiเกิดkə̀ətความkhwaamปั่นpànป่วนpùːanในnaiหมู่mùːต้นไม้tôn-mái
The evening wind made a disturbance among the trees.
#336
ฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìสวยงามsǔai-ngaamในnaiทุกthúkสภาพsà-phâapอากาศaa-kàat
In all climates spring is beautiful.
#337
ม้าmáaนั่งnângถูกthùukสร้างsâaŋขึ้นkhʉ̂nตามtaamแนวnɛɛoระเบียงrá-biːaŋ
Benches were built along the sides of the porch.
#338
ดื่มdʉ̀ʉmชาchaaหน่อยnɔ̀iไหมmǎi
Have some tea.
#339
ข้าkʰ̂aːคือkhʉʉเจ้าjâoแห่งhɛ̀ŋสัตว์sàtปีกpìːkและlɛ́สัตว์sàtร้ายráai
I am lord of the fowl and the brute.
#340
คุณkhunเคยkhəəiอยู่yùuคนkhonเดียวdiaoในnaiป่าpàaลึกlɯ́kตอนtɔɔnกลางklaaŋคืนkhʉnไหมmǎi
Were you ever alone at night in a deep forest?
#341
ซื้อsúuหนังสือพิมพ์nǎŋ-sɯ̌ː-pʰimจากjàakเด็กdèkคนkhonนี้nîiสิsì
Buy a paper from this boy.
#342
ลมlomเหนือnʉ̌aปูpuuผ้าphâaคลุมkh lumลงloŋบนbonแม่น้ำmɛ̂ɛ-náamและlɛ́ทะเลสาบthá-lee-sàapทุกthúkแห่งhɛ̀ŋ
The north wind lays a cover over all the rivers and lakes.
#343
ช่วงchûaŋปลายplaaiเดือนdʉanสิงหาคมsǐŋ-hǎa-khom  กลางklaaŋวันwanจะjàสั้นsánลงloŋมากmâak
Toward the end of August the days grow much shorter.
#344
วอชิงตันwᴐː-jʰiŋ-tanเดินdəənลุยlujป่าpàaพร้อมphrɔ́ɔmปืนpʉʉnและlɛ́โซ่sôoสำรวจsǎm-rùːat  แล้วláewนอนnɔɔnกลางklaaŋดินdinกินkinกลางklaaŋทรายsaaiใต้tâiแสงsɛɛŋดาวdaaoในnaiยามyaamค่ำคืนkʰ̂am-kʰɯːn
Washington tramped through the woods with his gun and surveyor's chain, and then slept at night on the ground under the stars.
#345
กองkɔɔŋทหารthá-hǎanเดินdəənทัพthápข้ามkhâamเนินnəənเขาkhǎwและlɛ́ผ่านphâanทุ่งthûŋหญ้าyâa
A company of soldiers marched over the hill and across the meadow.
#346
กลุ่มklùmเด็กๆdèk-dèk  ที่thîiร่าเริงrâa-rəəŋวิ่งwîŋผ่านphâanหน้าต่างnâa-tàangของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnไปpai
A troop of merry children rushed past my window.
#347
ดอกdɔ̀ɔkเดdeːซี่sîːฟังfangเพลงphleŋของkhɔ̌ɔŋนกnókลาร์คlaː1 kʰᴐːที่thîiมีmiiความkhwaamสุขsùkด้วยdûaiความkhwaamเพลิดเพลินpʰ̂lɤːt-pʰlɤːn
The daisy listened with delight to the song of the happy lark.
#348
ด้านdâːnหลังlǎŋกระkràโจมjoːmของkhɔ̌ɔŋไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːคือkhʉʉป่าpàaทึบtʰ́ɯpที่thîiตั้งtâŋตระหง่านtrà-hŋâanอยู่yùu
Behind Hiawatha's wigwam rose the dark forest.
#349
เสียงsǐiaŋร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋของkhɔ̌ɔŋนกnókเป็นpenบทเพลงbòt-pʰleːŋที่thîiไพเราะpʰaj-rᴐ́ที่สุดthîi-sùtในnaiธรรมชาติthám-má-châat
The carols of the birds are the sweetest songs in all nature.
#350
เหล่าlàoภูตpʰ̂uːtมีดmîitอกòkไม้máiเป็นpenระฆังrá-khaŋดนตรีdon-trii
The fairies have the flowers for their mu sical bells.
#351
ลมlomมักmákจะjàส่งsòŋเสียงsǐiaŋดังdaŋ
The winds are often noisy.
#352
ส่วนsùanแรกrɛ̀ɛkของkhɔ̌ɔŋเรื่องrʉ̂angราวraaoน่าnâaสนใจsǒn-jaiมากmâak
The first part of the story is very interesting.
#353
เราraoเขียนkhǐanบทbòtกวีkà-wiːไปpaiสามsǎamบทbòtแรกrɛ̀ɛkแล้วláew
We have written the first three verses of the poem.
#354
ฉันchǎnจำjamชื่อchûuดอกไม้dɔ̀ɔk-máiพวกphûakนั้นnánได้dâai
I remembered the name of the flowers.
#355
โคลัมบัสkʰoː-lam-básรักrákทะเลthá-leeมาmaaโดยdooiตลอดtà-lɔ̀ɔt
Columbus had always loved the sea.
#356
วันwanเกิดkə̀ətของkhɔ̌ɔŋวอชิงตันwᴐː-jʰiŋ-tanเป็นpenวันwanหยุดyùtราชการrâat-chá-kaan
Washington's birthday is a national holiday.
#357
ดอกdɔ̀ɔkอะàนีniːโมmoːนีniːเป็นpenดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiบอบบางbᴐ̀ːp-baːŋมากmâak
Anemones are very dainty little flowers.
#358
ชาวchaaoสsวิwíสsเป็นpenชนชาติjʰon-jʰ̂aːtที่thîiกล้าklâaหาญhǎan
The Swiss are a brave people.
#359
ในnaiวัยwaiเด็กdèkของkhɔ̌ɔŋเช็คสเปียร์chék-sà-bpia  ควีนkʰwiːnเอeeลิlíซาsaaเบbeːธมักtʰ́a-mákเสด็จsà-dètพระราชดำเนินpʰ́ra-râːt-jʰ́a-dam-nɤːnจากjàakพระราชวังphrá-râat-chá-waŋหนึ่งnùengไปpaiยังyangอีกìikที่thîiหนึ่งnùengทั่วthûaประเทศprà-thêet
During Shakespeare's boyhood, Queen Elizabeth often made royal progresses from palace to palace throughout the country.
#360
เงาngaoของkhɔ̌ɔŋต้นtônไม้máiค่อยๆkhɔ̂ɔi-khɔ̂ɔi  สั้นsánลงloŋเรื่อยๆrʉ̂ai-rʉ̂ai
The shadows of the trees were gradually growing shorter.
#361
ในnaiที่สุดthîi-sùtเรือrʉaลำlamใหญ่yàiก็kɔ̂กลายklaːjเป็นpenเพียงphiaŋจุดjùtเล็กๆlék-lék  บนbonเส้นsênขอบkhɔ̀ɔpฟ้าfáa
Finally the great boat had become a mere speck on the horizon.
#362
พวกphûakเขาkhǎwสุภาพsù-pʰ̂aːpต่อtɔ̀ɔเราraoมากmâakเสมอsà-mə̌əมาmaa
They have been most courteous to us always.
#363
พวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋไม่mâiเคยkhəəiเห็นhěnเรือrʉaหรือrʉ̌ʉคนkhonขาวkhǎaoมาmaaก่อนkɔ̀ɔnเลยləəi
The Indians had never seen a ship or a white man before.
#364
เขาkhǎwเรียนrianรู้rúuภาษาphaa-sǎaของkhɔ̌ɔŋสัตว์sàtป่าpàaทุกthúkชนิดjʰ́a-nít
Of all beasts he learned the language.
#365
ไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːเป็นpenคนkhonฝีเท้าfǐː-tʰ́aːwไวwaj
Swift of foot was Hiawatha.
#366
ทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atรอบrɔ̂ɔpตัวtuaเขาkhǎwช่างchâaŋน่าnâaรื่นรมย์rɯ̂ːn-rom
Pleasant was the landscape round him.
#367
เขาkhǎwอุ้มʔ̂umหญิงyǐŋสาวsǎawไว้wáiในnaiอ้อมʔ̂ᴐːmแขนkhɛ̌ɛn
In his arms he bore the maiden.
#368
หญิงyǐŋชราchá-raaดูduuวิตกwí-tòkกังวลkaŋ-wonเกี่ยวkìaoกับkàpเด็กdèkคนkhonนั้นnánมากmâak
The old lady appeared very anxious about the child.
#369
เหhěeล่าlâaพิลpʰinกริมkrimเชิญchəənพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋมาmaaร่วมrûːamงานngaanขอบคุณkhàwp-khunพระเจ้าpʰ́ra-jâːwครั้งkhrángแรกrɛ̀ɛk
The Pilgrims invited the Indians to their first Thanksgiving.
#370
ลำธารlam-thaanส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaaiและlɛ́ไหลlǎiต่อtɔ̀ɔไปpaiพร้อมphrɔ́ɔmเสียงsǐiaŋอันanไพเราะpʰaj-rᴐ́
The stream sparkled and rolled onward with a tuneful sound.
#371
เด็กๆdèk-dèk  ใส่sàiไปป์pajในnaiปากpàakตุ๊กตาtúk-taaหิมะhì-máและlɛ́สวมsǔamหมวกmùakบนbonหัวhǔaของkhɔ̌ɔŋมันman
The children put a pipe into the snowman's mouth, and a hat on his head.
#372
เมอร์คิวรีmɤː-kʰiw-riːผูกphùukรองเท้าrɔɔŋ-tháoแตะtɛ̀มีmiiปีกpìːkที่thîiเท้าtháoและlɛ́ถือthʉ̌ʉไม้máiกายสิทธิ์kaːj-j́a-sìtในnaiมือmʉʉ
Mercury bound his winged sandals to his feet, and took his wand in his hand.
#373
ฉันchǎnเป็นpenนักnákเดินdəənทางthaaŋพเนจรpʰ́a-neː-jᴐːnมาmaaหลายlǎaiปีpii
For many years I have been a wanderer.
#374
ลูกพี่lûuk-phîiลูกlûukน้องnɔ́ɔŋแมรี่mɛɛ-riiรู้rúuนิทานní-tʰaːnมากมายmâːk-maːjและlɛ́เล่าlâoให้hâiฟังfangตอนtɔɔnกลางklaaŋคืนkhʉn
Cousin Mary knows many fairy tales, and tells them at night.
#375
นักnákดนตรีdon-triiพเนจรpʰ́a-neː-jᴐːnเล่นlênและlɛ́ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋได้dâaiอย่างyàaŋไพเราะpʰaj-rᴐ́จับใจjàp-jaj
The minstrel played and sang most beautifully.
#376
อีกาii-kaaหย่อนyɔ̀ɔnก้อนkɔ́ɔnกรวดkrùatลงloŋในnaiเหยือกyʉ̀akทำให้tham-hâiน้ำnámสูงsǔuŋขึ้นkhʉ̂nถึงthʉ̌ŋขอบkhɔ̀ɔp
The crow dropped some pebbles into the pitcher, and raised the water to the brim.
#377
ต้นtônโอ๊กóokคือkhʉʉราชาraː-jʰaːแห่งhɛ̀ŋป่าpàa
The oak is monarch of the woods.
#378
เด็กdèkน้อยnɔ́ɔiปรบpròpมือmʉʉและlɛ́หัวเราะhǔa-rɔ́ด้วยdûaiความkhwaamดีใจdii-jai
The baby clapped her hands and laughed in glee.
#379
แนวnɛɛoพุ่มphûmไม้máiปลูกplùukล้อมlɔ́ɔmรอบrɔ̂ɔpสวนsǔːanทั้งหมดtháng-mótเลยləəiหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Does the hedge grow around the whole garden?
#380
ล้อlᴐ́ːของkhɔ̌ɔŋเครื่องจักรkʰ̂rɯːaŋ-jàkขนาดkhà-nàatใหญ่yàiหมุนmǔnวนwonไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp
Around went the wheels of the great machine.
#381
ล้างláːŋหน้าnâaล้างláːŋมือmʉʉแล้วláewมาmaaกินkinข้าวkhâaoเย็นyen
Wash your face and hands, and come to dinner.
#382
ฉันchǎnนั่งnângเก้าอี้kâo-îiนวมnuːamข้างkhâaŋเตาผิงtaw-pʰ̌iŋที่thîiสว่างไสวsà-wàːŋ-sà-wǎjและlɛ́รอrawคอยkhɔɔiเจ้าjâoบ้านbâanอย่างyàaŋอดทนòt-thon
I took an armchair by the bright fire, and patiently awaited the arrival of my host.
#383
เด็กdèkหญิงyǐŋสะเพร่าsà-pʰ̂rawทำthamตะกร้าtà-krâaไข่kʰ̀ajตกtòk
The girl was careless, and dropped her basket of eggs.
#384
ต้นสนtôn-sǒnและlɛ́เฟอร์fɤːทุกthúkต้นtônสวมsǔamเสื้อsûaคลุมkh lumขนkhǒnสัตว์sàtที่thîiล้ำค่าlám-kʰ̂aːเกินkəənกว่าkwàaขุนนางkʰ̌un-naːŋจะjàหาhǎaได้dâai
Every pine and fir and hemlock wore ermine too dear for an earl.
#385
หยุดyùtเล่นlênและlɛ́เงียบngîapได้dâaiแล้วláew
Stop your play and be quiet.
#386
ซ่อนsɔ̂ɔnดาบdàapนี้nîiไว้wáiใต้tâiเสื้อsûaคลุมkh lumแล้วláewเดินdəənหน้าnâaอย่างyàaŋกล้าklâaหาญhǎan
Hide this sword under your cloak, and march bravely forward.
#387
คุณkhunใส่sàiน้ำตาลnám-taanและlɛ́ครีมkʰriːmในnaiกาแฟkaː-fɛːไหมmǎi
Do you take sugar and cream in your coffee?
#388
เสียงsǐiaŋกลองklɔɔŋดังdaŋขึ้นkhʉ̂nเรื่อยๆrʉ̂ai-rʉ̂ai
The sound of the drums grew louder and louder.
#389
คุณkhunชอบchɔ̂ɔpฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnหรือrʉ̌ʉฤดูrú-duuหนาวnǎawมากกว่าmâak-kwàaกันkan
Do you like summer or winter best?
#390
มิถุนายนmí-tʰ̀u-naː-jonเป็นpenเดือนdʉanในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìหรือrʉ̌ʉฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔn
Is June a spring or a summer month?
#391
นกnókดูduuเหมือนmʉ̌anเป็นpenเพียงphiaŋจุดjùtเล็กๆlék-lék  บนbonท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaสีsǐiครามkʰraːm
The bird seemed only a speck in the blue sky.
#392
วางwaːŋดอกไม้dɔ̀ɔk-máiไว้wáiกลางklaaŋโต๊ะtóh
Put some flowers in the center of the table.
#393
จงjoŋแม่นยำmɛ̂ːn-jamในnaiทุกthúkงานngaanที่thîiคุณkhunทำtham
Be accurate in all your work.
#394
จงjoŋให้hâiเกียรติkìːatบิดาbì-daaมารดาmaːn-daːของkhɔ̌ɔŋเจ้าjâo
Honor thy father and thy mother.
#395
ทุ่งthûŋข้าวkhâaoสาลีsaa-liiอันanกว้างkwâaŋใหญ่yàiนี้nîiทอดตัวtʰ̂ᴐːt-tuːaไปpaiไกลklaiแค่khɛ́ɛไหนnǎi
How far do these great wheat fields extend?
#396
วันwanที่thîi  213̀  มิถุนายนmí-tʰ̀u-naː-jon  เป็นpenวันwanที่thîiยาวนานjaːw-naːnที่สุดthîi-sùtในnaiรอบrɔ̂ɔpปีpii
June 21 is the longest day in the year.
#397
เจ้าjâoหญิงyǐŋองค์ʔoŋน้อยnɔ́ɔiเติบโตtə̀əp-tooขึ้นkhʉ̂nอย่างyàaŋงดงามŋót-ŋaamและlɛ́เปี่ยมpìamด้วยdûaiพระphráกรุณาkà-rú-naː
The little princess grew more beautiful and gracious.
#398
อะàฮ้าháa!   ฉันchǎnจับjàpเจ้าjâoได้dâaiแล้วláew! 
Aha! I have caught you!
#399
โธ่thôoเอ๊ยə̌əi!   เชือกchʉ̂akเส้นsênนี้nîiสั้นsánเกินkəənไปpai! 
Pshaw! this string is too short!
#400
โอ้ʔ̂oːที่รักthîi-rák!   ลมlomพัดpʰ́atหมวกmùakฉันchǎnปลิวpliuไปpaiแล้วláew! 
Oh, dear! The wind has blown my hat away!
#401
อนิจจาà-nít-jaa!   ข่าวkhàaoนี้nîiช่างchâaŋน่าnâaเศร้าsâoจริงๆjiŋ-jiŋ! 
Alas! that news is sad, indeed!
#402
วู้วwúːw!   ลมlomเหนือnʉ̌aนั่นnânทำthamจมูกjà-mûukฉันchǎnแข็งkʰ̌ɛŋไปpaiหมดmòtแล้วláew! 
Whew! that north wind freezes my nose!
#403
ฟิfíเลมอนleː-mᴐːnและlɛ́บอbᴐːซิsíสsเป็นpenคู่khûuสามีsǎː-miːภรรยาphan-rá-yaaชราchá-raaที่thîiใจดีjai-diiที่สุดthîi-sùtในnaiโลกlôok
Philemon and Baucis were the kindest old people in the world.
#404
สำหรับsǎm-ràpมื้อmʉ́ʉเย็นyen  พวกphûakเขาkhǎwมีmiiเพียงphiaŋขนมปังkʰ̀a-nǒm-paŋก้อนkɔ́ɔnสีsǐiน้ำตาลnám-taanเล็กlékน้อยnɔ́ɔiและlɛ́นมnomอุ่นùnสดsòtใหม่mài
For supper they had only a bit of a brown loaf, and a drink of fresh warm milk.
#405
พวกphûakเขาkhǎwไม่mâiเคยkhəəiปฏิเสธpà-tì-sèetที่thîiจะjàมอบmᴐ̂ːpการkaanต้อนรับtᴐ̂ːn-rápที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtในnaiกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmอันanยากจนyâak-jonของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎwแก่kɛ̀ɛคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaเลยləəi
To no stranger did they ever refuse the best hospitality of their poor cottage.
#406
กระท่อมkrà-thɔ̂ɔmหลังlǎŋนี้nîiตั้งtâŋอยู่yùuบนbonเนินnəənเตี้ยๆtîa-tîa  ห่างhàaŋจากjàakหมู่บ้านmûu-bâanพอphɔɔสมควรsǒm-khuan
This cottage stood on a low hill, at some distance from the village.
#407
ในnaiอดีตʔ̀a-dìːt  ที่thîiตั้งtâŋของkhɔ̌ɔŋหมู่บ้านmûu-bâanนี้nîiเคยkhəəiเป็นpenท้องthɔ́ɔŋทะเลสาบthá-lee-sàap
In past ages, the site of this village had been the bed of a lake.
#408
ผู้คนphûu-khonในnaiหมู่บ้านmûu-bâanที่thîiสวยงามsǔai-ngaamแห่งhɛ̀ŋนี้nîiเห็นhěnแก่kɛ̀ɛตัวtuaและlɛ́ใจร้ายjaj-ráːj  ปฏิบัติpà-tì-bàtกับkàpคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaอย่างyàaŋไม่mâiเป็นpenมิตรmít
The people of the lovely village were selfish and hard-hearted, and treated all strangers unkindly.
#409
ในnaiเย็นyenวันwanหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔn  คู่khûuสามีsǎː-miːภรรยาphan-rá-yaaชราchá-raaนั่งnângอยู่yùuหน้าnâaกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎw
On a fine summer evening, the two old people were sitting outside the door of their cottage.
#410
ทันใดthan-daiนั้นnánนักnákเดินdəənทางthaaŋสองsɔ̌ɔŋคนkhonก็kɔ̂ปรากฏpraː-kòtตัวtuaขึ้นkhʉ̂n  ขอkhǎawอาหารaa-hǎanเล็กlékน้อยnɔ́ɔiและlɛ́ที่พักtʰ̂iː-pʰ́akสำหรับsǎm-ràpคืนkhʉnนี้nîi
Suddenly two travelers appeared, and asked for a morsel of supper, and shelter for the night.
#411
บอbᴐːซิsíสsรีบriipเข้าไปkʰaw3 pajในnaiบ้านbâan  และlɛ́ในnaiไม่mâiช้าcháaก็kɔ̂กลับklàpออกɔ̀ɔkมาmaaพร้อมphrɔ́ɔmกับkàpขนมปังkʰ̀a-nǒm-paŋและlɛ́เหยือกyʉ̀akนมnomในnaiมือmʉʉ
Baucis hastened indoors, but soon reappeared, with a loaf of bread and a pitcher of milk in her hands.
#412
คนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaสองsɔ̌ɔŋคนkhonนั้นnánแท้จริงtʰ́ɛː-jiŋแล้วláewคือkhʉʉจูjuːปิpìเตอร์tɤ̂ːและlɛ́เมอร์คิวรีmɤː-kʰiw-riː
The two strangers were really Jupiter and Mercury.
#413
พวกphûakเขาkhǎwมองmɔɔŋไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  อย่างyàaŋระมัดระวังrá-mát-rá-waŋ  แต่tɛ̀ɛไม่mâiเห็นhěnอะไรà-raiเลยləəi
They looked cautiously about, but saw nothing.
#414
เขาkhǎwเป็นpenผู้นำpʰ̂uː-namที่thîiยิ่งyîŋใหญ่yàiและlɛ́สุภาพsù-pʰ̂aːpบุรุษbù-rútที่thîiสุภาพsù-pʰ̂aːpที่สุดthîi-sùt
He is a great leader and a most courteous gentleman.
#415
ธรรมชาติthám-má-châatทั้งหมดtháng-mótดูduuสงบsà-ngòpและlɛ́สันติsǎn-tì
All nature appears calm and peaceful.
#416
ดวงduaŋจันทร์janโคจรkʰoː-jᴐːnและlɛ́หันhǎnด้านdâːnเดิมdəəmเข้าหาkhâo-hǎaเราraoเสมอsà-mə̌ə
The moon revolves, and keeps the same side toward us.
#417
เอาaoจดหมายjòt-mǎaiนี้nîiไปpaiให้hâiแม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋคุณkhun  แล้วláewรอrawคำkhamตอบtɔ̀ɔp
Take this note, carry it to your mother, and wait for an answer.
#418
พวกphûakเขาkhǎwเป็นpenคนkhonดีdiiและlɛ́ใช้cháiชีวิตchii-wítร่วมrûːamกันkanอย่างyàaŋมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
They were good people, and lived very happily together.
#419
เขาkhǎwหยิบj̀ipกุญแจkun-jɛːออกɔ̀ɔkจากjàakกระเป๋าkrà-pǎw  ไขkʰ̌ajแม่กุญแจmɛ̂ː-kun-jɛːหีบhìip  และlɛ́ยกyókฝาfǎaที่thîiหนักnàkอึ้งʔ̂ɯŋขึ้นkhʉ̂n
He took a key from his pocket, unlocked the chest, and lifted the heavy lid.
#420
ฉันchǎnตื่นtʉ̀ʉnแต่tɛ̀ɛเช้าcháo  รีบriipแต่งtɛ̀aŋตัวtua  และlɛ́ลงloŋไปpaiทานthaanอาหารaa-hǎanเช้าcháo
I awoke early, dressed hastily, and went down to breakfast.
#421
กอkᴐːสาหร่ายsǎː-ràːjทะเลthá-leeห้อยhɔ̂ɔiอยู่yùuตามtaamโขดkʰ̀oːtหินhǐnขรุขระkʰ̀ru-kʰ̀raและlɛ́ไหวwǎjสั่นsànตามtaamแรงrɛːŋลมlom
Knots of seaweed hung upon the jagged stones, and trembled in every breath of wind.
#422
ฉันchǎnตื่นtʉ̀ʉnขึ้นkhʉ̂nและlɛ́พบphópหยดj̀otน้ำค้างnáːm-kʰ́aːŋเป็นpenประกายprà-kaaiบนbonดอกdɔ̀ɔkบัตbàtเตteːอร์คัพkʰ́apทุกthúkดอกdɔ̀ɔk
I rose, and found the shining dew on every buttercup.
#423
ป่าpàaไม้máiคือkhʉʉวิหารwí-hǎːnแห่งhɛ̀ŋแรกrɛ̀ɛkของkhɔ̌ɔŋพระเจ้าpʰ́ra-jâːw
The groves were God's first temples.
#424
หัวหน้าhǔːa-nâːเผ่าpʰ̀awผู้phûuนั้นnánต่อสู้tɔ̀ɔ-sûuมาmaaอย่างyàaŋโชกโชนjʰ̂oːk-jʰoːnแต่tɛ̀ɛก็kɔ̂ไร้ráiผลphǒn
Vainly, but well, that chief had fought.
#425
พวกphûakเขาkhǎwโยนกjoː-nókระráดูกdùːkให้hâiสุนัขsù-nákผู้phûuน่าnâaสงสารsǒŋ-sǎːn
They threw the poor dog a bone.
#426
เสนอsà-nə̌əเก้าอี้kâo-îiให้hâiหญิงyǐŋชราchá-raaคนkhonนั้นnánหน่อยnɔ̀i
Offer the old lady a chair.
#427
ส่งดอกsòŋ-dᴐ̀ːkไม้máiให้hâiเด็กdèkคนkhonนั้นnánบ้างbâang
Send the child some flowers.
#428
กะลาสีkà-laa-sǐiเฒ่าthâoทำthamเรือrʉaสวยงามsǔai-ngaamให้hâiเด็กdèkชายchaaiตัวtuaน้อยnɔ́ɔi
The old sailor made the little boy a beautiful boat.
#429
โปรดpròːtตั้งใจtâŋ-jajฟังfangฉันchǎn
Give me your attention.
#430
เราraoซื้อsúuหมวกmùakใบbaiใหม่màiให้hâiทารกthaa-rók
We bought the baby a new cap.
#431
บอกbɔ̀ɔkข่าวkhàaoแก่kɛ̀ɛเราrao
Tell us the news.
#432
เขาkhǎwทิ้งthíŋทรัพย์sápสมบัติsǒm-bàtทั้งหมดtháng-mótไว้wáiให้hâiลูกๆlûːk3 luːk  ของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
He left his children all his wealth.
#433
ส่งsòŋน้ำตาลnám-taanและlɛ́ครีมkʰriːmให้hâiฉันchǎnหน่อยnɔ̀i
Pass me the sugar and cream.
#434
พวกphûakเขาkhǎwอนุมัติʔ̀a-nú-mátตามtaamคำขอkʰam-kʰ̌ᴐːของkhɔ̌ɔŋเราrao
They granted us our request.
#435
เด็กdèkคนkhonนั้นnánเขียนkhǐanจดหมายjòt-mǎaiยาวyaaoถึงthʉ̌ŋแม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋเธอthəə
The child wrote her mother a long letter.
#436
พวกphûakเขาkhǎwมอบmᴐ̂ːpหมายmǎːjงานngaanที่thîiยากyâakมากmâakให้hâiเราrao
They assigned us a very difficult task.
#437
พวกphûakเขาkhǎwได้dâaiทำความtʰam-kʰwaːmดีdiiอย่างyàaŋยิ่งyîŋแก่kɛ̀ɛเราrao
They have done us a great kindness.
#438
เพื่อนphʉ̂anบ้านbâanของkhɔ̌ɔŋเราrao  ครอบครัวkhrɔ̂ɔp-khruaบราวน์braao  ออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋไปpaiทางthaaŋเหนือnʉ̌aแล้วláew
Our neighbors, the Browns, left for the North.
#439
ฉันchǎnมีmiiรูปrûupของkhɔ̌ɔŋนายnaːjทาฟต์tʰ̂aːp  ประธานาธิบดีprà-tʰaː-naː-tʰ́i-bᴐː-diːของkhɔ̌ɔŋเราrao
I have a picture of Mr. Taft, our President.
#440
ฉันchǎnอ่านàanไอaiแวนwɛːnโฮhoː  นวนิยายná-wá-ní-jaːjโดยdooiวอลwᴐːnเตอร์tɤ̂ː  สกsòkอตต์ʔ̀ot
I read Ivanhoe, a novel by Walter Scott.
#441
วิลwinเลียมliːam  เพpheeนน์nᴐː  ชาวchaaoเคkheeวกwókเกอร์keː1 ʔᴐː  เป็นpenมิตรmítกับkàpอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋ
Wm. Penn, the Quaker, was a friend of the Indians.
#442
พวกphûakเขาkhǎwติดtìtตามtaamไมลส์má-laj  สsแตนtɛːnดิชdìt  กัปตันkàp-tanของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎw
They followed Miles Standish, their captain.
#443
ไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːอาศัยaa-sǎiอยู่yùuกับkàpยายjaːjของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  โนnooโคkʰoːมิสmít
Hiawatha lived with his grandmother, Nokomis.
#444
คุณkhun  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenเพื่อนphʉ̂anที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  จะjàช่วยchûaiปลอบplɔ̀ɔpใจjaiเขาkhǎwในnaiยามyaamทุกข์tʰ́ukยากyâak
You, his best friend, will cheer him in his trouble.
#445
เราraoไปpaiเยี่ยมyîamชมchomเมาท์maoเวอร์wɤːนอนnɔɔn  บ้านbâanของkhɔ̌ɔŋวอชิงตันwᴐː-jʰiŋ-tan
We visited Mt. Vernon, the home of Washington.
#446
เขาkhǎwสูญsǔunเสียsǐaอาวุธʔaː-wútเพียงphiaŋชิ้นchínเดียวdiaoของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  นั่นnânคือkhʉʉดาบdàap
He lost his only weapon, his sword.
#447
สแตรทฟอร์ดsà-dtrɛ̀ɛt-fɔ̀ɔtเป็นpenบ้านbâanเกิดkə̀ətของkhɔ̌ɔŋเช็คสเปียร์chék-sà-bpia  กวีkà-wiːชาวchaaoอังกฤษang-krìtที่thîiยิ่งyîŋใหญ่yàiที่สุดthîi-sùt
Stratford is the birthplace of Shakespeare, the greatest English poet.
#448
กษัตริย์kà-sàtทรงsoŋเห็นhěnคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaสองsɔ̌ɔŋคนkhon  แม่mɛ̂ɛและlɛ́ลูกlûuk
The king saw the two strangers, mother and child.
#449
อาจารย์ʔaː-jaːnชีjʰiːเวอร์wɤː  ครูkhruuโรงเรียนroong-rianผู้phûuเฒ่าthâo  สอนsɔ̌ɔnเลขคณิตlêːk-kʰ́a-nítและlɛ́การkaanอ่านàan
Master Cheever, the old schoolmaster, taught arithmetic and reading.
#450
เราraoไปpaiเที่ยวthîawที่thîiนอร์เวย์nᴐː-weː  ดินdinแดนdɛːnแห่งhɛ̀ŋพระอาทิตย์phrá-aa-thítเที่ยงthîaŋคืนkhʉn
We made a trip to Norway, the land of the midnight sun.
#451
ชุดchútของkhɔ̌ɔŋเจ้าjâoหญิงyǐŋน้อยnɔ́ɔiปักpàkด้วยdûaiดอกdɔ̀ɔkกุหลาบkù-làap  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenดอกไม้dɔ̀ɔk-máiประจำprà-jamชาติchâat
The dress of the little princess was embroidered with roses, the national flower of the country.
#452
ลินคอล์นlin-kʰᴐːn  ลูกชายlûuk-chaaiของkhɔ̌ɔŋผู้phûuตั้งtâŋถิ่นฐานtʰ̀in-tʰ̌aːnยากจนyâak-jon  ได้dâaiกลายklaːjเป็นpenประธานาธิบดีprà-tʰaː-naː-tʰ́i-bᴐː-diːแห่งhɛ̀ŋสหรัฐอเมริกาsà-hà-rát-ʔ̀a-meː-rí-kaː
Lincoln, the son of a poor settler, became President of the United States.
#453
ในnaiวันwanคริสต์มาสkʰ́rit-mâːtเราraoมีmiiพายpʰaːj  พายpʰaːjกลมklomสวยsǔaiขอบkhɔ̀ɔpหยักj̀ak
On Christmas-day we had a pie, A nice round pie with a crimpy rim.
#454
บ้านbâanหลังlǎŋเล็กlékมีmiiสามsǎamห้องhɔ̂ɔŋ  คือkhʉʉ  ห้องhɔ̂ɔŋนั่งnângเล่นlên  ห้องhɔ̂ɔŋนอนnɔɔn  และlɛ́ห้องhɔ̂ɔŋครัวkhruaเล็กๆlék-lék
The little house had three rooms, -a sittingroom, a bedroom, and a tiny kitchen.
#455
ที่thîiชายchaaiขอบkhɔ̀ɔpของkhɔ̌ɔŋเกาะkɔ̀แห่งhɛ̀ŋหนึ่งnùeng  ทอมthɔɔmพบphópโกkooธามtʰaːm  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenสถานsà-thǎanที่thîiที่thîiแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːtมากmâak
On the borders of a certain island Tom found Gotham, a very curious place.
#456
เซseːอร์ฟิfíลิปlíp  ซิดนีย์sít-niː  นายnaːjพลpʰonชาวchaaoอังกฤษang-krìt  ได้dâaiรับrápบาดbàatเจ็บcèpสาหัสsǎː-hàtในnaiการkaanรบróp
Sir Philip Sidney, an English general, was severely wounded in battle.
#457
เราraoไปpaiเยี่ยมyîamชมchomลอนดอนlᴐːn-dᴐːn  เมืองmʉaŋที่thîiใหญ่yàiที่สุดthîi-sùtในnaiโลกlôok
We visited London, the largest city in the world.
#458
พวกphûakเขาkhǎwสวมsǔamหมวกmùakสีsǐiแดงdɛɛŋ  สัญลักษณ์sǎn-yá-lákแห่งhɛ̀ŋเสรีภาพsà-rii-phaap
They wore red caps, the symbol of liberty.
#459
ปีpii  1908291  เป็นpenปีpiiอธิกสุรทินʔ̀a-tʰ́i-kà-sǔn-tʰin
The year 1908 was a leap year.
#460
เราraoส่งดอกsòŋ-dᴐ̀ːkไม้máiให้hâiเธอthəəเพื่อphʉ̂aเป็นการpen-kaanอวยพรʔuːaj-pʰᴐːnวันwanเกิดkə̀ət
We sent her some flowers as a birthday greeting.
#461
เมื่อmûaมีmiiเขาkhǎwเป็นpenผู้phûuปกป้องpòk-pɔ̂ɔŋ  เราraoก็kɔ̂ไม่mâiกลัวkluaอันตan-tàรายraaiใดๆdai-dai
With him as our protector, we fear no danger.
#462
พลับพลาpʰ́lap-pʰlaː  หรือrʉ̌ʉเต็นท์ténศักดิ์สิทธิ์sàk-sìt  ถูกthùukตั้งtâŋไว้wáiกลางklaaŋค่ายkhâaiชาวchaaoอิสราเอลʔ̀i-sà-raː-ʔeːn
The Tabernacle, or Holy Tent, was placed in the middle of the Israelite camp.
#463
ต้นtônสวีsà-wǐːทกัมtʰ́a-kam  หรือrʉ̌ʉลิควิดlík-wítแอʔɛːมmเบอร์bɤː  เป็นต้นpen-tônไม้máiที่thîiสวยงามsǔai-ngaam
The sweet gum, or liquid amber, is a pretty tree.
#464
พวกphûakเขาkhǎwมอบmᴐ̂ːpเหรียญrǐːanให้hâiเขาkhǎwเป็นpenรางวัลraaŋ-wanสำหรับsǎm-ràpความkhwaamกล้าklâaหาญhǎan
They gave him a medal as a reward for his bravery.
#465
พวกphûakเขาkhǎwรอrawอยู่yùuหนึ่งnùengชั่วโมงchûa-mooŋ
They waited an hour.
#466
กลับklàpบ้านbâan
Go home.
#467
เขาkhǎwจากjàakไปpaiหนึ่งnùengเดือนdʉan
He stayed away a month.
#468
เดินdəənหนึ่งnùengไมล์maiทุกthúkเช้าcháoหลังlǎŋอาหารaa-hǎanเช้าcháo
Walk one mile every morning after breakfast.
#469
โรบินroo-binฮู้ดhúutก้าวkâːwถอยtʰ̌ᴐːjหลังlǎŋไปpaiหลายlǎaiก้าวkâːw
Robin Hood stepped backward several paces.
#470
เขาkhǎwอดòtอาหารaa-hǎanเจ็ดcètวันwanเจ็ดcètคืนkhʉn
Seven long days and nights he fasted.
#471
ชาchaaนี้nîiราคาraa-khaaปอนด์pᴐːnละláหนึ่งnùengดอลลาร์dᴐːn-laː
This tea costs a dollar a pound.
#472
พืชpʰ̂ɯːtนี้nîiโตtooสัปดาห์sàp-daaละláหนึ่งnùengนิ้วníw
This plant grows an inch a week.
#473
เพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnย้ายj́aːjห่างhàaŋออกɔ̀ɔkไปpaiสามsǎamบล็อกblᴐ̀k
My friend has moved three blocks away.
#474
พวกphûakเขาkhǎwให้hâiเงินngənเขาkhǎwแค่khɛ́ɛวันwanละláดอลลาร์dᴐːn-laː
They gave him a dollar a day.
#475
ถนนtʰ̀a-nǒnสายsǎaiนี้nîiยาวyaaoสองsɔ̌ɔŋไมล์maiและlɛ́กว้างkwâaŋห้าhâaสิบsìpฟุตfút
This street is two miles long and fifty feet wide.
#476
รถไฟrót-faiบางbaangขบวนkhà-buuanวิ่งwîŋได้dâaiเจ็ดcètสิบsìpไมล์maiต่อtɔ̀ɔชั่วโมงchûa-mooŋ
Some trains can go seventy miles an hour.
#477
เดือนdʉanนี้nîiทารกthaa-rókจะjàมีอายุmiː-ʔaː-j́uครบkʰ́ropสามsǎamขวบkhûap
This month the baby will be three years old.
#478
เราraoไปpaiโรงเรียนroong-rianสอนsɔ̌ɔnเต้นtênทุกthúkวันwanจันทร์janและlɛ́พฤหัสบดีpʰ́a-rɯ́-hàt-sà-bᴐː-diː
We go to dancing school every Monday and Thursday.
#479
เราraoเรียนrianรู้rúuสิ่งsìŋใหม่ๆmài-mài  ในnaiแต่ละtɛ̀ɛ-láวันwan
We learned something new each day.
#480
สัปดาห์sàp-daaนี้nîiรถไฟrót-faiขบวนkhà-buuanนี้nîiออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋเร็วreoขึ้นkhʉ̂nห้าhâaนาทีnaa-thii
This train leaves five minutes earlier this week.
#481
ฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnที่thîiแล้วláewเราraoไปpaiทางthaaŋเหนือnʉ̌a
Last summer we went north.
#482
ฉันchǎnเห็นhěnงูŋuːยาวyaaoหนึ่งnùengหลาlǎː
I saw a snake a yard long.
#483
ปลาplaaนี้nîiหนักnàkห้าhâaปอนด์pᴐːn
The fish weighs five pounds.
#484
โปรดpròːtประทานprà-tʰaːnอาหารaa-hǎanประจำprà-jamวันwanแก่kɛ̀ɛข้าkʰ̂aːพระองค์pʰ́ra-ʔoŋในnaiวันwanนี้nîi
Give us this day our daily bread.
#485
ฉันchǎnจะjàถือว่าthʉ̌ʉ-wâaภารกิจpʰaː-rá-kìtนี้nîiเป็นpenหน้าที่nâː-tʰ̂iːพิเศษpʰ́i-sèːtของkhɔ̌ɔŋฉันchǎn
I will make this undertaking my special care.
#486
คุณkhunคิดkhítว่าwâaระยะrá-yáทางthaaŋไกลklaiเกินkəənไปpaiไหมmǎi
Did you find the distance too great?
#487
พวกphûakเขาkhǎwถือว่าthʉ̌ʉ-wâaต้นtônโอ๊กóokใหญ่yàiเป็นpenจุดjùtนัดnátพบphóp
They considered the great oak their trystingplace.
#488
พวกphûakเขาkhǎwให้hâiความkhwaamสนใจsǒn-jaiเราraoทุกthúkวิถีwí-tʰ̌iːทางthaaŋและlɛ́ต้อนรับtᴐ̂ːn-rápเราraoอย่างyàaŋดีdiiที่สุดthîi-sùt
They showed us every possible attention and made us most welcome.
#489
ชาวchaaoลิlíลิlíพุตpʰ́utเรียกrîakกัลkanลิlíเวอร์wɤːว่าwâaมนุษย์má-nútภูเขาphuu-khǎo
The people of Liliput called Gulliver the man-mountain.
#490
ทุกthúkคนkhonคิดkhítว่าwâaโรสrôːtเป็นpenเด็กdèkสาวsǎawที่thîiสวยsǔai
Everybody thinks Rose a beautiful girl.
#491
ไฟfaiที่thîiลุกlúkโชติjʰ̂oːtช่วงchûaŋทำให้tham-hâiเราraoแห้งhɛ̂ːŋและlɛ́สบายsà-baaiตัวtuaในnaiไม่mâiช้าcháa
A blazing fire soon made us dry and comfortable.
#492
ผู้phûuพิพากษาpʰ́i-pʰ̂aːk-sǎːตัดสินtàt-sǐnว่าwâaนักโทษnák-tʰ̂oːtบริสุทธิ์bᴐː-rí-sùtจากjàakอาชญากรรมʔ̀aːt-jaː-kam
The judge pronounced the prisoner innocent of the crime.
#493
การkaanออกɔ̀ɔkกำลังkam-laŋกายkaːjทำให้tham-hâiสุขภาพsùk-kʰ̀a-pʰ̂aːpดีdii
Exercise keeps one well.
#494
เสียงsǐiaŋทุบtʰ́upนั้นnánทำให้tham-hâiเราraoแทบthɛ̂ɛpบ้าbâa
The noise of the pounding nearly drove us mad.
#495
เราraoเลือกlɯ̂ːakเขาkhǎwเป็นpenผู้นำpʰ̂uː-namทางthaaŋ
We chose him as our guide.
#496
พวกphûakเขาkhǎwส่งsòŋขนมkʰ̀a-nǒmเค้กkʰ́eːkชิ้นchínเล็กๆlék-lék  เป็นpenของkhɔ̌ɔŋขวัญkʰ̌wanวันwanวาเลนไทน์waː-leːn-tʰaj
They sent little cakes as valentines.
#497
รับrápผ้าphâaคลุมkh lumหน้าnâaนี้nîiไว้wáiเพื่อphʉ̂aป้องกันpᴐ̂ːŋ-kanลมlomบาดbàatผิวpʰ̌iw
Take this veil as protection from the cutting wind.
#498
ใช้cháiร่มrômคันkʰanนี้nîiต่างtàaŋไม้máiเท้าtháo
Use this umbrella as a cane.
#499
คุณkhunตอบtɔ̀ɔpถูกthùukกี่kìiคำkham
How many words did you have right?
#500
เขาkhǎwยากจนyâak-jonตลอดtà-lɔ̀ɔtชีวิตchii-wít
He remained poor all his life.
#501
อวยพรʔuːaj-pʰᴐːnข้าkʰ̂aːเถิดtʰ̀ɤːt  ท่านtʰ̂anพ่อphɔ̂ɔ
Bless me, my father.
#502
ลูกพี่lûuk-phîiลูกlûukน้องnɔ́ɔŋ  ทำตัวtham-tuaให้hâiร่าเริงrâa-rəəŋเข้าkhâoไว้wái
Cousin, be merry.
#503
หนูnǔuอายุaa-yúเท่าไหร่thâo-ràiจ๊ะjá  สาวsǎawน้อยnɔ́ɔi
How old are you, little girl?
#504
เร็วreoเข้าkhâo  เด็กๆdèk-dèk
Hurry, children.
#505
มาดามmaː-daːm  ฉันchǎnจะjàทำthamตามtaamคำkhamสั่งsàŋของkhɔ̌ɔŋคุณkhun
Madam, I will obey your command.
#506
คุณkhunครับkráp  คุณkhunเป็นpenเพื่อนphʉ̂anที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋผมphǒm
You, sir, have been my best friend.
#507
ลูกlûukเข้าใจkhâo-jaiผิดphìtแล้วláew  ลูกlûukรักrák
You are wrong, my child.
#508
จงjoŋดังdaŋกังวานkaŋ-waan  ระฆังrá-khaŋป่าpàa
Ring out, wild bells.
#509
คนkhonเรือrʉa  อย่าyàaชักช้าjʰ́ak-jʰ́aː
Boatman, do not tarry.
#510
อย่าyàaร้องไห้rɔ́ɔŋ-hâiเลยləəi  เจ้าjâoทารกthaa-rókน้อยnɔ́ɔi
Do not cry, little baby.
#511
เจ้าjâoจำjamข้าkʰ̂aːไม่mâiได้dâaiรึrɯ́  ลูกชายlûuk-chaaiข้าkʰ̂aː
Do you not know me, my son?
#512
หนูnǔuยังyangไม่mâiพร้อมphrɔ́ɔmค่ะkhâ  แม่mɛ̂ɛ
I am not ready, mother.
#513
มหาสมุทรmá-hǎː-sà-mùtดูduuสงบsà-ngòpนิ่งnîŋ
The ocean seemed at rest.
#514
ทั้งtháŋหมู่บ้านmûu-bâanตกtòkอยู่yùuในnaiความkhwaamโกลาหลkoː-laː-hǒn
The whole village was in a commotion.
#515
ดอกdɔ̀ɔkกุหลาบkù-làapของkhɔ̌ɔŋเราraoกำลังkam-laŋบานbaanสะพรั่งsà-pʰ̂raŋ
Our roses are now in full bloom.
#516
เมฆmêekทางthaaŋทิศthítตะวันtà-wanตกtòkดูduuเหมือนmʉ̌anกำลังkam-laŋลุกlúkเป็นpenไฟfai
The clouds in the west seemed on fire.
#517
เธอthəəสิ้นsînหวังwǎŋกับkàpหมวกmùakอีสʔ̀iːtเตอร์tɤ̂ːของkhɔ̌ɔŋเธอthəə
She was in despair over her Easter bonnet.
#518
พื้นphʉ́ʉnหญ้าyâaดูduuเหมือนmʉ̌anพรมphromสีsǐiเขียวkhǐawสดใสsòt-sǎi
The grass looked like a bright green carpet.
#519
ทารกthaa-rókหน้าตาnâː-taːเหมือนmʉ̌anใครkhrai
Whom does the baby look like?
#520
พวกphûakเราraoทุกthúkคนkhonอารมณ์ʔaː-romดีdiiมากmâak
We were all in most excellent spirits.
#521
ร่าเริงrâa-rəəŋเข้าkhâoไว้wái  สหายsà-hǎːjผู้phûuกล้าklâa
Be of good cheer, brave comrades.
#522
ชายchaaiหนุ่มnùmยังyangไม่mâiบรรลุban-lúนิติภาวะní-tì-pʰaː-wá
The young man is not of age.
#523
ทำตัวtham-tuaตามtaamสบายsà-baaiเหมือนmʉ̌anอยู่yùuบ้านbâanนะná  เพื่อนphʉ̂anเอ๋ยə̌əi
Make yourselves at home, my friends.
#524
พวกphûakเขาkhǎwยังyangคงkhoŋรักษาrák-sǎaธรรมเนียมtʰam-niːamปฏิบัติpà-tì-bàtบางbaangอย่างyàaŋของkhɔ̌ɔŋเดือนdʉanพฤษภาคมpʰ́rɯt-sà-pʰaː-kʰomที่thîiเคยkhəəiได้dâaiรับrápความkhwaamนิยมní-jom
They still kept up some faint observance of the once popular rites of May.
#525
สัญญาsǎn-yaaกับkàpข้าkʰ̂aːหนึ่งnùengอย่างyàaŋ  กษัตริย์kà-sàtผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yài
Promise me one thing, great king.
#526
เดือนdʉanนี้nîiถูกthùukตั้งtâŋชื่อchûuเพื่อphʉ̂aเป็นpenเกียรติkìːatแก่kɛ̀ɛเจนัสjee-nát  เทพเจ้าtʰ̂eːp-pʰ́a-jâːwโรมันroː-manโบราณboː-raːn
This month is named in honor of Janus, an ancient Roman god.
#527
ฉันchǎn  เด็กdèkผู้phûuหญิงyǐŋตัวtuaกะkàเปี๊ยกpíːak  ยืนyʉnอยู่yùuบนbonเก้าอี้kâo-îiริมrimหน้าต่างnâa-tàang  เฝ้าfâoดูduuเกล็ดklètหิมะhì-máที่thîiร่วงrûaŋหล่นlòn
I stood, a little mite of a girl, upon a chair by the window, and watched the falling flakes.
#528
จากjàakถ้ำtʰ̂amหินhǐnเตี้ยๆtîa-tîa  ที่thîiตีนtiinหน้าผาnâː-pʰ̌aːหินปูนhǐn-puːn  น้ำพุnáːm-pʰ́uขนาดkhà-nàatใหญ่yàiก็kɔ̂พวยpʰuːajพุ่งphûŋขึ้นkhʉ̂nมาmaa
Out of a low cave of rock at the foot of a limestone crag, the great fountain rose.
#529
ในnaiญี่ปุ่นĵiː-pùn  เด็กdèkผู้phûuหญิงyǐŋตัวtuaเล็กๆlék-lék  แม้แต่mɛ́ː-tɛ̀ːเด็กdèkทารกthaa-rókหญิงyǐŋ  จะjàสวมsǔamชุดchútสีsǐiแดงdɛɛŋสดsòtหรือrʉ̌ʉสีsǐiเหลืองlʉ̌aŋ
In Japan the little girls, even baby girls, wear bright red or yellow.
#530
ประตูprà-tuuทาสีtʰaː-sǐːเขียวkhǐawและlɛ́มีmiiที่thîiเคาะkhɔ́ประตูprà-tuuทองtʰᴐːŋเหลืองlʉ̌aŋ
The door was painted green, and had a brass knocker.
#531
ควีนkʰwiːnเอลิซาเบธe-lí-saa-bétเรียกrîakดินdinแดนdɛːnใหม่màiว่าwâaเวอร์จิเนียwɤː-jì-niːa  เพื่อphʉ̂aเป็นpenเกียรติkìːatแก่kɛ̀ɛพระองค์pʰ́ra-ʔoŋเองəəŋ
Queen Elizabeth called the new country Virginia, in honor of herself.
#532
ชุมชนjʰum-jʰonดัตช์dàtเล็กๆlék-lék  บนbonเกาะkɔ̀แมนmɛːnฮัตhátตันtanได้dâaiกลายklaːjเป็นpenเมืองmʉaŋที่thîiใหญ่yàiและlɛ́มั่งคั่งmâŋ-kʰ̂aŋที่สุดthîi-sùtในnaiอเมริกาʔ̀a-meː-rí-kaː
The little Dutch settlement on Manhattan Island had become the largest and wealthiest city in America.
#533
เหhěeล่าlâaพิลpʰinกริมkrimขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋเมื่อmûaวันwanที่thîi  223̂  ธันวาคมtʰan-waː-kʰom  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenวันwanที่thîiสั้นsánที่สุดthîi-sùtในnaiรอบrɔ̂ɔpปีpii
The Pilgrims landed Dec. 22, the shortest day in the year.
#534
เหhěeล่าlâaพิลpʰinกริมkrimลงloŋนามnaːmในnaiข้อkhɔ̂ɔตกลงtòk-loŋ  แล้วláewเลือกlɯ̂ːakจอห์นjɔɔn  คาร์kʰaːเวอร์wɤː  เป็นpenผู้phûuว่าการwâː-kaːn
The Pilgrims signed an agreement, and then chose John Carver governor.
#535
นั่งnângลงloŋตรงtroŋนี้nîiแล้วláewร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋให้hâiเราraoฟังfangหน่อยnɔ̀i
Sit here and sing us a song.
#536
สัปดาห์sàp-daaที่thîiแล้วláew  คุณkhunเวweːเบอร์bɤː  คนkhonขายkhǎaiดอกไม้dɔ̀ɔk-mái  ส่งsòŋเฟิร์นfɤːnสูงsǔuŋสามsǎamฟุตfútมาmaaให้hâiเราrao
Last week Mr. Weber, the florist, sent us a fern three feet high.
#537
เครื่องkhrʉ̂angแต่งtɛ̀aŋกายkaːjหรูหราrǔː-rǎːทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋเธอthəə  ไม่mâiว่าwâaจะjàเป็นpenลูกไม้lûuk-mái  ริบบิ้นríp-bín  และlɛ́ขนkhǒnนกnók  ถูกthùukเก็บkèpใส่sàiหีบhìip
All her finery, -lace, ribbons, and feathers, -was packed away in a trunk.
#538
สุภาพsù-pʰ̂aːpบุรุษbù-rútทุกthúkท่านtʰ̂an  พวกphûakท่านtʰ̂anคิดkhítว่าwâaกฎหมายkòt-mǎːjนี้nîiยุติธรรมj́u-tì-tʰamหรือrʉ̌ʉไม่mâi
Gentlemen, do you think this law just?
#539
แสดงsà-dɛɛŋของkhɔ̌ɔŋแปลกplɛ̀ːkพวกphûakนี้nîiให้hâiแขกkhɛ̀ɛkดูduuสิsìลูกlûuk  แล้วláewเล่าlâoประวัติprà-wàtความkhwaamเป็นpenมาmaaที่thîiแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːtให้hâiพวกphûakเขาkhǎwฟังfang
Show the guests these curios, my son, and tell them their strange history.
#540
ผู้phûuว่าการwâː-kaːnอนุมัติʔ̀a-nú-mátตามtaamคำขอkʰam-kʰ̌ᴐːของkhɔ̌ɔŋนักโทษnák-tʰ̂oːtและlɛ́ให้hâiอภัยโทษà-phai-thôotแก่kɛ̀ɛเขาkhǎwในnaiภายpʰaːjหลังlǎŋ
The governor granted the prisoner his request, and later pardoned him.
#541
ฉันchǎnสัญญาsǎn-yaaกับkàpคุณkhunเรื่องrʉ̂angอะไรà-raiหรือrʉ̌ʉเปล่าplàoเมื่อmûaคืนkhʉnนี้nîi
Did I promise you anything last night?
#542
ฉันchǎnจะjàให้hâiน้ำnámอูฐʔ̀uːtของkhɔ̌ɔŋท่านtʰ̂anกินkinด้วยdûai  คนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâa
I will give thy camels drink also, stranger.
#543
ผู้phûuเป็นpenที่รักthîi-rákที่thîiสุดsùtของkhɔ̌ɔŋไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːคือkhʉʉชิjʰ́iบิbìอาʔaːบอสbᴐ̀ːtผู้phûuสุภาพsù-pʰ̂aːp
Most beloved by Hiawatha was the gentle Chibiabos.
#544
ฉันchǎnจะjàสร้างsâaŋเรือrʉaแคนูkʰɛː-nuːน้ำnámหนักnàkเบาbaoให้hâiตัวtuaเองəəŋ
I a light canoe will build me.
#545
ลูกlûukสาวsǎawบ้านๆbâːn3 baːn  ของkhɔ̌ɔŋเพื่อนphʉ̂anบ้านbâan  เปรียบprìapเสมือนsà-mɯ̌ːanไฟfaiบนbonเตาผิงtaw-pʰ̌iŋ
Like a fire upon the hearth-stone is a neighbor's homely daughter.
#546
จงjoŋเข้าไปkʰaw3 pajในnaiป่าpàaเถิดtʰ̀ɤːt  ลูกชายlûuk-chaaiข้าkʰ̂aː
Go, my son, into the forest.
#547
เขาkhǎwคิดkhítว่าwâaเธอthəəเบาbaoหวิวwǐuเหมือนmʉ̌anขนkhǒnนกnók
Light he thought her, like a feather.
#548
ดอกไม้dɔ̀ɔk-máiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìทั้งหมดtháng-mót  เช่นchên  ลิลลี่lin-lîːออฟʔ̀ᴐːpเดอะdɤ̀วัลwanเลย์leː  โคลัมไบน์khoo-lam-bai  และlɛ́ไวwajโอʔoːเลตléːt  ปรากฏpraː-kòtขึ้นkhʉ̂nราวกับraao-kàpนางฟ้าnaːŋ-fáːจากjàakวังwaŋใต้ดินtâi-din
All the spring flowers, -lilies of the valley, columbines, and violets, come like fairies from their subterraneous palaces.
#549
หนังสือnǎng-sʉ̌ʉเกี่ยวkìaoกับkàpการkaanเดินdəənทางthaaŋและlɛ́การkaanท่องthɔ̂ɔŋเที่ยวthîawกลายklaːjเป็นpenความkhwaamหลงใหลlǒŋ-lǎjของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Books of voyage and travel became his passion.
#550
โรrooบินbinฮู้húuดd  จอมjᴐːmโจรjoːnผู้phûuโด่งdòːŋดังdaŋ  เป็นpenนักnákธนูtʰ́a-nuːที่thîiเก่งkèŋที่สุดthîi-sùtในnaiอังกฤษang-krìt
Robin Hood, the famous outlaw, was the best archer in all England.
#551
ป่าpàaดังdaŋก้องkᴐ̂ːŋไปpaiด้วยdûaiเสียงsǐiaŋนกnókร้องrɔ́ɔŋ  ทั้งtháŋนกnókเดินdəənดงdoŋ  นกnókคัคkʰ́akคูkʰuː  และlɛ́นกnókพิราบpʰ́i-râːpป่าpàa
The woods rang with the song of the birds, -throstle, cuckoo, and wood-pigeon.
#552
เราraoเดินdəənทางthaaŋมาmaaไกลklai  สิบsìpหรือrʉ̌ʉสิบsìpสองsɔ̌ɔŋไมล์maiได้dâaiครับkrápท่านtʰ̂an
We have come a long distance-ten or twelve miles, sir.
#553
เราraoมาmaaถึงthʉ̌ŋดับลินdàp-linตอนtɔɔnดึกdɯ̀k  และlɛ́นั่งnângรถrótม้าmáaเปิดpə̀ətประทุนprà-tʰunแบบbɛ̀ɛpไอริชʔaj-rít-jʰ́aไปpaiยังyangโรงแรมroong-rɛɛm
We arrived at Dublin late at night, and drove to our hotel in an Irish jaunting-car.
#554
ในnaiวันwanฤดูrú-duuหนาวnǎawที่thîiสดใสsòt-sǎi  เราraoออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋด้วยdûaiรถrótเลื่อนlɯ̂ːanหิมะhì-máอย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋที่สุดthîi-sùt
On a brilliant winter's day, we started off in the sleigh, in the gayest of spirits.
#555
อีกาii-kaaที่thîiกระหายkrà-hǎːjน้ำnámเห็นhěnเหยือกyʉ̀akน้ำnám  จึงjʉŋบินbinไปpaiหาhǎaด้วยdûaiความkhwaamดีใจdii-jaiอย่างyàaŋยิ่งyîŋ
A thirsty crow saw a pitcher, and flew to it in great delight.
#556
ชายchaaiชราchá-raaนำnamลูกlûukกวาดkwàːtและlɛ́ถั่วtʰ̀uːaมาmaaเลี้ยงlíiaŋเด็กๆdèk-dèk
The old man brought candy and nuts, a treat for the little folks.
#557
ฉันchǎnซื้อsúuรูปภาพrûːp-pʰ̂aːpของkhɔ̌ɔŋฟูจิfuː-jì  ภูเขาphuu-khǎoศักดิ์สิทธิ์sàk-sìtของkhɔ̌ɔŋญี่ปุ่นĵiː-pùn
I bought a picture of Fuji, the sacred mountain of Japan.
#558
ห้องเรียนhᴐ̂ːŋ-riːanนะnáเด็กๆdèk-dèk  เป็นpenห้องhɔ̂ɔŋมืดmʉ̂ʉtทึบtʰ́ɯpที่thîiมีmiiพื้นphʉ́ʉnโรยrooiทรายsaai
The schoolroom, children, was a dingy room with a sanded floor.
#559
เขาkhǎwเป็นpenเพื่อนphʉ̂anที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkชายchaai  ครูkhruuโรงเรียนroong-rianผู้phûuเฒ่าthâoที่thîiน่าnâaรักrákคนkhonนั้นnán
He was the boys' best friend, that dear old schoolmaster.
#560
ซีsiːซาร์saː  ผู้นำpʰ̂uː-namกองทัพkᴐːŋ-tʰ́apโรมันroː-man  เป็นpenนักรบnák-rópผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yài
Caesar, the leader of the Roman army, was a mighty warrior.
#561
คุณkhunคนkhonเดียวdiaoเท่านั้นthâo-nánที่thîiต้องtɔ̂ɔŋรับrápผิดphìtชอบchɔ̂ɔpต่อtɔ̀ɔอุบัติเหตุʔ̀u-bàt-tì-hèːtครั้งkhrángนี้nîi
You alone are responsible for this accident.
#562
เกราะkrᴐ̀ของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwทำthamจากjàakทองtʰᴐːŋเหลืองlʉ̌aŋแวววาวwɛːw-waːw
His armor was of glittering brass.
#563
นิสัยní-sǎiของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwดีdiiเกินkəənกว่าkwàaจะjàถูกthùukตำหนิtam-nì
His character is beyond reproach.
#564
ความkhwaamประพฤติprà-pʰ́rɯtของkhɔ̌ɔŋเธอthəəอยู่yùuเหนือnʉ̌aคำkhamวิจารณ์wí-jaːn
Her conduct was above criticism.
#565
ชาวchaaoอิสราเอลʔ̀i-sà-raː-ʔeːnถือว่าthʉ̌ʉ-wâaหีบhìipพันธpʰan-tʰ́aสัญญาsǎn-yaaเป็นpenสมบัติsǒm-bàtล้ำค่าlám-kʰ̂aːที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎw
The Israelites considered the Ark of the Covenant their most precious possession.
#566
ความkhwaamเห็นhěnของkhɔ̌ɔŋกลุ่มklùmถูกthùukควบคุมkʰ̂uːap-kʰumอย่างyàaŋสิ้นsînเชิงchəəŋโดยdooiนิโคลัสní-khoo-lát  เวดเดweːอร์ʔᴐː  ผู้phûuอาวุโสʔaː-wú-sǒːของkhɔ̌ɔŋหมู่บ้านmûu-bâanและlɛ́เจ้าของjâo-khɔ̌ɔŋโรงแรมroong-rɛɛm
The opinion of the junto was completely controlled by Nicholas Vedder, a patriarch of the village, and landlord of the inn.
#567
อย่าyàaออกɔ̀ɔkไปpaiเลยləəi  ไฮhajยาyaaวาธาwaː1 tʰaː  สู่sùuดินdinแดนdɛːnแห่งhɛ̀ŋลมlomตะวันtà-wanตกtòk
Go not forth, Hiawatha, To the kingdom of the West-Wind.
#568
ลุกlúkขึ้นkhʉ̂nเถิดtʰ̀ɤːt  เจ้าjâoหนุ่มnùm  และlɛ́มาmaaปล้ำplâmสู้sûːกับkàpข้าkʰ̂aː
Rise, O Youth, and wrestle with me.
#569
พวกphûakเขาkhǎwคุยkʰujกันkanอยู่yùuหลายlǎaiวันwan
Many days they talked together.
#570
จากjàakลำธารlam-thaanใสsǎiแจ๋วjɛ̌ːw  ฉันchǎnเก็บkèpก้อนkɔ́ɔnกรวดkrùatกลมklomเกลี้ยงklîːaŋมาmaa
Out of a pellucid brook Pebbles round and smooth I took.
#571
อัศวินʔ̀at-sà-winทุกthúkคนkhonพ่ายphâaiแพ้phɛ́ɛยกเว้นyók-wénลานlaanเซลseːlอตʔ̀ot
Every knight was overcome but Lancelot.
#572
การกkaː-rókระráทำthamนั้นnánเป็นpenเพียงphiaŋโชคjʰ̂oːkร้ายráai
The deed was but mischance.
#573
เด็กdèkคนkhonนั้นnánอายุaa-yúแค่khɛ́ɛสองsɔ̌ɔŋขวบkhûap
The child is but two years old.
#574
เขาkhǎwพยายามpʰ́a-jaː-jaːmแล้วláew  แต่tɛ̀ɛล้มlómเหลวlěːw
He tried, but failed.
#575
เขาkhǎwทำthamเพียงphiaŋแค่khɛ́ɛชำเลืองjʰam-lɯːaŋมองmɔɔŋมาmaaทางthaaŋเราrao
He did but glance toward us.
#576
ม้าmáaตัวtuaนี้nîiแข็งkʰ̌ɛŋแรงrɛːŋ  แต่tɛ̀ɛอ่อนɔ̀ɔnโยนyoonมากmâak
This horse is strong, but exceedingly gentle.
#577
ทำthamอะไรà-raiก็ได้kᴐ̂ː-dâːjยกเว้นyók-wénสิ่งsìŋนั้นnán
Do anything but that.
#578
โอ้ʔ̂oː  ลูกๆlûːk3 luːk  ของkhɔ̌ɔŋข้าkʰ̂aː  ความkhwaamรักrákคือkhʉʉแสงsɛɛŋตะวันtà-wan
O my children, love is sunshine.
#579
ของkhɔ̌ɔŋเล่นlênทำให้tham-hâiเด็กdèkป่วยpùːajตัวtuaน้อยnɔ́ɔiมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
The toys gave the little sick child so much pleasure.
#580
น้ำnámทำให้tham-hâiก้อนkɔ́ɔnกรวดkrùatกลมklomและlɛ́เรียบrîapเนียนniːan
The water makes the pebbles round and smooth.
#581
ฝนfǒnเอยʔɤːj  ฝนfǒnจงjoŋหายhǎaiไปpai  แล้วláewค่อยkhɔ̂ɔiมาmaaใหม่màiวันwanอื่นʉ̀ʉn
Rain, rain, go away, Come again some other day.
#582
ลักษณะlák-sà-nàนิสัยní-sǎiเหล่าlàoนี้nîi  คือkhʉʉจิตใจjìt-jajที่thîiเมตตาmêːt-taːและlɛ́จินตนาการjin-tà-naː-kaːnแบบbɛ̀ɛpกวีkà-wiː  ทำให้tham-hâiชีวิตchii-wítของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwมีmiiความkhwaamสุขsùk
These traits of character, a kind heart and a poetic imagination, made his life joyous.
#583
เราraoมาmaaถึงthʉ̌ŋธารtʰaːnน้ำnámแข็งkʰ̌ɛŋโรrooนอันnᴐː1 ʔanงดงามŋót-ŋaam  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenน้ำตกnáːm-tòkน้ำnámแข็งkʰ̌ɛŋสูงsǔuŋสองsɔ̌ɔŋพันphanฟุตfútและlɛ́กว้างkwâaŋหลายlǎaiไมล์mai
We reached the magnificent glacier of the Rhone, a frozen cataract two thousand feet high and many miles broad.
#584
เซseːอร์ฟิfíลิปlíp  ซิดนีย์sít-niː  นายnaːjพลpʰonชาวchaaoอังกฤษang-krìtผู้phûuสูงส่งsǔːŋ-sòŋ  มอบmᴐ̂ːpน้ำnámหนึ่งnùengถ้วยtʰ̂uːajให้hâiแก่kɛ̀ɛทหารthá-hǎanที่thîiน่าnâaสงสารsǒŋ-sǎːn
Sir Philip Sidney, the noble English general, offered the poor soldier a cup of water.
#585
ทุกthúkฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìและlɛ́ฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋ  พวกphûakเขาkhǎwจะjàมาmaaเยี่ยมyîamเราraoเป็นpenเวลาwee-laaนานnaan
Every spring and fall they pay us a long visit.
#586
ตัวtuaบีbiːเวอร์wɤːสร้างsâaŋที่พักtʰ̂iː-pʰ́akของkhɔ̌ɔŋพวกphûakมันmanใต้tâiผิวน้ำpʰ̌iw-náːm
The beavers build themselves lodges beneath the surface of the water.
#587
ผ่านphâanป่าpàaและlɛ́ช่องเขาjʰ̂ᴐːŋ-kʰ̌aw  ลมlomพัดpʰ́atก้องkᴐ̂ːŋกังวานkaŋ-waanดั่งdàŋเพลงphleŋสวดsùːat
Through woods and mountain passes, The winds, like anthems, roll.
#588
เขาkhǎwยืนyʉnอยู่yùuที่thîiนั่นnânท่ามกลางthâam-klaaŋอากาศaa-kàatเลวleːwร้ายráai  ปีpiiเก่าkàoที่thîiโง่ŋ̂oːเขลาkʰ̌lawและlɛ́น่าnâaรักrák
There he stands in the foul weather, The foolish, fond Old Year.
#589
หลับlàpเสียsǐaเถิดtʰ̀ɤːt  เจ้าjâoตัวtuaน้อยnɔ́ɔi
Sleep, little one.
#590
เจ้าjâoเคยkhəəiเห็นhěnปราสาทpraː-sàːtอันanยิ่งyîŋใหญ่yàiนั้นnánไหมmǎi  ปราสาทpraː-sàːtริมrimทะเลthá-leeนั่นnân
Hast thou seen that lordly castle, That castle by the sea?
#591
ฉันchǎnกำkamอัญมณีʔan-j́a-má-niːจากjàakทุกthúkดินdinแดนdɛːnไว้wáiในnaiอุ้งมือʔuŋ3 mɯː
Gems I held from every land In the hollow of my hand.
#592
วันwanเพ็นpʰenเทtʰeːคอkʰᴐːสต์sᴐ̌ː  วันwanแห่งhɛ̀ŋความkhwaamปิติpì-tìยินดีyin-dii  ได้dâaiมาmaaถึงthʉ̌ŋแล้วláew
Pentecost, day of joy, had come.
#593
นกnókร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋประสานprà-sǎːnเสียงsǐiaŋ  บทเพลงbòt-pʰleːŋสรรเสริญsǎn-sɤ̌ːnแด่dɛ̀ːผู้phûuสูงสุดsǔːŋ-sùt
Birds were singing their carols, a jubilant hymn to the Highest.
#594
มอนmᴐːnดาdaːมิmíนnᴐːหนุ่มnùmน้อยnɔ́ɔi  ผู้phûuมีmiiขนkhǒnนกnókยาวyaaoเป็นpenมันmanขลับkʰ̀lap  ยืนyʉnกวักkwàkมือmʉʉเรียกrîakอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuu
The young Mondamin, With his long and glossy plumage, Stood and beckoned at the doorway.
#595
มอบmᴐ̂ːpเปลือกplʉ̀akของkhɔ̌ɔŋเจ้าjâoให้hâiข้าkʰ̂aːเถิดtʰ̀ɤːt  โอ้ʔ̂oː  ต้นtônเบิร์ชbɤ̀ːt! 
Give me your bark, O Birch-tree!
#596
อย่าyàaร้องไห้rɔ́ɔŋ-hâiเลยləəi  สาวsǎawน้อยnɔ́ɔi
Don't cry, little girl.
#597
แจ็คjɛ́k  ฟfรอrawสต์sᴐ̌ː  มองmɔɔŋออกɔ̀ɔkไปpaiในnaiคืนkhʉnที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòpและlɛ́แจ่มใสjɛ̀ːm-sǎjคืนkhʉnหนึ่งnùeng
Jack Frost looked forth one still, clear night.
#598
วันwanหนึ่งnùengฉันchǎnเห็นhěnต้นtônมัลmanเลนleːnสูงsǔuŋเกือบkʉ̀apหกhòkฟุตfút
One day I saw a mullein-stalk nearly six feet tall.
#599
อาʔaːธีtʰiːนาnaa  เทพีtʰeː-pʰiːแห่งhɛ̀ŋปัญญาpan-jaː  ได้ยินdâai-yinคำkhamคุยkʰujโวwoːขอkhǎawงอารัคเนŋᴐː1 ʔaː1 rak4 neː
Athena, the goddess of Wisdom, heard Arachne's boastful speech.
#600
ราชินีraː-jʰ́i-niːผู้phûuแสนsɛ̌ɛnดีdii  ข้าkʰ̂aːไร้ráiเพื่อนphʉ̂anและlɛ́เป็นpenคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâa
Good queen, I am friendless and a stranger.
#601
โปรดpròːtมอบmᴐ̂ːpความkhwaamสงบsà-ngòpสุขsùkของkhɔ̌ɔŋท่านtʰ̂anให้hâiแก่kɛ̀ɛเราrao
Grant us thy peace.
#602
ความkhwaamเมตตาmêːt-taːของkhɔ̌ɔŋเธอthəəทำให้tham-hâiชายchaaiหนุ่มnùmผู้phûuเก้อkɤ̂ːเขินkʰ̌ɤːnรู้สึกrúu-sʉ̀kผ่อนpʰ̀ᴐːnคลายkʰlaːjในnaiไม่mâiช้าcháa
Her kindness soon put the awkward youth at his ease.
#603
โคลัมบัสkʰoː-lam-básตั้งtâŋชื่อchûuเกาะkɔ̀ว่าwâaซานsaːnซัลsanวาดwâatอร์ʔᴐː  และlɛ́เข้าkhâoยึดj́ɯtครองkhrɔɔŋเพื่อphʉ̂aกษัตริย์kà-sàtและlɛ́ราชินีraː-jʰ́i-niːแห่งhɛ̀ŋสเปนsà-peːn
Columbus named the island San Salvador, and took possession of it for the king and queen of Spain.
#604
ควีนkʰwiːnเอeeลิlíซาsaaเบธbét  ราชินีraː-jʰ́i-niːผู้phûuพรหมจรรย์pʰrom-má-jan  ตั้งtâŋชื่อchûuประเทศprà-thêetใหม่màiว่าwâaเวอร์จิเนียwɤː-jì-niːaเพื่อphʉ̂aเป็นpenเกียรติkìːatแก่kɛ̀ɛพระองค์pʰ́ra-ʔoŋเองəəŋ
Queen Elizabeth, the Virgin Queen, named the new country Virginia in honor of herself.
#605
กัปkàpตันtanจอห์นjɔɔn  สมิธsà-mìt  นักnákสำรวจsǎm-rùːatผู้phûuแข็งแกร่งkʰ̌ɛŋ-krɛ̀ːŋ  แสดงsà-dɛɛŋเข็มkʰ̌emทิศthítพกpʰ́okพาphaaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwให้hâiพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋดูduu
Captain John Smith, the sturdy explorer, showed the Indians his pocket compass.
#606
ข้าkʰ̂aːคือkhʉʉเจjeeสันsǎn  บุตรbùtแห่งhɛ̀ŋเอeeสันsǎn  ทายาทtʰaː-ĵaːtแห่งhɛ̀ŋดินdinแดนdɛːnอันanงดงามŋót-ŋaamนี้nîi
I am Jason, the son of Aeson, the heir of all this fair land.
#607
จากjàakนั้นnánออร์ฟัสʔ́ᴐː1 fatก็kɔ̂หยิบj̀ipพิณpʰinและlɛ́เริ่มrə̂əmบรรเลงban-leːŋดนตรีdon-triiวิเศษwí-sèetของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Then Orpheus took his harp and began his magic music.
#608
พัคpʰ́akเป็นpenภูตpʰ̂uːtน้อยnɔ́ɔiที่thîiมีmiiชีวิตchii-wítชีวาjʰiː-waːและlɛ́ชอบchɔ̂ɔpเล่นlênตลกtà-lòkแผลงๆpʰ̌lɛːŋ5 pʰlɛːŋ
Puck was a lively little sprite, and played many mischievous pranks.
#609
เกkeːอร์ʔᴐːทรูดtʰ́a-rûːt  ราชินีraː-jʰ́i-niːแห่งhɛ̀ŋเดนมาร์กdeːn-máːk  เป็นpenมารดาmaːn-daːของkhɔ̌ɔŋแฮมhɛːmเล็ตlét
Gertrude, queen of Denmark, was the mother of Hamlet.
#610
ในnaiสภาพsà-phâapอากาศaa-kàatของkhɔ̌ɔŋเราrao  หญ้าyâaยังyangคงkhoŋเขียวkhǐawขจีkhà-jiiตลอดtà-lɔ̀ɔtฤดูrú-duuหนาวnǎaw
In our climate the grass remains green all winter.
#611
คุณkhunต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanให้hâiเปิดpə̀ətประตูprà-tuuและlɛ́หน้าต่างnâa-tàangทั้งหมดtháng-mótไว้wáiไหมmǎi
Do you want all the windows and doors open?
#612
คุณkhunต้องtɔ̂ɔŋเก็บkèpข่าวkhàaoนี้nîiเป็นpenความkhwaamลับlápจนกว่าjon-kwàːจะjàถึงthʉ̌ŋพรุ่งphrûngนี้nîi
You must keep this news a secret until tomorrow.
#613
โอʔoːเบbeːอรʔᴐːnอนʔonและlɛ́ไทtʰajทาtʰaːเนียniːa  ราชาraː-jʰaːและlɛ́ราชินีraː-jʰ́i-niːแห่งhɛ̀ŋภูตpʰ̂uːt  จัดjàtงานngaanรื่นเริงrɯ̂ːn-rɤːŋตอนtɔɔnเที่ยงthîaŋคืนkhʉnในnaiป่าpàa
Oberon and Titania, the king and queen of the fairies, held their midnight revels in the wood.
#614
ท่านtʰ̂anผู้phûuสูงsǔuŋศักดิ์sàk  ข้าพเจ้าkʰ̂aː-pʰ́a-jâːwได้dâaiปฏิบัติpà-tì-bàtตามtaamคำkhamสั่งsàŋของkhɔ̌ɔŋท่านtʰ̂anด้วยdûaiความkhwaamระมัดระวังrá-mát-rá-waŋอย่างyàaŋที่สุดthîi-sùt
Most noble sir, I have obeyed all your commands with the utmost care.
#615
ไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːมีmiiเพื่อนphʉ̂anที่thîiดีdiiสองsɔ̌ɔŋคนkhon  คือkhʉʉชิjʰ́iบิbìอาʔaːบอสbᴐ̀ːt  นักnákดนตรีdon-trii  และlɛ́คkʰᴐːวาwaːซินด์sin  ชายchaaiผู้phûuแข็งkʰ̌ɛŋแรงrɛːŋมากmâak
Two good friends had Hiawatha, Chibiabos, the musician, And the very strong man, Kwasind.
#616
ชื่อchûuของkhɔ̌ɔŋภูตpʰ̂uːtทั้งtháŋสี่sìiคือkhʉʉ  พีpʰiːสบsòpลอสซั่มlᴐ̂ːt3 sam  ค็อบเว็บkhɔ́p-wép  มอธmᴐ̂ːt  และlɛ́มัสตาร์ดmát-sà-tàːtซีดsîːt
The four fairies' names were Pease-blossom, Cobweb, Moth, and Mustard-seed.
#617
เต่าtàwทองtʰᴐːŋเอยʔɤːj  เต่าtàwทองtʰᴐːŋ  จงjoŋบินbinกลับklàpบ้านbâan
Lady-bird, Lady-bird, fly away home.
#618
ฉันchǎnไม่mâiได้ยินdâai-yinอะไรà-raiเลยləəiนอกจากnɔ́ɔk-jàakเสียงsǐiaŋจิ้งหรีดjîŋ-rìːtร้องrɔ́ɔŋ
Nothing I hear but the chirp of the crickets.
#619
หน้าต่างnâa-tàangของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnเปิดpə̀ətอยู่yùuตลอดtà-lɔ̀ɔtทั้งtháŋคืนkhʉn
My window remained open all night.
#620
นกnókลาร์คlaː1 kʰᴐːทะยานtʰ́a-jaːnขึ้นkhʉ̂nสู่sùuท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáa  ดั่งdàŋลูกlûukธนูtʰ́a-nuːแห่งhɛ̀ŋบทเพลงbòt-pʰleːŋ  คำkhamอธิษฐานʔ̀a-tʰ́it-tʰ̌aːnที่thîiมีmiiปีกpìːk
Up soared the lark into the air, A shaft of song, a winged prayer.
#621
ความkhwaamทรงsoŋจำjamเกี่ยวkìaoกับkàpดินdinแดนdɛːnโพ้นpʰ́oːnทะเลthá-leeช่างchâaŋหอมhɔ̌ɔmหวานwǎanสำหรับsǎm-ràpฉันchǎn
Sweet the memory is to me, Of a land beyond the sea.
#622
พวกphûakเขาkhǎwแบกbɛ̀ːkหีบhìipสามsǎamใบbaiไว้wáiบนbonอานʔaːnม้าmáa  หีบhìipทองคำtʰᴐːŋ-kʰamสามsǎamใบbaiพร้อมphrɔ́ɔmกุญแจkun-jɛːทองคำtʰᴐːŋ-kʰam
Three caskets they bore on their saddlebows, Three caskets of gold, with golden keys.
#623
จงjoŋอย่าyàaพอใจphɔɔ-jaiสิ่งsìŋใดdaiนอกจากnɔ́ɔk-jàakสิ่งsìŋที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋคุณkhun
Be satisfied with nothing but your best.
#624
ลมlomพัดpʰ́atแรงrɛːŋขึ้นkhʉ̂nและlɛ́หนาวnǎawเย็นyenขึ้นkhʉ̂n  พายุphaa-yúจากjàakทิศthítตะวันtà-wanออกɔ̀ɔkเฉียงjʰ̌iːaŋเหนือnʉ̌a
Colder and louder blew the wind, A gale from the northeast.
#625
เจ้าjâoเปรียบprìapเสมือนsà-mɯ̌ːanดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiงดงามŋót-ŋaam
Thou art like a beauteous flower.
#626
เวลาwee-laaและlɛ́วารีwaː-riːไม่mâiเคยkhəəiคอยkhɔɔiใครkhrai
Time and tide wait for no man.
#627
คุณkhunตอบtɔ̀ɔpถูกthùukกี่kìiคำkham
How many words did you have right?
#628
ไอaiริríสsสวมsǔamสร้อยsᴐ̂ːjสายsǎaiฝนfǒnต่างtàaŋไข่มุกkʰ̀aj-múkและlɛ́สวมsǔamเมฆmêekต่างtàaŋชุดchútคลุมkh lumเสมอsà-mə̌ə
Iris always wore a chain of raindrops for pearls, and a cloud for a robe.
#629
เราraoชะโงกjʰ́a-ŋ̂oːkดูduuในnaiบ่อน้ำbᴐ̀ː-náːmและlɛ́เห็นhěnเงาngaoสะท้อนsà-tʰ́ᴐːnของkhɔ̌ɔŋเราraoในnaiน้ำnám
We peeped into the well, and saw our reflection in the water.
#630
ที่thîiหัวhǔaขบวนkhà-buuanพาเหรดpʰaː-rèːtมีmiiชายchaaiตลกtà-lòkสวมsǔamหมวกmùakขนkhǒnสัตว์sàtทรงsoŋสูงsǔuŋและlɛ́ถือthʉ̌ʉไม้máiเท้าtháoหนักnàkอันanใหญ่yàiเดินdəənนำnamอยู่yùu
At the head of the procession marched a funny man with a tall fur hat and a great heavy walking-stick.
#631
ฉันchǎnจะjàส่งsòŋจดหมายjòt-mǎaiด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
I myself will mail the letter.
#632
พวกphûakเขาkhǎwทำงานtham-ngaanด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
They did the work themselves.
#633
ฉันchǎnมอบmᴐ̂ːpเอกสารèek-sǎanให้hâiผู้phûuว่าการwâː-kaːnด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
I gave the papers to the governor himself.
#634
พวกphûakเขาkhǎwทำthamสิ่งsìŋนี้nîiด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
They themselves have done this.
#635
เด็กdèkหญิงyǐŋตัวtuaเล็กๆlék-lék  ตัดtàtเย็บyépชุดchútตุ๊กตาtúk-taaด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
The little girl made the doll's dress herself.
#636
ฉันchǎnทำตัวtham-tuaเองəəŋเจ็บcèp
I hurt myself.
#637
เธอthəəกำลังkam-laŋพูดphûutกับkàpตัวtuaเองəəŋ
She was talking to herself.
#638
เขาkhǎwพิสูจน์phí-sùutตัวtuaเองəəŋแล้วláewว่าwâaน่าnâaเชื่อchʉ̂aถือthʉ̌ʉ
He proved himself trustworthy.
#639
ฉันchǎnสร้างsâaŋแท่นtʰ̂ɛːnพิมพ์pʰimให้hâiตัวtuaเองəəŋ
I made myself a printing-press.
#640
เราraoสามารถsǎa-mâatเห็นhěnตัวtuaเราraoเองəəŋในnaiน้ำnám
We could see ourselves in the water.
#641
ทำthamด้วยdûaiตัวtuaคุณkhunเองəəŋ
Do it yourself.
#642
ฉันchǎnรู้สึกrúu-sʉ̀kละอายlà-aaiใจjaiตัวtuaเองəəŋ
I feel ashamed of myself.
#643
เด็กdèkเล็กๆlék-lék  เก็บkèpดอกไม้dɔ̀ɔk-máiเหล่าlàoนี้nîiด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
The little children themselves gathered these flowers.
#644
ฉันchǎnจะjàจัดการjàt-kaːnเรื่องrʉ̂angนั้นnánด้วยdûaiตัวtuaเองəəŋ
I will attend to that myself.
#645
ผู้คนphûu-khonเองəəŋก็kɔ̂ไม่mâiเชื่อchʉ̂aเรื่องrʉ̂angนี้nîi
The people themselves do not believe the story.
#646
นั่งnângตรงtroŋนี้nîiตามtaamลำพังlam-phaŋ
Sit here by yourself.
#647
ฉันchǎnทำthamหัวhǔaกระแทกkrà-tʰ̂ɛːkอย่างyàaŋแรงrɛːŋ
I gave myself a dreadful blow on the head.
#648
ไชโยjʰaj-joː!   ฉันchǎnทำงานtham-ngaanเสร็จsètทันthanเวลาwee-laaไปpaiเล่นlênบอลbᴐːnเกมkeemสนุกๆsà-nùk2 sa-nùk  ก่อนkɔ̀ɔnมื้อmʉ́ʉเย็นyenแล้วláew! 
Hurrah! I have finished my work in time for a good game of ball before dinner!
#649
ฉันchǎnทำthamหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunให้hâiฉันchǎnหายhǎai
I lost the book that you gave me.
#650
เด็กdèkชายchaaiคนkhonที่thîiนำnamจดหมายjòt-mǎaiมาmaaให้hâiกลับklàpไปpaiแล้วláew
The boy who brought the note has left.
#651
นี่nîiคือkhʉʉดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiคุณkhunสั่งsàŋ
These are the flowers that you ordered.
#652
คุณkhunเห็นhěnหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiฉันchǎnวางwaːŋไว้wáiบนbonโต๊ะtóhห้องhɔ̂ɔŋสมุดsà-mùtไหมmǎi
Have you seen the book that I left on the library table?
#653
คุณkhunคืนkhʉnร่มrômที่thîiคุณkhunยืมyʉamไปpaiเมื่อmûaวานwaanหรือrʉ̌ʉยังyang
Have you returned the umbrella that you borrowed yesterday?
#654
พวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋที่thîiโคลัมบัสkʰoː-lam-básพบphópในnaiอเมริกาʔ̀a-meː-rí-kaːนั้นnánยากจนyâak-jon
The Indians that Columbus found in America were poor.
#655
ฉันchǎnอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunอ้างâaŋถึงthʉ̌ŋแล้วláew
I have read the book to which you refer.
#656
สsโนว์noːดรdᴐːnอปʔ̀a-pàเป็นpenดอกไม้dɔ̀ɔk-máiชนิดjʰ́a-nítแรกrɛ̀ɛkที่thîiบานbaanในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlì
The snowdrop is the first flower that opens in the spring.
#657
ชาวchaaoประมงprà-moŋที่thîiเป็นpenเจ้าของjâo-khɔ̌ɔŋเรือrʉaเรียกrîakร้องrɔ́ɔŋค่าkhâaตอบแทนtᴐ̀ːp-tʰɛːn
The fisherman who owned the boat now demanded payment.
#658
เขาkhǎwตั้งtâŋชื่อchûuเกาะkɔ̀ที่thîiเขาkhǎwค้นkhónพบphópว่าwâaซานsaːnซัลsanวาดwâatอร์ʔᴐː
He named the island that he had discovered San Salvador.
#659
มาmaaเมื่อmûaคุณkhunถูกthùukเรียกrîak
Come when you are called.
#660
ฉันchǎnจะjàอยู่yùuบ้านbâanถ้าthâaฝนfǒnตกtòk
I shall stay at home if it rains.
#661
เมื่อmûaเขาkhǎwเห็นhěnฉันchǎn  เขาkhǎwก็kɔ̂หยุดyùt
When he saw me, he stopped.
#662
ถ้าthâaคุณkhunต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanฉันchǎn  โทรtʰoːหาhǎaฉันchǎnก่อนkɔ̀ɔnเที่ยงthîaŋ
If you want me, telephone before noon.
#663
เนื่องจากnɯ̂ːaŋ-jàːkประเทศprà-thêetชาติchâatเรียกrîakหาhǎaฉันchǎn  ฉันchǎnจึงjʉŋปฏิบัติpà-tì-bàtตามtaam
Since my country calls me, I obey.
#664
ฉันchǎnเห็นhěnเรือrʉaลำlamหนึ่งnùengแล่นlɛ̂nอยู่yùuในnaiทะเลthá-lee
I saw a ship that sailed the sea.
#665
หนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunพูดphûutถึงthʉ̌ŋไม่มีmâi-miiขายkhǎai
The books that you spoke of are not for sale.
#666
ดอกdɔ̀ɔkเดdeːซี่sîːปกป้องpòk-pɔ̂ɔŋหยดj̀otน้ำค้างnáːm-kʰ́aːŋจากjàakดวงduaŋอาทิตย์aa-thítด้วยdûaiเงาngaoของkhɔ̌ɔŋมันman
The daisy, by the shadow that it casts, Protects the lingering dewdrop from the sun.
#667
หากhàakท่านtʰ̂anยังyangมีmiiชีวิตchii-wítอยู่yùu  ท่านtʰ̂anผู้phûuน่าnâaรักrák  โปรดpròːtตื่นtʉ̀ʉnเถิดtʰ̀ɤːt
If thou art alive, sweet sir, awake.
#668
อย่าyàaหัวเราะhǔa-rɔ́เยาะyɔ́ฉันchǎnเพราะphrɔ́ฉันchǎnดูduuเหม่อmə̀əลอยlɔɔi
Do not laugh at me because I seem so absentminded.
#669
ชายchaaiผู้phûuเรียบrîapง่ายngâaiที่thîiมีmiiหัวใจhǔːa-jajอ่อนɔ̀ɔnเยาว์jawย่อมĵᴐːmมีmiiความkhwaamสุขsùk
Happy is the simple man whose heart is very young.
#670
เมื่อmûaต้นไม้tôn-máiก้มkômหัวhǔaลงloŋ  แสดงsà-dɛɛŋว่าwâaลมlomกำลังkam-laŋพัดpʰ́atผ่านphâan
When the trees bow down their heads, The wind is passing by.
#671
ฉันchǎnปีนpiinขึ้นkhʉ̂nไปpaiบนbonหินhǐnก้อนkɔ́ɔnใหญ่yàiที่thîiมองmɔɔŋเห็นhěnเมืองmʉaŋทั้งtháŋเมืองmʉaŋ
I had scaled the massive rock which commands the town.
#672
ของkhɔ̌ɔŋเล่นlênที่thîiน่าnâaรักrákที่สุดthîi-sùtคือkhʉʉตุ๊กตาtúk-taaผู้phûuหญิงyǐŋตัวtuaเล็กๆlék-lék  ที่thîiยืนyʉnอยู่yùuหน้าnâaประตูprà-tuuประสาทprà-sàːt
The prettiest toy of all was a little lady, who stood at the open door of the castle.
#673
เธอthəəมีmiiริบบิ้นríp-bínสีsǐiฟ้าfáaแคบๆkʰ̂ɛːp3 kʰɛːp  พาดphâatไหล่làj  ซึ่งsʉ̂ŋดูduuเหมือนmʉ̌anผ้าphâaพันphanคอkʰᴐː
She had a little narrow blue ribbon over her shoulders, that looked like a scarf.
#674
แคkʰɛːทthɔɔเธอthəəรีriiนรีná-riːรอrawอยู่yùuครู่khrûuหนึ่งnùengหลังlǎŋจากjàakที่thîiเธอthəəได้dâaiรับrápบริการbᴐː-rí-kaːn
Catherine lingered a minute after she had been served.
#675
หุบเขาhùp-khǎoเป็นpenแผ่นphɛ̀ɛnดินdinแห้งhɛ̂ːŋมาmaaนานnaanจนjonต้นtônโอ๊กóokงอกงามŋ̂ᴐːk-ŋaːmและlɛ́เติบโตtə̀əp-tooสูงsǔuŋใหญ่yài
The valley had been dry land so long that oaks had sprung up, and grown great and high.
#676
ขณะkhà-nàที่thîiคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaฟังfang  รอยrᴐːjยิ้มyímก็kɔ̂ปรากฏpraː-kòtบนbonใบหน้าbai-nâaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
As the stranger listened, a smile beamed over his countenance.
#677
ฉันchǎnจะjàให้hâiคุณkhunยืมyʉamหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunต้องการtɔ̂ɔŋ-kaan
I will lend you the books that you need.
#678
เมื่อmûaฉันchǎnได้ยินdâai-yinเสียงsǐiaŋเคาะkhɔ́  ฉันchǎnก็kɔ̂วิ่งwîŋไปpaiที่thîiประตูprà-tuuและlɛ́เปิดpə̀ətมันman
When I heard the knock, I ran to the door and opened it.
#679
มาmaaให้hâiเร็วreoหน่อยnɔ̀iในnaiวันwanจันทร์janหน้าnâaถ้าthâaคุณkhunทำได้tham-dâai
Come early next Monday, if you can.
#680
เด็กๆdèk-dèk  เลือกlɯ̂ːakเขาkhǎwเป็นpenหัวหน้าhǔːa-nâː  เพราะphrɔ́เขาkhǎwชนะchá-náมาmaaสามsǎamครั้งkhrángแล้วláew
Boys, choose him leader, for he has won three times.
#681
พวกphûakเขาkhǎwเลือกlɯ̂ːakเขาkhǎwเป็นpenกษัตริย์kà-sàt  เพราะphrɔ́เขาkhǎwพิสูจน์phí-sùutแล้วláewว่าwâaตนเองton-ʔeːŋมีmiiคุณสมบัติkʰun-ná-sǒm-bàtเหมาะmᴐ̀สมsǒm
They chose him king, because he had proven himself worthy.
#682
ถ้าthâaคุณkhunมาmaaเช้าcháo  ให้hâiรอrawในnaiห้องhɔ̂ɔŋโถงthɔ̌ɔŋอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉ
If you come early, wait in the study-hall.
#683
ลูกlûukเป็ดpètผู้phûuน่าnâaสงสารsǒŋ-sǎːnเศร้าsâoใจjaiเพราะphrɔ́มันmanดูduuน่าnâaเกลียดklìːat
The poor duckling was sad because he looked so ugly.
#684
พวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋไม่ใช่mâi-châiศัตรูsàt-truuเพียงphiaŋกลุ่มklùmเดียวdiaoที่thîiผู้phûuตั้งtâŋถิ่นฐานtʰ̀in-tʰ̌aːnหวาดwàːtกลัวklua
The Indians were not the only enemies that the colonists feared.
#685
ถ้าthâaคุณkhunพบphópว่าwâaถังtʰ̌aŋน้ำnámว่างwâangเปล่าplào  ให้hâiเติมtɤːmน้ำnámให้hâiเต็มtem
If you find the bucket empty, fill it.
#686
โล่lôːที่thîiเทพีtʰeː-pʰiːถือthʉ̌ʉขัดkhàtจนjonเงาngaoวับwápและlɛ́ส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaaiในnaiแสงแดดsɛɛŋ-dɛ̀ɛt
The shield which the goddess bore was polished, and shone in the sun.
#687
ถ้าthâaคุณkhunเจอjəəญาติĵaːtของkhɔ̌ɔŋคุณkhunวันwanเสาร์sáo  ฝากfàːkความkhwaamคิดถึงkʰ́it-tʰ̌ɯŋของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnไปpaiให้hâiพวกphûakเขาkhǎwด้วยdûai
If you see your cousins Saturday, give them my regards.
#688
รถrótม้าmáaของkhɔ̌ɔŋเธอthəəคือkhʉʉเปลือกplʉ̀akหอยhɔ̌ɔiหลากlàːkสีสันsǐː-sǎnที่thîiส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaaiในnaiแสงแดดsɛɛŋ-dɛ̀ɛt
Her carriage was a shell of many hues, which glittered in the sunshine.
#689
เขาkhǎwมีmiiน้องnɔ́ɔŋสาวsǎawตัวtuaเล็กๆlék-lék  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenเพื่อนphʉ̂anคู่หูkʰ̂uː-hǔːของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwตลอดtà-lɔ̀ɔtเวลาwee-laa
He had a little sister who was his constant companion.
#690
พวกphûakเขาkhǎwประหลาดprà-làːtใจjaiในnaiความkhwaamดีdiiและlɛ́อำนาจam-nâatของkhɔ̌ɔŋพระเจ้าpʰ́ra-jâːw  ผู้ทรงpʰ̂uː-soŋสร้างsâaŋโลกlôokที่thîiสวยงามsǔai-ngaam
They wondered at the goodness and power of God, who made the lovely world.
#691
ชายchaaiคนkhonหนึ่งnùengมีmiiห่านhàːnที่thîiออกɔ̀ɔkไข่kʰ̀ajเป็นpenทองคำtʰᴐːŋ-kʰamให้hâiเขาkhǎwทุกthúkวันwan
A certain man had a goose that laid him a golden egg every day.
#692
เสียงsǐiaŋกระทบkrà-tʰ́opและlɛ́เสียงsǐiaŋตีtiːของkhɔ̌ɔŋพายุphaa-yúเป็นpenเสียงsǐiaŋที่thîiน่าnâaยินดีyin-diiสำหรับsǎm-ràpเด็กdèkที่thîiมีmiiเลื่อนlɯ̂ːan
The patter and beat of the storm was a joyous sound to children who owned sleds.
#693
ฟิfíโลเมloː-meːลlᴐː  ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋกล่อมklᴐ̀ːmเราraoด้วยdûaiท่วงทำนองtʰ̂uːaŋ-tʰam-nᴐːŋอันanไพเราะpʰaj-rᴐ́
Philomel, with melody Sing in our sweet lullaby.
#694
ฉันchǎnมีmiiน้องnɔ́ɔŋชายchaaiชื่อchûuอันanโตtooนิโอní-oo
I had a younger brother whose name was Antonio.
#695
พวกphûakเขาkhǎwเลือกlɯ̂ːakเขาkhǎwเป็นpenหัวหน้าhǔːa-nâː  เพราะphrɔ́พวกphûakเขาkhǎwถือว่าthʉ̌ʉ-wâaเขาkhǎwเป็นpenคนkhonที่thîiกล้าklâaหาญhǎanที่สุดthîi-sùtในnaiกลุ่มklùm
They chose him as chief, because they considered him the bravest man among their company.
#696
ป่าpàaที่thîiพวกphûakเขาkhǎwพบphópกันkanเป็นpenที่thîiสิงsǐŋสถิตsà-tʰ̀itโปรดpròːtของkhɔ̌ɔŋเหล่าlàoภูตpʰ̂uːt
The wood in which they met was the favorite haunt of the fairies.
#697
ถ้าthâaคุณkhunมีmiiเวลาwee-laa  มาmaaเยี่ยมyîamเราraoบ้างbâang
If you have time, pay us a visit.
#698
คุณkhunเห็นhěnดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiเด็กๆdèk-dèk  นำnamมาmaaไหมmǎi
Have you seen the flowers that the children brought?
#699
ฉันchǎnอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunแนะนำnɛ́-namแล้วláew
I have read the books you recommend.
#700
ฉันchǎnพบphópแหวนhwɛ̌ɛnที่thîiฉันchǎnทำthamหายhǎai
I found the ring I lost.
#701
ฉันchǎnจะjàมาmaaตามtaamเวลาwee-laaที่thîiคุณkhunนัดnátหมายmǎːj
I will come at whatever time you appoint.
#702
ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítส่องsɔ̀ɔŋแสงsɛɛŋและlɛ́อากาศaa-kàatอบอุ่นòp-ùn
The sun shines, and the weather is warm.
#703
นกnókลาร์คlaː1 kʰᴐːร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋและlɛ́ดอกdɔ̀ɔkเดdeːซี่sîːมีmiiความkhwaamสุขsùk
The lark sang, and the daisy was happy.
#704
ในnaiฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnกลางklaaŋวันwanจะjàยาวนานjaːw-naːnและlɛ́กลางklaaŋคืนkhʉnจะjàสั้นsán
In summer the days are long and the nights are short.
#705
พี่phîiชายchaaiของkhɔ̌ɔŋเธอthəəผิวpʰ̌iwเข้มkʰ̂eːmมากmâak  แต่tɛ̀ɛเธอthəəแตกtɛ̀ɛkต่างtàaŋออกɔ̀ɔkไปpai
Her brothers are very dark, but she is different.
#706
ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítกำลังkam-laŋส่องsɔ̀ɔŋแสงsɛɛŋ  แต่tɛ̀ɛอากาศaa-kàatหนาวnǎawมากmâak
The sun is shining, but it is very cold.
#707
ฉันchǎnเคาะkhɔ́ประตูprà-tuu  แต่tɛ̀ɛไม่มีmâi-miiใครkhraiตอบtɔ̀ɔpรับráp
I knocked, but no one answered.
#708
วันwanนั้นnánหนาวnǎaw  มืดmʉ̂ʉt  และlɛ́หดหู่hòt-hùː  ฝนfǒnตกtòkและlɛ́ลมlomไม่mâiเคยkhəəiเหนื่อยnʉ̀aiหน่ายnàːj
The day is cold and dark and dreary; It rains, and the wind is never weary.
#709
ปากpàakเธอthəəยิ้มyím  แต่tɛ̀ɛตาtaaของkhɔ̌ɔŋเธอthəəเศร้าsâoมากmâak
Her mouth smiled, but her eyes were very sad.
#710
ฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìมาmaaถึงthʉ̌ŋแล้วláew  แต่tɛ̀ɛหิมะhì-máยังyangคงkhoŋหลงlǒŋเหลือlʉ̌aอยู่yùuบนbonไหล่làjเขาkhǎw
Spring has come, but the snow still lingers on the mountain side.
#711
ฟ้าร้องfáː-rᴐ́ːŋเสียงsǐiaŋดังdaŋและlɛ́ฟ้าแลบfáː-lɛ̂ːpเล่นlênอยู่yùuท่ามกลางthâam-klaaŋเมฆmêek
The thunder is loud, and the lightning plays among the clouds.
#712
เมื่อmûaฉันchǎnมาmaaถึงthʉ̌ŋ  ฉันchǎnไปpaiที่thîiโรงแรมroong-rɛɛm  แต่tɛ̀ɛห้องhɔ̂ɔŋพักphákเต็มtemหมดmòtแล้วláew
When I arrived, I went to the hotel, but all the rooms had been taken.
#713
ลมlomแรงrɛːŋแต่tɛ̀ɛน้ำลงnáːm-loŋ
The wind is high, but the tide is low.
#714
พี่phîiน้องnɔ́ɔŋสิบsìpเอ็ดʔ̀etคนkhonล้วนlúːanเป็นpenเจ้าjâoชายchaai  และlɛ́ทุกthúkคนkhonไปpaiโรงเรียนroong-rianโดยdooiมีmiiดาวdaaoติดtìtที่thîiหน้าอกnâː-ʔ̀okและlɛ́ดาบdàapที่thîiข้างkhâaŋกายkaːj
The eleven brothers were all princes; and each went to school with a star on his breast and a sword at his side.
#715
ตอนtɔɔnเช้าcháoอากาศaa-kàatดีdii  แต่tɛ̀ɛพอphɔɔเที่ยงthîaŋท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaก็kɔ̂มืดmʉ̂ʉtครึ้มkʰ́rɯm
The morning had been beautiful, but by noon the sky was quite overcast.
#716
ตั๊กแตนták-kà-tɛːnขอkhǎawอาหารaa-hǎanเล็กlékน้อยnɔ́ɔi  แต่tɛ̀ɛมดmótกลับklàpเยาะyɔ́เย้ยj́ɤːjเขาkhǎw
The Grasshopper begged for a little food; but the Ants only mocked him.
#717
นางฟ้าnaːŋ-fáːแม่mɛ̂ɛทูนหัวtʰuːn-hǔːaแตะtɛ̀หนูnǔuหกhòkตัวtua  แล้วláewพวกphûakมันmanก็kɔ̂กลายklaːjเป็นpenม้าmáaคะนองkʰ́a-nᴐːŋหกhòkตัวtuaพร้อมphrɔ́ɔmเครื่องkhrʉ̂angประดับprà-dàpทองคำtʰᴐːŋ-kʰam
The fairy godmother touched the six mice, and they became six prancing steeds, with harnesses of gold.
#718
รถrótม้าmáaของkhɔ̌ɔŋไดอาน่าdâj1 ʔaː1 naːสว่างไสวsà-wàːŋ-sà-wǎjเหมือนmʉ̌anเงินngən  แต่tɛ̀ɛม้าmáaของkhɔ̌ɔŋเธอthəəดำdamมืดmʉ̂ʉtเหมือนmʉ̌anกลางklaaŋคืนkhʉn
Diana's chariot is bright like silver, but her horses are black as night.
#719
ไฟfaiกองkɔɔŋใหญ่yàiลุกlúkโชนjʰoːnในnaiเตาผิงtaw-pʰ̌iŋ  กาkaːต้มtômน้ำnámส่งsòŋเสียงsǐiaŋฟู่fûːและlɛ́เดือดdɯ̀ːatปุดๆpùt2 put  บนbonตะแกรงtà-krɛːŋ
A large fire burned briskly in the grate; a kettle hissed and bubbled on the hob.
#720
กระท่อมkrà-thɔ̂ɔmนั้นnánต่ำต้อยtàm-tᴐ̂ːj  แต่tɛ̀ɛสะอาดsà-ʔ̀aːtและlɛ́ขาวkhǎaoราวกับraao-kàpเปลือกplʉ̀akหอยhɔ̌ɔi
The hut was humble; but it was clean and white, like a sea-shell.
#721
ฉันchǎnมักmákจะjàแกะรอยkɛ̀-rᴐːjหมีmǐːกริซkᴐ́ː1 ritลีย์liːไปpaiยังyangรังraŋที่thîiหนาวnǎawเหน็บnèpของkhɔ̌ɔŋมันman  ขณะkhà-nàที่thîiกระต่ายkrà-tàːjป่าpàaหนีnǐiหายhǎaiไปpaiจากjàakเส้นsênทางthaaŋของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnราวกับraao-kàpเงาngao
Oft to his frozen lair Tracked I the grizzly bear, While from my path the hare Fled like a shadow.
#722
พวกphûakเขาkhǎwเผชิญpʰ̀a-jʰɤːnอันตรายan-tà-raaiด้วยdûaiความkhwaamกล้าklâaหาญhǎanอันanยอดyɔ̀ɔtเยี่ยมyîam  ขณะkhà-nàที่thîiซ่อนsɔ̂ɔnความkhwaamรู้สึกrúu-sʉ̀kที่thîiลึกlɯ́kซึ้งsɯ́ŋไว้wái
With splendid courage they faced danger, while they concealed their deeper feelings.
#723
ผมphǒmของkhɔ̌ɔŋเธอthəəหนาnǎːและlɛ́เป็นpenลอนlᴐːnล้อมlɔ́ɔmรอบrɔ̂ɔpศีรษะsǐi-sà
Her hair was thick with many a curl That clustered round her head.
#724
หากhàakคุณkhunต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanคนkhonรับrápใช้cháiที่thîiซื่อสัตย์sʉ̂ʉ-sàt  จงjoŋรับrápใช้cháiตัวtuaเองəəŋ
If you would have a faithful servant, serve yourself.
#725
คุณkhunเคยkhəəiเฝ้าfâoดูduuม้าmáaเมฆmêekมหัศจรรย์má-hàt-sà-janที่thîiลมlomเหนือnʉ̌aต้อนtᴐ̂ːnข้ามkhâamท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaไหมmǎi
Did you ever watch the wonderful cloudhorses that the north wind drives across the sky?
#726
แมลงปอmá-lɛːŋ-pᴐːสีsǐiฟ้าfáaบินbinโฉบjʰ̀oːpไปpaiมาmaaตรงtroŋนั้นnánตรงtroŋนี้nîi  ด้วยdûaiปีกpìːkที่thîiมั่นคงmân-kʰoŋซึ่งsʉ̂ŋดูduuเหมือนmʉ̌anผ้าphâaโปร่งpròːŋที่thîiบางbaangที่สุดthîi-sùt
Here and there skims a blue dragon-fly, with his firm wings that look like thinnest gauze.
#727
ชายchaaiชราchá-raaเล่นlênไวโอลินwaj-ʔoː-lin  และlɛ́เด็กdèkเล็กๆlék-lék  ทุกthúkคนkhonก็kɔ̂เต้นรำtên-ramอย่างyàaŋสนุกสนานsà-nùk-sà-nǎːn
The old man played his fiddle, and all the little children danced merrily.
#728
เล่นlênดนตรีdon-triiสิsì  แล้วláewฉันchǎnจะjàร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ
Play and I will sing.
#729
ในnaiประเทศprà-thêetนี้nîiคริสต์มาสkʰ́rit-mâːtอยู่yùuในnaiฤดูrú-duuหนาวnǎaw  แต่tɛ̀ɛในnaiซีกsîːkโลกlôokใต้tâiจะjàอยู่yùuในnaiช่วงchûaŋกลางklaaŋฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔn
In this country Christmas comes in winter, but in the southern hemisphere it comes in midsummer.
#730
ที่thîiนี่nîiเป็นpenเวลาwee-laaกลางklaaŋวันwan  แต่tɛ̀ɛที่thîiญี่ปุ่นĵiː-pùnเป็นpenเวลาwee-laaกลางklaaŋคืนkhʉn
It is day here, but it is night in Japan.
#731
ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítยิ้มyím  และlɛ́ทั้งtháŋโลกlôokก็kɔ̂ยิ้มyímตอบtɔ̀ɔp
The sun smiles, and the whole world returns the smile.
#732
ความkhwaamเมตตาmêːt-taːที่thîiรวดเร็วrûat-reoนั้นnánดีdiiที่สุดthîi-sùt  การkaanรอrawช้าcháaนานnaanในnaiความkhwaamเมตตาmêːt-taːทำให้tham-hâiความkhwaamเมตตาmêːt-taːนั้นnánหายhǎaiไปpai
Swift kindnesses are best; a long delay in kindness takes the kindness all away.
#733
เธอthəəมีmiiบุคลิกbùk-kʰ́a-líkแบบbɛ̀ɛpบ้านbâanป่าpàa  และlɛ́แต่งtɛ̀aŋกายkaːjอย่างyàaŋป่าpàaเถื่อนtʰ̀ɯːan
She had a rustic, woodland air, And she was wildly clad.
#734
นั่งnângตรงtroŋนี้nîiแล้วláewเราraoจะjàเห็นhěnเรื่องrʉ̂angสนุกๆsà-nùk2 sa-nùk
Sit here and we can see the fun.
#735
เราraoพกpʰ́okร่มrômมาmaa  แต่tɛ̀ɛเราraoไม่mâiจำเป็นjam-penต้องtɔ̂ɔŋใช้cháiมันman
We carried umbrellas, but we did not need them.
#736
พวกphûakเขาkhǎwเล่าlâoเรื่องrʉ̂angราวraaoที่thîiน่าnâaอัศจรรย์ʔ̀at-sà-janนั้นnánให้hâiฉันchǎnฟังfang  แต่tɛ̀ɛฉันchǎnไม่mâiเชื่อchʉ̂a
They told me that wonderful tale, but I do not believe it.
#737
นี่nîiคือkhʉʉหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiคุณkhunเลือกlɯ̂ːak
These are the books you selected.
#738
เวลาwee-laaใดdaiก็ได้kᴐ̂ː-dâːjที่thîiคุณkhunบอกbɔ̀ɔkจะjàสะดวกsà-dùːakสำหรับsǎm-ràpฉันchǎn
Any time you mention will suit me.
#739
บนbonผิวน้ำpʰ̌iw-náːmของkhɔ̌ɔŋสระsàน้ำnámกว้างkwâaŋที่thîiเรียบrîapเนียนniːan  ท่ามกลางthâam-klaaŋใบbaiสีsǐiเขียวkhǐawแบนๆbɛːn1 bɛːn  มีดmîitอกòkบัวbuaขนาดkhà-nàatใหญ่yàiลอยlɔɔiอยู่yùu
On the surface of the broad smooth pond, among their flat green leaves, float the great waterlilies.
#740
ผู้phûuที่thîiหัวเราะhǔa-rɔ́ทีหลังtʰiː-lǎŋย่อมĵᴐːmหัวเราะhǔa-rɔ́ได้dâaiดังdaŋที่สุดthîi-sùt
He laughs best who laughs last.
#741
เอาaoของkhɔ̌ɔŋที่thîiฉันchǎnสั่งsàŋมาmaaให้hâiฉันchǎn
Give me the articles I ordered.
#742
นั่นnânเป็นpenเรื่องrʉ̂angที่thîiตลกtà-lòkที่สุดthîi-sùtที่thîiฉันchǎnเคยkhəəiได้ยินdâai-yin
That is the funniest story I ever heard.
#743
ระหว่างrá-wàaŋที่thîiคุณkhunรอraw  ฉันchǎnจะjàเล่าlâoเรื่องrʉ̂angตลกtà-lòkที่thîiฉันchǎnอ่านàanมาmaaให้hâiฟังfang
While you wait, I'll tell you a joke I read.
#744
เธอthəəสูงsǔuŋกว่าkwàaเขาkhǎw
She is taller than he.
#745
พวกphûakเขาkhǎwไม่mâiได้dâaiฉลาดchà-làatไปpaiกว่าkwàaเราrao
They are no wiser than we.
#746
แสงsɛɛŋเดินdəənทางthaaŋเร็วreoกว่าkwàaเสียงsǐiaŋ
Light travels faster than sound.
#747
เราraoมีmiiเวลาwee-laaมากกว่าmâak-kwàaพวกphûakเขาkhǎw
We have more time than they.
#748
เธอthəəมีmiiเพื่อนphʉ̂anมากกว่าmâak-kwàaศัตรูsàt-truu
She has more friends than enemies.
#749
ฉันchǎnทนtʰonร้อนrɔ́ɔnได้dâaiดีdiiกว่าkwàaทนtʰonหนาวnǎaw
I can endure heat better than cold.
#750
ลอนดอนlᴐːn-dᴐːnใหญ่yàiกว่าkwàaปารีสpaː-rîːtมากmâak
London is much larger than Paris.
#751
เขาkhǎwโชคjʰ̂oːkดีdiiมากกว่าmâak-kwàaฉลาดchà-làat
He is far more lucky than wise.
#752
วิจารณญาณwí-jaː-rá-ná-jaːnของkhɔ̌ɔŋคุณkhunดีdiiกว่าkwàaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Your judgment is better than his.
#753
ฉันchǎnรู้จักrúu-jàkเธอthəəดีdiiกว่าkwàaพี่phîiสาวsǎawของkhɔ̌ɔŋเธอthəə
I know her better than her sister.
#754
ฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlìคือkhʉʉยามyaamเช้าcháoของkhɔ̌ɔŋปีpii  ฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnคือkhʉʉเที่ยงthîaŋวันwanอันanสดใสsòt-sǎi  ฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋคือkhʉʉยามyaamเย็นyenที่thîiปลอดplᴐ̀ːtโปร่งpròːŋ  ก่อนkɔ̀ɔnจะjàถึงthʉ̌ŋค่ำคืนkʰ̂am-kʰɯːnแห่งhɛ̀ŋฤดูrú-duuหนาวnǎaw
Spring is the morning of the year, The summer is the noontide bright, The autumn is the evening clear That comes before the winter's night.
#755
ริríปรีpriːบอbᴐːอกòkไปpaiและlɛ́เร่งrêːŋฝีเท้าfǐː-tʰ́aːwไปpaiยังyangที่พักtʰ̂iː-pʰ́akพิงpʰiŋเก่าkàoของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  โรงเตี๊ยมroːŋ-tíːamประจำprà-jamหมู่บ้านmûu-bâan  แต่tɛ̀ɛมันmanก็kɔ̂หายhǎaiไปpaiแล้วláewเช่นchênกันkan
Rip now hurried forth, and hastened to his old resort, the village inn; but it, too, was gone.
#756
เขาkhǎwเดินdəənอย่างyàaŋระมัดระวังrá-mát-rá-waŋไปpaiยังyangขอบkhɔ̀ɔpหน้าผาnâː-pʰ̌aː  แล้วláewชะโงกjʰ́a-ŋ̂oːkหน้าnâaลงloŋไปpai
He walked along cautiously to the very edge of the precipice, and then leaned over.
#757
ทางthaaŋซ้ายsáai  ในnaiแสงsɛɛŋแดดdɛ̀ɛtอ่อนๆʔ̀ᴐːn2 ʔᴐːn  ยามyaamพระอาทิตย์phrá-aa-thítตกดินtòk-din  มีmiiไร่râjองุ่นʔ̀a-ŋ̀unที่thîiสวยงามsǔai-ngaamทอดตัวtʰ̂ᴐːt-tuːaยาวyaaoเหยียดj̀iːat
To the left, in the mellow sunset light, stretched the lovely vineyards, with their rows of Mellised vines.
#758
ชาวนาjʰaːw-naːในnaiคอนkʰᴐːnเนตnèːtทิคัตtʰ́i4 kʰatพาphaaฉันchǎnออกɔ̀ɔkไปpaiใต้tâiระเบียงrá-biːaŋบ้านbâanในnaiวันwanหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋเดือนdʉanเมษายนmeː-sǎː-jon  และlɛ́ชี้jʰ́iːให้hâiฉันchǎnดูduuรังraŋนกnókฟีบีfiː1 biːที่thîiสูงsǔuŋหกhòkชั้นjʰ́an
A Connecticut farmer took me out under his porch one April day, and showed me a phoebebird's nest six stories high.
#759
นกnókตัวtuaเดิมdəəmกลับklàpมาmaaทุกthúkปีpiiและlɛ́สร้างsâaŋรังraŋใหม่màiทับtʰ́apรังraŋเดิมdəəm
The same bird had returned each year, and had built a new nest upon the old foundation.
#760
ฉันchǎnเดินdəənเตร็ดtrètเตร่trèːเดียวdiaoดายdaːjดั่งdàŋเมฆmêekลอยlɔɔiละláล่องlɔ̂ɔŋ  เหนือnʉ̌aหุบเขาhùp-khǎoและlɛ́ขุนเขาkʰ̌un-kʰ̌aw
I wandered lonely as a cloud That floats on high o'er vales and hills.
#761
คลื่นkʰ̂lɯːnข้างๆkhâaŋ-khâaŋ  พวกphûakมันmanเต้นtênระบำrá-bam  แต่tɛ̀ɛพวกphûakมันmanชนะchá-náคลื่นkʰ̂lɯːnที่thîiเป็นpenประกายprà-kaaiด้วยdûaiความkhwaamเบิกbə̀əkบานbaanใจjai
The waves beside them danced; but they Outdid the sparkling waves in glee.
#762
เราraoไม่mâiอาจàatทำthamสิ่งsìŋใดdaiให้hâiสำเร็จsǎm-rètลุล่วงlú-lûːaŋได้dâaiในnaiชีวิตchii-wítนี้nîi  แต่tɛ̀ɛเราraoอาจàatเริ่มrə̂əmต้นtônและlɛ́ทิ้งthíŋตัวอย่างtuːa-j̀aːŋอันanสูงส่งsǔːŋ-sòŋไว้wáiให้hâiคนkhonรุ่นrûnหลังlǎŋ
We can finish nothing in this life; but we may make a beginning, and bequeath a noble example. +115. He who guides thy certain flight Will lead my steps aright.
#763
เถาวัลย์tʰ̌aw-wanยังyangคงkhoŋเกาะkɔ̀ผนังpʰ̀a-nǎŋที่thîiผุpʰ̀uพังphaŋ  แต่tɛ̀ɛทุกthúkครั้งkhrángที่thîiลมlomพัดpʰ́at  ใบไม้bai-máiแห้งhɛ̂ːŋก็kɔ̂ร่วงrûaŋหล่นlòn  และlɛ́วันwanนั้นnánก็kɔ̂หนาวnǎaw  มืดmʉ̂ʉt  และlɛ́หดหู่hòt-hùː
The vine still clings to the mouldering wall, But at every gust the dead leaves fall, And the day is cold and dark and dreary.
#764
แจ็คjɛ́kจงjoŋว่องไวwᴐ̂ːŋ-waj  แจ็คjɛ́kจงjoŋรวดเร็วrûat-reo  แจ็คjɛ́kกระโดดkrà-dòotข้ามkhâamเชิงchəəŋเทียนthian
Jack be nimble, Jack be quick, Jack jump over the candle stick.
#765
จงjoŋทำงานtham-ngaanเถิดtʰ̀ɤːt  เพราะphrɔ́ค่ำคืนkʰ̂am-kʰɯːnกำลังkam-laŋจะjàมาmaaถึงthʉ̌ŋ
Work, for the night is coming.
#766
ในnaiป่าpàaลึกlɯ́k  ริมrimทะเลสาบthá-lee-sàapใสsǎiแจ๋วjɛ̌ːw  มีmiiพระราชวังphrá-râat-chá-waŋที่thîiงดงามŋót-ŋaamตั้งtâŋอยู่yùu  กำแพงkam-pʰɛːŋทำthamจากjàakหินhǐnอ่อนɔ̀ɔnส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaai
In the depths of the forest, on the margin of a clear lake, stood a wonderful palace, with walls of shining marble.
#767
ชายchaaiชราchá-raaกำลังkam-laŋร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋคริสต์มาสkʰ́rit-mâːtให้hâiพวกphûakเขาkhǎwฟังfangด้วยdûaiเสียงsǐiaŋที่thîiไม่mâiค่อยkhɔ̂ɔiดังdaŋไปpaiกว่าkwàaเสียงsǐiaŋลมlomหวีดwìitหวิวwǐuบนbonทุ่งthûŋหญ้าyâa
The old man, in a voice that seldom rose above the howling of the wind upon the moor, was singing them a Christmas song. When
#768
พวกphûakเขาkhǎwเหนื่อยnʉ̀aiมากmâakเมื่อmûaกลับklàpถึงthʉ̌ŋบ้านbâan  และlɛ́เข้าkhâoนอนnɔɔnทันทีtʰan-tʰiː
They were very tired when they came home, and went to bed immediately.
#769
ประตูprà-tuuเมืองmʉaŋโกkooธาtʰaːมกmókว้างwáːŋมากmâakจนjonคนkhonตัวtuaเล็กๆlék-lék  ผ่านphâanไม่mâiได้dâai
The gate of Gotham was so wide that little people could not get through.
#770
พวกphûakหนูnǔuไม่มีmâi-miiความkhwaamสงบsà-ngòpสุขsùk  เพราะphrɔ́แมวmɛɛoคอยkhɔɔiเฝ้าfâoดูduuพวกphûakมันmanอยู่yùuเสมอsà-mə̌ə
The mice had no peace, because the cat was always watching them.
#771
หลังlǎŋจากjàakนั้นnánไม่mâiนานnaan  แมงมุมmɛːŋ-mumที่thîiมีmiiความkhwaamอดทนòt-thonก็kɔ̂พยายามpʰ́a-jaː-jaːmครั้งkhrángที่thîiเจ็ดcètและlɛ́ทำthamสำเร็จsǎm-rèt
After a little time the patient spider made a seventh trial and succeeded.
#772
เขาkhǎwยากจนyâak-jonมากmâak  และlɛ́อาศัยaa-sǎiอยู่yùuในnaiกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmโคลนkʰloːnและlɛ́หินhǐnหลังlǎŋเล็กๆlék-lék  ต่ำๆtàm2 tam  กับkàpภรรยาphan-rá-yaaและlɛ́ลูกlûukห้าhâaคนkhon
He was very poor, and with his wife and five children lived in a little low cabin of mud and stones.
#773
ต้นไม้tôn-máiและlɛ́เนินnəənเขาkhǎwเห็นhěnเงาngaoของkhɔ̌ɔŋตัวtuaเองəəŋในnaiกระจกเงาkrà-jòk-ŋawอันanกว้างkwâaŋใหญ่yàiและlɛ́เงียบngîapสงบsà-ngòpนั้นnán
Trees and hills had seen their images in that broad and peaceful mirror.
#774
เมื่อmûaลมlomพัดpʰ́at  นักnákเดินdəənทางthaaŋก็kɔ̂กระชับkrà-chápเสื้อsûaคลุมkh lumให้hâiแน่นnɛ̂nขึ้นkhʉ̂n
When the wind blew, the traveler wrapped his mantle more closely about him.
#775
ดวงduaŋอาทิตย์aa-thítสาดsàatแสงsɛɛŋอบอุ่นòp-ùnลงloŋมาmaa  นักnákเดินdəənทางthaaŋจึงjʉŋปลดplòtเสื้อsûaคลุมkh lumและlɛ́ถอดtʰ̀ᴐːtออกɔ̀ɔk
The sun poured down his warm rays, and the traveler unfastened his cloak and threw it off.
#776
วอชิงตันwᴐː-jʰiŋ-tanถอยทัพtʰ̌ᴐːj-tʰ́apจากjàakลองlᴐːŋไอส์ʔajแลนด์lɛːnเมื่อmûaพบphópว่าwâaกองทัพkᴐːŋ-tʰ́apของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwมีmiiจำนวนjam-nuuanน้อยnɔ́ɔiกว่าkwàa
Washington retreated from Long Island when he found his army outnumbered.
#777
ฉันchǎnมั่นใจmân-jajว่าwâaพวกphûakเขาkhǎwจะjàไปpai
I am certain that they will go.
#778
พวกphûakเขาkhǎwเรียกrîakสถานsà-thǎanที่thîiที่thîiพวกphûakเขาkhǎwขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋว่าwâaเจมส์jeːmทาวน์tʰaːw  เพื่อphʉ̂aเป็นpenเกียรติkìːatแก่kɛ̀ɛกษัตริย์kà-sàtของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎw  พระเจ้าpʰ́ra-jâːwเจมส์jeːmที่thîiหนึ่งnùeng
They called the place at which they landed Jamestown, in honor of their sovereign, James the First.
#779
ตำแหน่งtam-nɛ̀ːŋที่thîiพวกphûakเขาkhǎwเสนอsà-nə̌əให้hâiเขาkhǎwดีdiiมากmâakจนjonเขาkhǎwตอบtɔ̀ɔpรับrápทันทีtʰan-tʰiː
The position that they offered him was so good that he accepted at once.
#780
ดวงดาวduːaŋ-daːwที่thîiสวยงามsǔai-ngaam  ดอกdɔ̀ɔkฟอร์เก็ตมีน็อตfɔɔ-gèt-mii-nɔ́tของkhɔ̌ɔŋเหล่าlàoนางฟ้าnaːŋ-fáː  บานbaanสะพรั่งsà-pʰ̂raŋทีtʰiːละláดวงduaŋในnaiทุ่งthûŋหญ้าyâaแห่งhɛ̀ŋสวรรค์sà-wǎnอันanกว้างkwâaŋใหญ่yàiไพศาลpʰaj-sǎːn
One by one, in the infinite meadows of heaven, Blossomed the lovely stars, the forget-menots of the angels.
#781
กระแสkrà-sɛ̌ɛน้ำnámเชี่ยวjʰ̂iːawของkhɔ̌ɔŋนอร์เวย์nᴐː-weːกระโจนkrà-joːnลงloŋมาmaaจากjàakบ้านbâanบนbonภูเขาphuu-khǎo  และlɛ́วิ่งwîŋแข่งkhɛ̀ŋกันkanช่วงchûaŋสั้นๆsân3 san  แต่tɛ̀ɛอลังการʔ̀a-laŋ-kaːnลงloŋสู่sùuทะเลthá-lee
The torrents of Norway leap down from their mountain homes, and run brief but glorious races to the sea.
#782
นกnókส่งsòŋเสียงsǐiaŋร้องrɔ́ɔŋอย่างyàaŋปิติpì-tìยินดีyin-diiสองsɔ̌ɔŋสามsǎamครั้งkhráng  แล้วláewรอrawเสียงsǐiaŋตอบtɔ̀ɔpรับrápในnaiป่าpàaที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòp
The birds utter a few rapturous notes, and then wait for an answer in the silent woods.
#783
เราraoจะjàฉลองchà-lɔ̌ɔŋวันwanหยุดyùtที่ไหนthîi-nǎi  และlɛ́ต้อนรับtᴐ̂ːn-rápเดือนdʉanพฤษภาคมpʰ́rɯt-sà-pʰaː-kʰomที่มาtʰ̂iː-maːถึงthʉ̌ŋอย่างyàaŋเหมาะmᴐ̀สมsǒm
Where shall we keep the holiday, And duly greet the entering May?
#784
ต้นtônเอล์มʔeːหน้าnâaหน้าต่างnâa-tàangไม่mâiส่งsòŋเสียงsǐiaŋกระซิบkrà-sípอีกìikต่อtɔ̀ɔไปpai  แต่tɛ̀ɛส่งsòŋเสียงsǐiaŋเจรจาjeː-rá-jaːอย่างyàaŋออกรสʔ̀ᴐːk-rótในnaiสายsǎaiลมlomอ่อนๆʔ̀ᴐːn2 ʔᴐːn
The elms before the window no longer lisped, but were eloquent in the softest zephyrs.
#785
ผนังpʰ̀a-nǎŋหยาบๆj̀aːp2 jaːp  ของkhɔ̌ɔŋกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmชาวchaaoประมงprà-moŋประดับprà-dàpประดาprà-daːด้วยdûaiของkhɔ̌ɔŋที่thîiเก็บkèpได้dâaiจากjàakทะเลสาบthá-lee-sàapน้ำnámจืดjɯ̀ːt  เช่นchên  เปลือกplʉ̀akหอยhɔ̌ɔi  โมราmoː-raː  สsปาร์paː  และlɛ́ก้อนkɔ́ɔnกรวดkrùatแปลกplɛ̀ːkตาtaa
The rough walls of the fishermen's cottages were adorned with spoils of the fresh-water seas,shells, agate, spar, and curious pebbles.
#786
มันmanเป็นpenยามyaamเย็นyenในnaiฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔn  และlɛ́ลมlomได้dâaiสงบsà-ngòpลงloŋแล้วláew
It was a summer evening, and the wind had ceased.
#787
ทริสsítทรามsaːmปรับpràpสายsǎaiพิณpʰinให้hâiเป็นpenท่วงทำนองtʰ̂uːaŋ-tʰam-nᴐːŋอันanไพเราะpʰaj-rᴐ́  ขณะkhà-nàที่thîiคลื่นkʰ̂lɯːnซัดsátเข้าหาkhâo-hǎaฝั่งfàŋเบาๆbao-bao
Tristram tuned his harp to a sweet melody, while the waves lapped softly on the shore.
#788
ฉันchǎnถือว่าthʉ̌ʉ-wâaเธอthəəเป็นpenเพื่อนphʉ̂an  เพราะphrɔ́เธอthəəให้hâiคำkhamแนะนำnɛ́-namดีๆdiː1 diː  แก่kɛ̀ɛฉันchǎnหลายlǎaiครั้งkhráng
I consider her my friend, because she has many times given me good advice.
#789
เขาkhǎwแข็งkʰ̌ɛŋแรงrɛːŋและlɛ́กระฉับกระเฉงkrà-jʰ̀ap-krà-jʰ̌eːŋ  ดั่งdàŋต้นtônโอ๊กóokที่thîiปกคลุมpòk-kʰlumด้วยdûaiเกล็ดklètหิมะhì-má
Hearty and hale was he, an oak that is covered with snowflakes.
#790
เขาkhǎwตกใจtòk-jajมากmâakจนjonพูดphûutไม่mâiออกɔ̀ɔk
He was so frightened that he could not speak.
#791
เราraoกลับklàpไปpaiที่thîiที่thîiที่thîiเราraoเห็นhěnดอกdɔ̀ɔkกุหลาบkù-làap
We went back to the place where we saw the roses.
#792
เอาaoหนังสือnǎng-sʉ̌ʉที่thîiเราraoอ่านàanเมื่อmûaวันwanพุธpʰ́utที่thîiแล้วláewมาmaaให้hâiฉันchǎn
Bring me the book we were reading last Wednesday.
#793
กังหันkaŋ-hǎnจะjàไม่mâiหมุนmǔnด้วยdûaiน้ำnámที่thîiไหลlǎiผ่านphâanไปpaiแล้วláew
The mill will not turn with the water that is past.
#794
บัตbàtเตteːอร์คัพkʰ́apและlɛ́อะàนีniːโมmoːนีniːเป็นpenดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiบานbaanในnaiต้นtônฤดูrú-duuใบไม้bai-máiผลิphlì
Buttercups and anemones are flowers that bloom in the early spring.
#795
คุณkhunเห็นhěnกล่องklɔ̀ɔŋลูกอมlûːk-ʔom  Plows   ที่thîiลูluːซี่sîːให้hâiฉันchǎnเมื่อmûaวานwaanนี้nîiไหมmǎi
Have you seen the box of Plows' candies that Lucy gave me yesterday?
#796
ผู้phûuพิพากษาpʰ́i-pʰ̂aːk-sǎːเป็นpenคนkhonที่thîiมีmiiความkhwaamคิดkhítเห็นhěnน่าnâaเชื่อchʉ̂aถือthʉ̌ʉ
The Judge is a man whose opinions are valuable.
#797
เราraoนอนnɔɔnในnaiห้องhɔ̂ɔŋที่thîiน่าnâaอยู่yùuซึ่งsʉ̂ŋเปิดpə̀ətไปpaiทางthaaŋทิศthítตะวันtà-wanออกɔ̀ɔk
We slept in a pleasant room which opened toward the east.
#798
ฟิดิfì4 diอัสʔ̀at  ประติprà2 tiมาmaaกรkᴐːnชาวchaaoกรีกkrìːkผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yài  สร้างsâaŋรูปrûupปั้นpânซุสsútที่thîiสูงsǔuŋสี่sìiสิบsìpฟุตfút
The great Greek sculptor, Phidias, made a statue of Zeus that was forty feet high.
#799
ตอนtɔɔnเที่ยงthîaŋ  งานngaanเลี้ยงlíiaŋเด็กๆdèk-dèk  ของkhɔ̌ɔŋเราraoมาmaaรวมruamตัวtuaกันkanในnaiหุบเขาhùp-khǎoที่thîiมีmiiลำธารlam-thaanไหลlǎiผ่านphâan
At noon our juvenile party assembled in a dell, through the depths of which ran a brook.
#800
กล่องklɔ̀ɔŋนั้นnánขัดkhàtเงาngaoจนjonแพนphɛɛnโดdoːร่าrâːน้อยnɔ́ɔiสามารถsǎa-mâatเห็นhěnหน้าnâaตัวtuaเองəəŋบนbonพื้นphʉ́ʉnผิวpʰ̌iwของkhɔ̌ɔŋมันman
The box was so highly polished that little Pandora could see her face in its surface.
#801
น้ำค้างแข็งnáːm-kʰ́aːŋ-kʰ̌ɛŋปกคลุมpòk-kʰlumกระจกkrà-jòkหน้าต่างnâa-tàangจนjonเราraoมองmɔɔŋไม่mâiเห็นhěnทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atข้างkhâaŋนอกnɔ̂ɔkเลยləəi
The frost had so covered the window panes that we could not get a glimpse of the scenery outside.
#802
เมื่อmûaเขาkhǎwกลับklàpมาmaaถึงthʉ̌ŋบ้านbâan  สิ่งsìŋแรกrɛ̀ɛkที่thîiเขาkhǎwสังเกตsǎŋ-kèetเห็นhěnคือkhʉʉรูปrûupปั้นpânที่thîiตั้งtâŋอยู่yùuในnaiจัตุรัสjàt-tù-ràtสาธารณะsǎː-tʰaː-rá-ná
When he came home, the first thing that he noticed was the statue which had been erected in the public square.
#803
ขณะkhà-nàที่thîiเขาkhǎwวิ่งwîŋไปpaiตามtaamถนนtʰ̀a-nǒn  เขาkhǎwเห็นhěnต้นไม้tôn-máiสวยงามsǔai-ngaamต้นtônหนึ่งnùengในnaiสวนsǔːanผลphǒnไม้mái  ซึ่งsʉ̂ŋมีmiiผลphǒnแอปaepเปิ้ลpoenทองคำtʰᴐːŋ-kʰamอยู่yùuบนbonต้นtôn
As he ran along the road, he saw in the orchard a beautiful tree, upon which were golden apples.
#804
อาʔaːธีtʰiːนาnaaมาmaaและlɛ́โปรยproːjความkhwaamหลับlàpใหลlǎjอันanแสนsɛ̌ɛnหวานwǎanลงloŋบนbonดวงตาduaŋ-taaของkhɔ̌ɔŋโอดิʔ̀oː1 diสsเซียสsîːat  เพื่อphʉ̂aให้hâiเขาkhǎwได้dâaiพักphákผ่อนpʰ̀ᴐːnอย่างyàaŋสงบsà-ngòpหลังlǎŋจากjàakความkhwaamเหนื่อยnʉ̀aiยากyâakทั้งtháŋปวงpuːaŋ
Athena came and poured sweet sleep over Odysseus' eyes, that he might find quiet rest after all his toils.
#805
ไดอาน่าdâj1 ʔaː1 naːขับรถkhàp-rótม้าmáaทองคำtʰᴐːŋ-kʰamข้ามkhâamพื้นphʉ́ʉnสวรรค์sà-wǎnซึ่งsʉ̂ŋประดับprà-dàpด้วยdûaiดาวdaaoระยิบrá-j́ipระยับrá-j́ap
Diana drives in a golden chariot over the floor of heaven, which is studded with twinkling stars.
#806
ไวwajโอʔoːเลตléːtเป็นpenสีsǐiม่วงmûang  บัตbàtเตteːอร์คัพkʰ́apเป็นpenสีsǐiเหลืองlʉ̌aŋ  และlɛ́เฮheeปาทิpáː1 tʰiกาkaːเป็นpenสีชมพูsǐː-jʰom-pʰuːอ่อนɔ̀ɔn
Violets are purple, buttercups are yellow, and hepaticas are pale pink.
#807
ขณะkhà-nàที่thîiออร์ฟัสʔ́ᴐː1 fatร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ  ป่าpàaก็kɔ̂สงบsà-ngòpลงloŋอีกìikครั้งkhráng
As Orpheus sang, the forest grew calm again.
#808
ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋนั้นnánให้hâiเราraoฟังfangอีกìikครั้งkhrángเถิดtʰ̀ɤːt  ออร์ฟัสʔ́ᴐː1 fatผู้phûuกล้าklâaหาญhǎan  เพื่อphʉ̂aที่thîiเราraoจะjàได้dâaiลืมlʉʉmพวกphûakไซเรนsaj-reːnและlɛ́มนต์monสะกดsà-kòtของkhɔ̌ɔŋพวกphûakมันman
Sing us that song again, brave Orpheus, that we may forget the Sirens and their spell.
#809
ทันใดthan-daiนั้นnánกิ่งkìŋไม้máiวิเศษwí-sèetที่thîiเจjeeสันsǎnผูกphùukไว้wáiกับkàpเสาsǎoกระโดงkrà-doːŋเรือrʉaก็kɔ̂พูดphûutขึ้นkhʉ̂n
Then out spoke the magic bough which Jason had fastened to the mast.
#810
เหhěeล่าlâaอาร์aaโกkooนอnɔɔทthɔɔเร่ร่อนrêː-rᴐ̂ːnไปpaiเป็นpenเวลาwee-laaหลายlǎaiปีpiiจนjonกระทั่งkrà-tʰ̂aŋพวกphûakเขาkhǎwได้dâaiชดใช้jʰ́ot-jʰ́ajกรรมkamสำหรับsǎm-ràpอาชญากรรมʔ̀aːt-jaː-kamของkhɔ̌ɔŋมีเดียmiː-diːa  แม่มดmɛ̂ɛ-mótสาวsǎawผู้phûuมืดมนmɯ̂ːt-mon
Many weary years the Argonauts wandered, till they had atoned for the crime of Medea, the dark witch-maiden.
#811
จากjàakนั้นnánพวกphûakเขาkhǎwก็kɔ̂ฝันfǎnถึงthʉ̌ŋสวนsǔːanที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòpและlɛ́สดใสsòt-sǎi  และlɛ́การkaanหลับlàpใหลlǎjใต้tâiต้นสนtôn-sǒnที่thîiส่งsòŋเสียงsǐiaŋพึมพำpʰɯm-pʰam  จนjonความkhwaamเหนื่อยnʉ̀aiยากyâakทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎwดูduuเหมือนmʉ̌anเรื่องrʉ̂angไร้ráiสาระsǎː-rá
Then they dreamed of bright still gardens, and of slumbers under murmuring pines, till all their toil seemed foolishness.
#812
มอmɔɔสบsòpนnᴐːเปลือกplʉ̀akไม้máiในnaiป่าpàaเป็นpenดาวdaaoเหนือnʉ̌aเมื่อmûaค่ำคืนkʰ̂am-kʰɯːnมืดmʉ̂ʉtมิดmít
The moss upon the forest bark Was pole-star when the night was dark.
#813
ผลphǒnเบอร์bɤːรี่rîːสีsǐiม่วงmûangในnaiป่าpàaให้hâiอาหารaa-hǎanที่thîiจำเป็นjam-penแก่kɛ̀ɛฉันchǎn
The purple berries in the wood Supplied me necessary food.
#814
ผู้phûuที่thîiยืนyʉnรอrawเฉยๆjʰ̌ɤːj5 cʰɤːj  ก็kɔ̂ถือว่าthʉ̌ʉ-wâaได้dâaiรับrápใช้cháiเช่นchênกันkan
They also serve who only stand and wait.
#815
พระphráบิดาbì-daa  พระหัตถ์pʰ̀ra4 hatของkhɔ̌ɔŋพระองค์pʰ́ra-ʔoŋได้dâaiสร้างsâaŋเสาsǎoที่thîiน่าnâaนับถือnáp-tʰ̌ɯːเหล่าlàoนี้nîi  พระองค์pʰ́ra-ʔoŋทรงsoŋถักthàkทอthɔɔหลังคาlǎŋ-kʰaːสีsǐiเขียวkhǐawขจีkhà-jiiนี้nîi
Father, Thy hand Hath reared these venerable columns, Thou Didst weave this verdant roof.
#816
ฉันchǎnรู้rúuว่าwâaคุณkhunพูดphûutถูกthùuk
I know that you are right.
#817
ฉันchǎnจะjàบอกbɔ̀ɔkคุณkhunว่าwâaเธอthəəอาศัยaa-sǎiอยู่yùuที่ไหนthîi-nǎi
I will tell you where she lives.
#818
คนkhonรับrápใช้cháiบอกbɔ̀ɔkว่าwâaพวกphûakเขาkhǎwออกɔ̀ɔkไปpaiข้างkhâaŋนอกnɔ̂ɔkแล้วláew
The servant said that they had gone out.
#819
ความkhwaamเชื่อchʉ̂aมั่นmânอันanแน่วnɛ̂ːwแน่nɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnคือkhʉʉพวกphûakเขาkhǎwบริสุทธิ์bᴐː-rí-sùt
My firm conviction is that they are innocent.
#820
คำถามkʰam-tʰ̌aːmสำคัญsǎm-khanคือkhʉʉ  เราraoจะjàไปpaiไหนnǎiกันkan
The important question is, Where shall we
#821
เครื่องkhrʉ̂angปลอบplɔ̀ɔpใจjaiที่thîiยิ่งyîŋใหญ่yàiของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnคือkhʉʉอุบัติเหตุʔ̀u-bàt-tì-hèːtครั้งkhrángนี้nîiไม่ใช่mâi-châiความkhwaamผิดphìtของkhɔ̌ɔŋฉันchǎn
My great consolation has always been that the accident was no fault of mine.
#822
เป็นpenที่thîiชัดเจนchát-jeenมากว่าmàː1 kwaːมีmiiอุบัติเหตุʔ̀u-bàt-tì-hèːtเกิดkə̀ətขึ้นkhʉ̂n
That some accident had occurred was very evident.
#823
นักโทษnák-tʰ̂oːtหลบlòpหนีnǐiไปpaiได้dâaiอย่างไรyàang-raiนั้นnánยังyangเป็นpenปริศนาpà-rít-sà-naa
Just how the prisoner escaped is a mystery.
#824
มีmiiการkaanพิสูจน์phí-sùutแล้วláewว่าwâaโลกlôokกลมklom
That the earth is round has been proved.
#825
เขาkhǎwซ้ำsámสุภาษิตsù-pʰaː-sìtเก่าkàoที่thîiว่าwâa  ช้าcháaเป็นการpen-kaan  นานnaanเป็นpenคุณkhun  ( หรือrʉ̌ʉ  ความkhwaamรีบriipร้อนrɔ́ɔnทำให้tham-hâiเกิดkə̀ətความkhwaamสูญsǔunเสียsǐa) 
He repeated the old proverb, Haste makes waste.
#826
คำถามkʰam-tʰ̌aːmที่thîiว่าwâa  เราraoจะjàไปpaiไหนnǎiกันkan  ยังyangไม่มีmâi-miiคำkhamตอบtɔ̀ɔp
The question, Where shall we go? has not been answered.
#827
ความkhwaamจริงjiŋข้อkhɔ̂ɔนี้nîiพิสูจน์phí-sùutคำkhamพูดphûutของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnที่thîiว่าwâaพวกphûakเขาkhǎwบริสุทธิ์bᴐː-rí-sùt
This fact only proves my statement that they are innocent.
#828
ความkhwaamทะเยอทะยานtʰ́a-jɤː-tʰ́a-jaːnของkhɔ̌ɔŋผู้phûuเป็นpenพ่อphɔ̂ɔคือkhʉʉขอkhǎawให้hâiลูกชายlûuk-chaaiได้dâaiเป็นpenแพทย์pʰ̂ɛːtผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yài
The father's ambition was that his son might become a great physician.
#829
ฉันchǎnรู้rúuว่าwâaเขาkhǎwได้dâaiรับrápจดหมายjòt-mǎaiแล้วláew
I know that he has received a letter.
#830
โลกlôokดีdiiขึ้นkhʉ̂nและlɛ́ชีวิตchii-wítอุดมù-domสมบูรณ์sǒm-buunขึ้นkhʉ̂n  เพราะphrɔ́มีmiiบุรุษbù-rútผู้phûuสูงส่งsǔːŋ-sòŋเคยkhəəiมีmiiชีวิตchii-wítอยู่yùu
The world is better, life is richer, because noble men have lived.
#831
คุณkhunคงkhoŋแทบthɛ̂ɛpไม่mâiเชื่อchʉ̂aในnaiสิ่งsìŋที่thîiฉันchǎnต้องtɔ̂ɔŋบอกbɔ̀ɔkคุณkhunตอนtɔɔnนี้nîi
You will hardly believe what I must now tell you.
#832
ตอนtɔɔnนี้nîiคุณkhunคงkhoŋเข้าใจkhâo-jaiแล้วláewว่าwâaทำไมtham-maiฟิfíเลมอนleː-mᴐːnถึงthʉ̌ŋพูดphûutอย่างyàaŋเศร้าsâoสร้อยsᴐ̂ːj
Now you can understand why Philemon spoke so sorrowfully.
#833
" มาmaaดูduuห้องhɔ̂ɔŋทำงานtham-ngaanของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnสิsì"   อีสต์íitพูดphûutกับkàpทอมthɔɔm
"Come and see my study," East said to Tom.
#834
" โรสrôːt  ลูกlûukแม่mɛ̂ɛ  ลูกlûukกำลังkam-laŋทำthamอะไรà-raiอยู่yùu? "   แม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋเธอthəəเรียกrîakถามthǎam
"Rose, my child, what are you doing?" called her mother.
#835
เด็กdèkทารกthaa-rókไม่mâiเข้าใจkhâo-jaiว่าwâaมันmanไม่mâiสามารถsǎa-mâatครอบkhrɔ̂ɔpครองkhrɔɔŋดวงduaŋจันทร์janได้dâai
A baby does not understand that it cannot have the moon.
#836
ทุกthúkคนkhonรู้rúuว่าwâaโคลัมบัสkʰoː-lam-básค้นkhónพบphópอเมริกาʔ̀a-meː-rí-kaːในnaiปีpii  14922̂59
Everybody knows that Columbus discovered America in 1492.
#837
ความkhwaamประทับprà-thápใจjaiแรกrɛ̀ɛkของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnคือkhʉʉฉันchǎnเคยkhəəiเห็นhěnผู้ชายphûu-chaaiคนkhonนี้nîiมาmaaก่อนkɔ̀ɔn
My first impression was that I had seen the man before.
#838
พวกphûakเขาkhǎwมาmaaหลังlǎŋจากjàakดวงduaŋอาทิตย์aa-thítตกดินtòk-dinแล้วláew
They came after the sun had set.
#839
ฉันchǎnนอนnɔɔnลืมตาlɯːm-taːตื่นtʉ̀ʉnจนjonกระทั่งkrà-tʰ̂aŋนาฬิกาnaː-lí-kaːตีบtìːpอกòkเวลาwee-laaเที่ยงthîaŋคืนkhʉn
I lay awake until the clock struck twelve.
#840
เราraoเริ่มrə̂əmออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋก่อนkɔ̀ɔnรุ่งrûŋสางsǎaŋ
We started on our journey before the day dawned.
#841
มันmanเป็นpenความkhwaamหวังwǎŋของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnว่าwâaพวกphûakเขาkhǎwจะjàกลับklàpมาmaaในnaiฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋ
It is my hope that they will return in the fall.
#842
ความkhwaamเห็นhěnของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnคือkhʉʉคุณkhunผิดphìt
It is my opinion that you are wrong.
#843
เป็นpenไปpaiไม่mâiได้ที่dâːj-tʰ̂iːเขาkhǎwจะjàล้มlómเหลวlěːw
It is impossible that he should fail.
#844
เกือบkʉ̀apจะjàแน่นอนnɛ̂ɛ-nɔɔnว่าwâaทีมtʰiːmของkhɔ̌ɔŋเราraoจะjàชนะchá-ná
It is almost certain our team will win.
#845
มีmiiความkhwaamเป็นpenไปpaiได้dâaiสูงsǔuŋที่thîiพวกphûakเขาkhǎwจะjàมาmaaถึงthʉ̌ŋวันwanนี้nîi
It is quite possible that they will arrive today.
#846
ความkhwaamทะเยอทะยานtʰ́a-jɤː-tʰ́a-jaːnของkhɔ̌ɔŋผู้phûuเป็นpenพ่อphɔ̂ɔคือkhʉʉอยากyàakให้hâiลูกชายlûuk-chaaiเป็นpenทหารthá-hǎan
It is the father's ambition that his son should be a soldier.
#847
" อดทนòt-thonไว้wáiนะnáลูกๆlûːk3 luːk"   แม่mɛ̂ɛพูดphûut
"Be patient, my children," the mother said.
#848
" คนkhonแคระkʰ́rɛ"   เขาkhǎwกล่าวklàao  " ชอบchɔ̂ɔpแฮมhɛːmมากmâak  และlɛ́แทบthɛ̂ɛpไม่mâiค่อยkhɔ̂ɔiได้dâaiรับrápประทานprà-tʰaːnเลยləəi" 
"The dwarfs," said he, "are very fond of ham, and rarely get any."
#849
มีmiiการkaanพิสูจน์phí-sùutแล้วláewว่าwâaโลกlôokกลมklom
It has been proved that the earth is round.
#850
" ฉันchǎnทำthamอะไรà-raiลงloŋไปpai? "   ชายchaaiคนkhonนั้นnánถามthǎam
"What have I done?" asked the man.
#851
ชาวchaaoเอeeสกิsà-kìโมmoːเชื่อchʉ̂aว่าwâaไขkʰ̌ajมันmanหมีmǐːเป็นpenอาหารaa-hǎanที่thîiอร่อยà-rɔ̀iที่สุดthîi-sùt
The Esquimaux believe that bear's grease is the daintiest of dishes.
#852
ฉันchǎnคิดkhítว่าwâaผู้ชายphûu-chaaiคนkhonนั้นnánเป็นpenชาวchaaoสวีเดนsà-wǐː-deːn
I think that that man is a Swede.
#853
" ต้นไม้tôn-máiนี้nîiสูงsǔuŋห้าhâaสิบsìpฟุตfút"   คนสวนkhon-sǔanกล่าวklàao
"This tree is fifty feet high," said the gardener.
#854
ฉันchǎnคิดkhítว่าwâaวันwanนี้nîiรถไฟrót-faiขบวนkhà-buuanนี้nîiออกɔ̀ɔkเร็วreoขึ้นkhʉ̂nห้าhâaนาทีnaa-thii
I think that this train leaves five minutes earlier today.
#855
ความkhwaamเห็นhěnของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnคือkhʉʉผู้phûuว่าการwâː-kaːnจะjàให้hâiอภัยโทษà-phai-thôotแก่kɛ̀ɛเขาkhǎw
My opinion is that the governor will grant him a pardon.
#856
ทำไมtham-maiเขาkhǎwถึงthʉ̌ŋออกɔ̀ɔkจากjàakเมืองmʉaŋยังyangคงkhoŋเป็นpenปริศนาpà-rít-sà-naa
Why he has left the city is a mystery.
#857
บ้านbâanตั้งtâŋอยู่yùuตรงtroŋจุดjùtที่thîiถนนtʰ̀a-nǒnสามsǎamสายsǎaiมาmaaบรรจบban-jòpกันkan
The house stands where three roads meet.
#858
เจ้าjâoหน้าที่nâː-tʰ̂iːคัดkʰ́atเลือกlɯ̂ːakชายchaaiเจ็ดcètคนkhon  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenทหารผ่านศึกtʰ́a-hǎːn-pʰ̀aːn-sɯ̀kที่thîiความkhwaamกล้าklâaหาญhǎanได้dâaiรับrápการkaanพิสูจน์phí-sùutแล้วláewบ่อยbᴐ̀ːjครั้งkhráng
The officer selected seven men, veterans whose courage had often been tested.
#859
สถานsà-thǎanที่thîiที่thîiแสงsɛɛŋส่องsɔ̀ɔŋออกɔ̀ɔkมาmaaคือkhʉʉโบสถ์bòːtเล็กๆlék-lék
The place from which the light proceeded was a small chapel.
#860
สิ่งsìŋใหม่màiไม่ใช่mâi-châiเรื่องrʉ̂angจริงjiŋเสมอsà-mə̌əไปpai
What is new is not always true.
#861
ฉันchǎnมั่นใจmân-jajว่าwâaรายงานraːj-ŋaːnนั้นnánถูกthùukต้องtɔ̂ɔŋ
I am sure that the report is correct.
#862
หญิงyǐŋคนkhonนั้นnánโศกsòːkเศร้าsâoกับkàpสิ่งsìŋที่thîiเธอthəəสูญsǔunเสียsǐaไปpai
The woman grieved over what she had lost.
#863
นั่นnânคือkhʉʉหินhǐnโสโครกsǒː-kʰ̂roːkที่thîiกะลาสีkà-laa-sǐiเรียกrîakว่าwâaแม่mɛ̂ɛไก่kàjและlɛ́ลูกไก่lûːk-kàj
Those are the rocks that sailors call the Hen and Chickens.
#864
ใครkhraiคือkhʉʉคนkhonที่thîiได้dâaiรับrápการkaanขนานkʰ̀a-nǎːnนามnaːmว่าwâaเป็นpenบิดาbì-daaแห่งhɛ̀ŋประเทศprà-thêetของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
What man is called the Father of his Country?
#865
ตอนtɔɔnนี้nîiฉันchǎnต้องtɔ̂ɔŋเล่าlâoสิ่งsìŋที่thîiเกิดkə̀ətขึ้นkhʉ̂nกับkàpฉันchǎnสองsɔ̌ɔŋสามsǎamวันwanก่อนkɔ̀ɔnเรือrʉaจะjàแล่นlɛ̂n
I must now relate what happened to me a few days before the ship sailed.
#866
เราraoมีmiiพื้นที่pʰ́ɯːn-tʰ̂iːน้อยnɔ́ɔiกว่าkwàaพวกphûakเขาkhǎw
We have less room than they.
#867
เธอthəəมีmiiเวลาwee-laaว่างwâangมากกว่าmâak-kwàaคุณkhunมากmâak
She has much more leisure than you.
#868
วันwanนี้nîiฉันchǎnอยู่yùuต่อtɔ̀ɔได้dâaiช้าcháaกว่าkwàaพรุ่งphrûngนี้nîi
I can remain later today than tomorrow.
#869
บอสตันbᴐ̀ːt-tanเล็กlékกว่าkwàaนิวยอร์กniw-ĵᴐːkมากmâak
Boston is much smaller than New York.
#870
เขาkhǎwมีmiiเงินngənมากกว่าmâak-kwàaสมองsà-mɔ̌ɔŋ
He has far more money than brains.
#871
คำkhamแนะนำnɛ́-namของkhɔ̌ɔŋคุณkhunดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàดีdiiกว่าkwàaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Your advice seems better than his.
#872
ฉันchǎnชอบchɔ̂ɔpฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnมากกว่าmâak-kwàaฤดูrú-duuหนาวnǎaw
I like summer better than winter.
#873
ความkhwaamสงบsà-ngòpสุขsùkอย่างyàaŋยิ่งyîŋทำให้tham-hâiเบนbeːn  อดัมʔ̀a-dam  กล้าklâaหาญhǎan  และlɛ́เขาkhǎwกล่าวklàaoแก่kɛ̀ɛสิ่งsìŋที่thîiปรากฏpraː-kòtในnaiห้องhɔ̂ɔŋนั้นnánว่าwâa  " ท่านtʰ̂anกำลังkam-laŋเขียนkhǐanอะไรà-raiหรือrʉ̌ʉ? " 
Exceeding peace had made Ben Adhem bold, And to the presence in the room he said, "What writest thou?"
#874
นิมิตní-mítนั้นnánตอบtɔ̀ɔpว่าwâa  " รายraaiชื่อchûuของkhɔ̌ɔŋผู้phûuที่รักthîi-rákพระเจ้าpʰ́ra-jâːw" 
The vision answered, "The names of those who love the Lord."
#875
ปอนpᴐːnเซseː  เดdeː  เลอlɤːอนʔon  ค้นkhónพบphópดินdinแดนdɛːnที่thîiเต็มtemไปpaiด้วยdûaiดอกไม้dɔ̀ɔk-máiสดใสsòt-sǎi  ซึ่งsʉ̂ŋเขาkhǎwตั้งtâŋชื่อchûuว่าwâaฟลอริดาflᴐː-rí-daː
Ponce de Leon discovered a land bright with flowers, which he named Florida.
#876
ชาวchaaoญี่ปุ่นĵiː-pùnสามารถsǎa-mâatบิดbìtภาษาphaa-sǎaอังกฤษang-krìtให้hâiเป็นpenปมpomที่thîiแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːtที่สุดthîi-sùtที่thîiคุณkhunเคยkhəəiเห็นhěn
The Japanese can twist the English language into the strangest knots that you ever saw.
#877
เรือrʉaลำlamน้อยnɔ́ɔiที่thîiมีmiiใบbaiเรือrʉaหลวมๆlǔːam5 luːam  ทอดสมอtʰ̂ᴐːt-sà-mᴐ̌ːอยู่yùu  โดยdooiท้องthɔ́ɔŋเรือrʉaชนchonกับkàpท้องthɔ́ɔŋเรือrʉaของkhɔ̌ɔŋอีกìikลำlamหนึ่งnùengที่thîiอยู่yùuข้างkhâaŋใต้tâi  ซึ่งsʉ̂ŋก็kɔ̂คือkhʉʉเงาngaoสะท้อนsà-tʰ́ᴐːnของkhɔ̌ɔŋมันmanเองəəŋ
A little vessel with one loose sail was riding at anchor, keel to keel with another that lay right under it, its own reflection
#878
มันmanเป็นpenห้องhɔ̂ɔŋรับแขกráp-kʰ̀ɛːkที่thîiน่าnâaรักrákที่สุดthîi-sùtเท่าthâoที่thîiคุณkhunเคยkhəəiเห็นhěnมาmaa
'Tis the prettiest little parlor That ever you did spy.
#879
อ่านàanงานngaanของkhɔ̌ɔŋกวีkà-wiːผู้phûuต่ำต้อยtàm-tᴐ̂ːjสักsàkคนkhon  ผู้phûuซึ่งsʉ̂ŋบทเพลงbòt-pʰleːŋพรั่งpʰ̂raŋพรูpʰruːออกɔ̀ɔkมาmaaจากjàakหัวใจhǔːa-jaj
Read from some humbler poet, Whose songs gushed from his heart.
#880
จากjàakยอดyɔ̀ɔtเขาkhǎwมีmiiม่านmâːnหมอกmɔ̀ɔkห้อยhɔ̂ɔiลงloŋมาmaa  ซึ่งsʉ̂ŋรอยrᴐːjพับpʰ́apหนาnǎːหนักnàkของkhɔ̌ɔŋมันmanพลิ้วpʰ́liwไหวwǎjไปpaiมาmaaในnaiหุบเขาhùp-khǎoเบื้องbɯ̂ːaŋล่างlâːŋ
From the mountain-top hung a curtain of mist, whose heavy folds waved to and fro in the valley below.
#881
นางnaːŋเอ่ยʔ̀ɤːjปากpàakและlɛ́กล่าวklàaoว่าwâa  " ข้าkʰ̂aːคือkhʉʉราชินีraː-jʰ́i-niːแห่งhɛ̀ŋโอʔoːลิมปัสlìm1 pat  เฮราheː1 raː  ภรรยาphan-rá-yaaของkhɔ̌ɔŋซุสsútผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yài" 
She spoke and said, "I am the Queen of Olympus, Hera, the wife of the great Zeus."
#882
" จงjoŋแต่งงานtɛ̀ːŋ-ŋaːnกับkàpหญิงyǐŋสาวsǎawในnaiเผ่าpʰ̀awของkhɔ̌ɔŋเจ้าjâoเถิดtʰ̀ɤːt"   โนnooโคkʰoːมิสmítเฒ่าthâoกล่าวklàao
"Wed a maiden of your people," said old Nokomis.
#883
เขาkhǎwช่างchâaŋร่าเริงrâa-rəəŋ  เพราะphrɔ́เสื้อsûaคลุมkh lumของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwเป็นpenผ้าphâaไหมmǎiสีsǐiแดงdɛɛŋเข้มkʰ̂eːm  และlɛ́บนbonหมวกmùakของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwมีmiiขนkhǒnนกnókยาวyaaoปลิวpliuไสวsà-wǎj
Gay was he, for his doublet was of scarlet silk, and on his cap waved a long feather.
#884
โรrooบินbinฮู้húuดdเป็นpenคนkhonร่าเริงrâa-rəəŋและlɛ́ใจดีjai-dii  และlɛ́มักmákจะjàมอบmᴐ̂ːpสิ่งsìŋที่thîiเขาkhǎwแย่งĵɛːŋชิงjʰiŋมาmaaจากjàakคนรวยkʰon-ruːajให้hâiแก่kɛ̀ɛคนจนkʰon-jon
Robin Hood was jovial and kindly, and often gave to the poor what he took from the rich.
#885
เมื่อmûaคนkhonเราraoมีmiiความkhwaamมุ่งmûŋมั่นmânและlɛ́รู้rúuว่าwâaตัวtuaเองəəŋกำลังkam-laŋทำthamอะไรà-rai  งานngaanของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwก็kɔ̂เสร็จsètไปpaiครึ่งkhrʉ̂ŋหนึ่งnùengแล้วláew
When a man is in earnest and knows what he is about, his work is half done.
#886
สำหรับsǎm-ràpฉันchǎn  ดอกไม้dɔ̀ɔk-máiที่thîiต่ำต้อยtàm-tᴐ̂ːjที่สุดthîi-sùtที่thîiบานbaanอยู่yùuสามารถsǎa-mâatให้hâiความkhwaamคิดkhítที่thîiลึกlɯ́kซึ้งsɯ́ŋเกินkəənกว่าkwàaจะjàหลั่งlàŋน้ำตาnáːm-taːออกɔ̀ɔkมาmaaได้dâai
To me the meanest flower that blows can give Thoughts that do often lie too deep for tears.
#887
หนังสือnǎng-sʉ̌ʉมอบmᴐ̂ːpการkaanมีmiiอยู่yùuทางthaaŋจิตjìtวิญญาณwin-jaːnของkhɔ̌ɔŋผู้phûuที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtและlɛ́ยิ่งyîŋใหญ่yàiที่สุดthîi-sùtในnaiเผ่าpʰ̀awพันธุ์phanของkhɔ̌ɔŋเราraoให้hâiแก่kɛ̀ɛทุกthúkคนkhonที่thîiใชjʰajมันmanอย่างyàaŋซื่อสัตย์sʉ̂ʉ-sàt
Books give to all who faithfully use them the spiritual presence of the best and greatest of our race.
#888
เพื่อนphʉ̂anเอ๋ยə̌əi  โลกlôokทั้งtháŋใบbaiนี้nîiค่อนkʰ̂ᴐːnข้างkhâaŋแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːt  ยกเว้นyók-wénเจ้าjâoและlɛ́ข้าkʰ̂aː  และlɛ́บางbaangครั้งkhrángข้าkʰ̂aːก็kɔ̂คิดkhítว่าwâaเจ้าjâoแปลกplɛ̀ːkไปpaiนิดnítหน่อยnɔ̀i
Friend, all the world is a little queer, excepting thee and me; and sometimes I think thee a little peculiar.
#889
ลมlomพัดpʰ́atขึ้นkhʉ̂nมาmaaจากjàakทะเลthá-lee  และlɛ́กล่าวklàaoว่าwâa  " โอ้ʔ̂oː  สายsǎaiหมอกmɔ̀ɔk  จงjoŋหลีกlìːkทางthaaŋให้hâiข้าkʰ̂aː! " 
A wind came up out of the sea, And said, "O mists, make room for me!"
#890
มันmanเป็นpenเช้าcháoเดือนdʉanกรกฎาคมkà-rá-kà-daː-kʰomที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòp  ใบไม้bai-máiเหนือnʉ̌aศีรษะsǐi-sàขยับkhà-yàpไปpaiมาmaaเล็กlékน้อยnɔ́ɔiผ่านphâanท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaที่thîiเป็นpenสีน้ำเงินsǐi-nám-ngənเข้มkʰ̂eːmและlɛ́ไร้ráiเมฆmêek
It was a still July morning; the leaves overhead moved slightly back and forth across the sky, that was deeply blue and cloudless.
#891
ฉันchǎnสงสัยsǒŋ-sǎjว่าwâaจะjàมีmiiศิลปินsǐn-lá-pinคนkhonใดdaiที่thîiเคยkhəəiมีmiiชีวิตchii-wítอยู่yùuสามารถsǎa-mâatจับjàpเฉดjʰ̀eːtสีsǐiเหล่าlàoนั้นnánได้dâaiหรือrʉ̌ʉไม่mâi
I wonder if any artist who ever lived could catch just those tints.
#892
" พวกphûakหนูnǔuชอบchɔ̂ɔpงานngaanเลี้ยงlíiaŋไหมmǎiจ๊ะjá  เด็กๆdèk-dèk? "   หญิงyǐŋชราchá-raaที่มาtʰ̂iː-maːพบphópเราraoถามthǎam
"How did you like the party, children?" asked the old lady who met us.
#893
กำแพงkam-pʰɛːŋกั้นkânของkhɔ̌ɔŋบ้านbâanหลังlǎŋนั้นnánยื่นĵɯːnออกɔ̀ɔkมาmaaข้างkhâaŋหน้าnâaมากmâakจนjonไม่มีmâi-miiใครkhraiมองmɔɔŋเห็นhěnจากjàakหน้าต่างnâa-tàangของkhɔ̌ɔŋเราraoได้dâaiว่าwâaเกิดkə̀ətอะไรà-raiขึ้นkhʉ̂nในnaiทิศทางthít-thaaŋนั้นnán
The parapet of that house projects so far forward that no one can see out of our windows what is going on in that direction.
#894
เห็นhěnได้dâaiชัดchátว่าwâaประตูprà-tuuนั้นnánไม่mâiเคยkhəəiถูกthùukเปิดpə̀ət  เพราะphrɔ́หญ้าyâaยาวyaaoและlɛ́ต้นtônเฮมล็อคhem-lɔ́kใหญ่yàiเติบโตtə̀əp-tooชิดjʰ́itติดtìtกับkàpมันman
Evidently that gate is never opened, for the long grass and the great hemlocks grow close against it.
#895
เมื่อmûaดวงduaŋอาทิตย์aa-thítเคลื่อนkʰ̂lɯːanไปpaiที่thîiเส้นsênขอบkhɔ̀ɔpฟ้าfáa  เราraoจะjàได้dâaiเห็นhěnเอฟเฟกต์ʔ̀eːp-fêːkที่thîiบางbaangครั้งkhrángสร้างsâaŋขึ้นkhʉ̂nโดยdooiศิลปินsǐn-lá-pinชาวchaaoดัตช์dàtที่thîiเก่งkèŋที่สุดthîi-sùt  นั่นnânคือkhʉʉแสงsɛɛŋโปร่งใสpròːŋ-sǎjอันanมหัศจรรย์má-hàt-sà-janซึ่งsʉ̂ŋทำให้tham-hâiทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atดูduuเหมือนmʉ̌anภาพpʰ̂aːpวาดwâat
As the sun goes to the horizon, we have an effect that is sometimes produced by the best Dutch artists, a wonderful transparent light, in which the landscape looks like a picture.
#896
ถนนtʰ̀a-nǒnสายsǎaiหลักlàkในnaiชนบทchon-ná-bótของkhɔ̌ɔŋอังกฤษang-krìtสร้างsâaŋความkhwaamรื่นรมย์rɯ̂ːn-romแก่kɛ̀ɛนักnákเดินdəənทางthaaŋด้วยdûaiแนวnɛɛoต้นไม้tôn-mái  และlɛ́มักmákจะjàมอบmᴐ̂ːpม้าmáaนั่งnângข้างkhâaŋทางthaaŋใต้tâiร่มrômเงาngaoที่thîiสะดวกsà-dùːakสบายsà-baaiให้hâiแก่kɛ̀ɛเขาkhǎw
The highroads in rural England are made pleasant to the traveler by a border of trees, and often afford him the hospitality of a wayside bench beneath a comfortable shade.
#897
ฉันchǎnพบphópเด็กdèkหญิงyǐŋชาวchaaoบ้านbâanตัวtuaน้อยnɔ́ɔiคนkhonหนึ่งnùeng  เธอthəəบอกbɔ̀ɔkว่าwâaเธอthəəอายุaa-yúแปดpɛ̀ɛtขวบkhûap
I met a little cottage girl; She was eight years old, she said.
#898
นกnókนางนวลnaːŋ-nuːanแกลบklɛ̀ːpและlɛ́นกnókนางนวลnaːŋ-nuːanบินbinไปpaiมาmaaจากjàakฝั่งfàŋหนึ่งnùengสู่sùuอีกìikฝั่งfàŋหนึ่งnùeng  และlɛ́ส่งsòŋเสียงsǐiaŋหวีดwìitหวิวwǐuอย่างyàaŋไพเราะpʰaj-rᴐ́และlɛ́เป็นpenธรรมชาติthám-má-châat
The terns and gulls flew to and fro from shore to shore, and whistled sweet and wild.
#899
เงาngaoของkhɔ̌ɔŋเมฆmêekวิ่งwîŋแข่งkhɛ̀ŋกันkanบนbonอ่าวàaoสีน้ำเงินsǐi-nám-ngənสดใสsòt-sǎi  และlɛ́คลื่นkʰ̂lɯːnซัดsátสาดsàatอย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋบนbonหาดhàatทรายsaaiขาวkhǎaoกว้างkwâaŋ
The shadows of clouds ran races over the bright blue bay, and the breakers plunged merrily upon the wide white sands.
#900
นางnaːŋกล่าวklàaoว่าwâa  " ข้าkʰ̂aːคือkhʉʉนางไม้naːŋ-máːjประจำprà-jamต้นไม้tôn-máiที่thîiท่านtʰ̂anได้dâaiช่วยchûaiชีวิตchii-wítไว้wái" 
She said, "I am the nymph of the tree which you have saved." it.
#901
จงjoŋขอkhǎawสิ่งsìŋที่thîiข้าkʰ̂aːสามารถsǎa-mâatให้hâiท่านtʰ̂anได้dâai  แล้วláewท่านtʰ̂anจะjàได้dâaiรับrápสิ่งsìŋนั้นnán
Ask what I can give you, and you shall have
#902
เขาkhǎwพยายามpʰ́a-jaː-jaːmแล้วláewพยายามpʰ́a-jaː-jaːmเล่าlâo  แต่tɛ̀ɛความkhwaamพยายามpʰ́a-jaː-jaːmทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwก็kɔ̂สูญsǔunเปล่าplào
He tried and tried, but all his efforts were in vain.
#903
เจ้าjâoชายchaaiเดินdəənในnaiทุ่งthûŋนาnaaที่thîiเปียกpìakชื้นchʉ́ʉnเคียงkhiiŋข้างkhâaŋเงาngaoของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  และlɛ́รู้สึกrúu-sʉ̀kดีใจdii-jai
The prince walked in the wet fields beside his shadow, and was glad.
#904
ทุกthúkอย่างyàaŋเป็นpenสีsǐiขาวkhǎaoโพลนpʰloːn  ยกเว้นyók-wénแม่น้ำmɛ̂ɛ-náamที่thîiปรากฏpraː-kòtเป็นpenเส้นsênสีsǐiดำdamคดkʰ́otเคี้ยวkʰ́iːawพาดphâatผ่านphâanทิวทัศน์tʰiw-tʰ́at
Everything was white save the river, that marked its course by a winding black line across the landscape.
#905
ใบหน้าbai-nâa  หน้าอกnâː-ʔ̀ok  และlɛ́แขนkhɛ̌ɛnของkhɔ̌ɔŋรูปrûupปั้นpânซุสsútขนาดkhà-nàatมหึมาmá-hɯ̀-maːทำthamด้วยdûaiงาช้างŋaː-jʰ́aːŋ  ผมphǒmและlɛ́เคราkʰrawทำthamด้วยdûaiทองคำtʰᴐːŋ-kʰamแท้thɛ́ɛ  และlɛ́เสื้อsûaคลุมkh lumประดับprà-dàpด้วยdûaiดอกไม้dɔ̀ɔk-máiอัญมณีʔan-j́a-má-niː
The face, chest, and arms of the great statue of Zeus were of ivory; the hair and beard were of solid gold; and the robe was covered with jeweled flowers.
#906
ฟูจิfuː-jìเป็นpenภูเขาphuu-khǎoศักดิ์สิทธิ์sàk-sìtของkhɔ̌ɔŋญี่ปุ่นĵiː-pùn  และlɛ́เป็นpenเวลาwee-laaนับnápพันปีpʰan-piːแล้วláewที่thîiผู้phûuแสวงsà-wɛ̌ːŋบุญbunจากjàakทุกthúkจังหวัดjaŋ-wàtของkhɔ̌ɔŋจักรวรรดิjàk-krà-wàtปีนpiinขึ้นkhʉ̂nไปpaiบนbonนั้นnán
Fuji is the sacred mountain of Japan; and for thousands of years it has been scaled by pile ump grims who come from every province of the empire.
#907
เนื่องจากnɯ̂ːaŋ-jàːkฟูจิfuː-jìเป็นpenภูเขาphuu-khǎoศักดิ์สิทธิ์sàk-sìt  จึงjʉŋมีmiiผู้phûuแสวงsà-wɛ̌ːŋบุญbunจากjàakทุกthúkส่วนsùanของkhɔ̌ɔŋจักรวรรดิjàk-krà-wàtปีนpiinขึ้นkhʉ̂nไปpaiทุกthúkปีpii
As Fuji is a sacred mountain, it is scaled every year by pilgrims from all parts of the empire.
#908
แพนphɛɛnโดdoːร่าrâːเคยkhəəiเรียกrîakว่าwâaกล่องklɔ̀ɔŋน่าnâaเกลียดklìːat  แต่tɛ̀ɛในnaiความkhwaamเป็นpenจริงjiŋมันmanเป็นpenเฟอร์นิเจอร์fɤː-ní-jɤ̂ːที่thîiสวยงามsǔai-ngaamมากmâakชิ้นchínหนึ่งnùeng
Pandora had called the box ugly, but in reality it was a very beautiful article of furniture.
#909
เนื่องจากnɯ̂ːaŋ-jàːkเด็กdèkคนkhonนั้นnánไม่มีmâi-miiกระจกเงาkrà-jòk-ŋawอื่นʉ̀ʉn  ฉันchǎnจึงjʉŋสงสัยsǒŋ-sǎjว่าwâaทำไมtham-maiเธอthəəถึงthʉ̌ŋไม่mâiเห็นhěnคุณค่าkʰun-kʰ̂aːของkhɔ̌ɔŋกล่องklɔ̀ɔŋใบbaiนี้nîiในnaiแง่ŋɛ̂ɛนั้นnán
As the child had no other looking-glass, I wonder that she did not consider the box valuable on this account.
#910
ตอนtɔɔnที่thîiฉันchǎnกำลังkam-laŋสร้างsâaŋบ้านbâan  หนูnǔuตัวtuaเล็กๆlék-lék  ที่thîiทำthamรังraŋอยู่yùuใต้tâiพื้นphʉ́ʉnจะjàออกɔ̀ɔkมาmaaเป็นpenประจำprà-jamในnaiเวลาwee-laaมื้อmʉ́ʉอาหารaa-hǎan
When I was building my house, a little mouse that had its nest under the floor would come out regularly at meal-times.
#911
วันwanหนึ่งnùeng  เมื่อmûaฉันchǎnยื่นĵɯːnชีสjʰ̂iːtชิ้นchínเล็กๆlék-lék  ให้hâi  หนูnǔuตัวtuaนั้นnánก็kɔ̂เข้าkhâoมาmaaกัดkàtกินkin  แล้วláewทำความtʰam-kʰwaːmสะอาดsà-ʔ̀aːtหน้าnâaและlɛ́อุ้งเท้าʔ̂uŋ-tʰ́aːwเหมือนmʉ̌anแมลงวันmá-lɛːŋ-wan  แล้วláewเดินdəənจากjàakไปpai
One day, when I offered the mouse a bit of cheese, it came and nibbled it, then cleaned its face and paws like a fly, and walked away.
#912
เจ้าjâoหนูnǔuน้อยnɔ́ɔiเริ่มrə̂əmคุ้นkʰ́unเคยkhəəiในnaiไม่mâiช้าcháa  เพราะphrɔ́มันmanรู้rúuว่าwâaฉันchǎnเป็นpenเพื่อนphʉ̂anของkhɔ̌ɔŋมันman
The little mouse soon became quite familiar, for it knew that I was its friend.
#913
ฉันchǎnค่อยๆkhɔ̂ɔi-khɔ̂ɔi  ค้นkhónพบphópความkhwaamจริงjiŋข้อkhɔ̂ɔนี้nîiว่าwâa  มันmanถือว่าthʉ̌ʉ-wâaฉันchǎnเป็นpenเพื่อนphʉ̂anไม่ใช่mâi-châiศัตรูsàt-truu
I gradually made this discovery, that it considered me its friend and not its enemy.
#914
เนื่องจากnɯ̂ːaŋ-jàːkไม่มีmâi-miiข่าวkhàaoคราวkʰraːwของkhɔ̌ɔŋเรือrʉaส่งsòŋมาmaaเลยləəi  ผู้phûuหญิงyǐŋในnaiหมู่บ้านmûu-bâanจึงjʉŋตกtòkอยู่yùuในnaiความkhwaamสิ้นsînหวังwǎŋ
As no tidings of the ship had been brought, the women of the village were in despair.
#915
โรrooเบิร์ตbɤ̀ːt  บรูซbà-rùːt  วีรบุรุษwiː-rá-bù-rútกษัตริย์kà-sàtแห่งhɛ̀ŋสกอตแลนด์sà-kᴐ̀ːt-lɛːn  เมื่อmûaถูกthùukศัตรูsàt-truuไล่lâiล่าlâa  ได้dâaiเข้าไปkʰaw3 pajหลบlòpภัยphaiในnaiถ้ำtʰ̂am
Robert Bruce, the royal hero of Scotland, when he was pursued by his enemies, took refuge in a cave.
#916
ขณะkhà-nàที่thîiเขาkhǎwนอนnɔɔnอยู่yùuที่thîiนั่นnân  เขาkhǎwเฝ้าfâoดูduuแมงมุมmɛːŋ-mumตัวtuaหนึ่งnùengที่thîiกำลังkam-laŋชักใยjʰ́ak-jajขวางkhwǎaŋทางthaaŋเข้าkhâo
As he lay there, he watched a spider that was spinning a web across the entrance.
#917
" ถ้าthâaแมงมุมmɛːŋ-mumตัวtuaนี้nîi"   บรูbruːซกsókล่าlâaวwɔɔ  " ทำthamสำเร็จsǎm-rètในnaiครั้งkhrángที่thîiเจ็ดcèt. . . " 
"If this spider," said Bruce, "makes a sev-
#918
พันphanตรีtriiเพpheeนnᴐːเดนdeːnนิníสบsòpอกòkครูkhruuสอนsɔ̌ɔnพิเศษpʰ́i-sèːtของkhɔ̌ɔŋหลานlǎanชายchaaiว่าwâaชายchaaiหนุ่มnùmจะjàไปpaiวิทยาลัยwít-tʰ́a-jaː-lajในnaiเดือนdʉanตุลาคมtù-laː-kʰomหน้าnâa
Major Pendennis told his nephew's tutor that the young man would go to college next October.
#919
ความkhwaamรู้สึกrúu-sʉ̀kที่thîiคนkhonเรียกrîakว่าwâaความkhwaamสุภาพsù-pʰ̂aːpอ่อนɔ̀ɔnโยนyoonนั้นnán  ช่างchâaŋหอมhɔ̌ɔmหวานwǎanและlɛ́งดงามŋót-ŋaamเพียงphiaŋใดdai  แม้mɛ́ɛในnaiคำkhamพูดphûutธรรมดาtʰam-má-daː
How sweet and gracious, even in common speech, Is that fine sense which men call Courtesy!
#920
ทุกthúkเสียงsǐiaŋถูกthùukหิมะhì-máดูดdùutซับsápไว้wái  ทุกthúkเสียงsǐiaŋรบกวนróp-kuːanเปลี่ยนplìanเป็นpenสิ่งsìŋที่thîiนุ่มnûmนวลnuanและlɛ́ไพเราะpʰaj-rᴐ́
Every sound was muffled by the snow, every noise was changed to something soft and musical.
#921
ในnaiวัยwaiหนุ่มnùm  ขณะkhà-nàที่thîiเขาkhǎwยังyangคงkhoŋเลี้ยงlíiaŋฝูงfǔːŋสัตว์sàtบนbonทุ่งthûŋหญ้าyâaอันanอุดมù-domสมบูรณ์sǒm-buunของkhɔ̌ɔŋภูphuuเขาkhǎwไอaiด้าdâː  ปารีสpaː-rîːtได้dâaiรับrápการkaanมาmaaเยือนyʉanจากjàakเทพีtʰeː-pʰiːแห่งhɛ̀ŋเขาkhǎwโอʔoːลิมปัสlìm1 pat
In his early youth, while he was still minding his herds on the rich pastures of Mount Ida, Paris received a visit from the goddesses of Mount Olympus.
#922
ปารีสpaː-rîːtขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋที่thîiชายchaaiฝั่งfàŋลาlaaเคkheeไดdaiมอนmᴐːn  ซึ่งsʉ̂ŋผู้คนphûu-khonต้อนรับtᴐ̂ːn-rápเขาkhǎwอย่างyàaŋดีdii  และlɛ́ช่วยchûaiเขาkhǎwในnaiการkaanเดินdəənทางthaaŋไปpaiยังyangสsปาร์paːตาtaa
Paris landed on the shores of Lacedaemon, where the people received him kindly, and helped him on his journey to Sparta.
#923
เขาkhǎwใช้cháiชีวิตchii-wítวัยwaiเด็กdèkในnaiกระท่อมkrà-thɔ̂ɔmไม้máiซุงsuŋที่thîiเขาkhǎwเกิดkə̀ət  และlɛ́มีmiiความkhwaamกตัญญูkà-tan-juːต่อtɔ̀ɔแม่mɛ̂ɛและlɛ́ช่วยchûaiเหลือlʉ̌aเธอthəəในnaiหลายๆlǎːj5 laːj  ด้านdâːn
He spent his childhood in the log-cottage where he was born, and was dutiful to his mother, and helpful to her in many ways.
#924
การkaanทำthamผิดphìtเป็นpenวิสัยwí-sǎjของkhɔ̌ɔŋมนุษย์má-nút
To err is human.
#925
ฉันchǎnชอบchɔ̂ɔpอ่านàanหนังสือnǎng-sʉ̌ʉ
I like to read.
#926
สะพานsà-pʰaːnดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàขยับkhà-yàp
The bridge seems to move.
#927
ความkhwaamทะเยอทะยานtʰ́a-jɤː-tʰ́a-jaːnของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwคือkhʉʉการkaanประสบprà-sòpความkhwaamสำเร็จsǎm-rèt
His ambition was to succeed.
#928
ฉันchǎnมีmiiม้าmáaจะjàขายkhǎai
I have a horse to sell.
#929
ฉันchǎnมาmaaเพื่อphʉ̂aเรียนrian
I came to study.
#930
คำขอkʰam-kʰ̌ᴐːลาlaaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwได้dâaiรับrápการkaanอนุมัติʔ̀a-nú-mát
His request to leave was granted.
#931
เราraoกำลังkam-laŋจะjàออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋ
We are about to leave.
#932
มันmanง่ายngâaiที่thîiจะjàว่ายwâaiน้ำnám
It is easy to swim.
#933
พวกphûakเขาkhǎwพยายามpʰ́a-jaː-jaːmเกลี้ยklîːaกล่อมklᴐ̀ːmเราrao
They tried to persuade us.
#934
การkaanทำthamโจทย์jòːtข้อkhɔ̂ɔนี้nîiต้องtɔ̂ɔŋใช้cháiเวลาwee-laa
To do the example requires time.
#935
เขาkhǎwดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàรู้จักrúu-jàkทุกthúkคนkhon
He seemed to know everybody.
#936
ความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːเดียวdiaoของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwคือkhʉʉการkaanหาเงินhǎː-ŋɤnให้hâiได้dâaiเร็วๆreo-reo
His one desire is to make money fast.
#937
ฉันchǎnซื้อsúuเครื่องจักรkʰ̂rɯːaŋ-jàkมาmaaเพื่อphʉ̂aพิมพ์pʰimนามบัตรnaːm-bàt
I bought a machine to print cards.
#938
เราraoรีบriipไปpaiให้hâiทันthanรถไฟrót-fai
We hurried to catch the train.
#939
เราraoซาบซึ้งsâːp-sɯ́ŋในnaiความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwที่thîiจะjàเอาใจʔaw-jajเราrao
We appreciate his desire to please us.
#940
พวกphûakเขาkhǎwดูduuเหมือนmʉ̌anกำลังkam-laŋจะjàออกɔ̀ɔkจากjàakบ้านbâan
They seemed about to leave the house.
#941
มันmanเป็นpenไปpaiไม่mâiได้dâaiเลยləəiที่thîiจะjàงมŋomเข็มkʰ̌emในnaiมหาสมุทรmá-hǎː-sà-mùt
It is quite impossible to find a needle in a haystack.
#942
ฉันchǎnไม่mâiได้dâaiคาดkhâatว่าwâaจะjàไปpaiทันทีtʰan-tʰiː
I do not expect to go at once.
#943
มีmiiแผนการpʰ̌ɛːn-kaːnกำลังkam-laŋดำเนินdam-nɤːnอยู่yùuที่thîiจะjàให้hâiเขาkhǎwเป็นpenผู้นำpʰ̂uː-nam
There is a plan afoot to make him leader.
#944
มีmiiโอกาสoo-kàatเดียวdiaoที่thîiจะjàชนะchá-ná
There is one chance to win.
#945
ไม่มีmâi-miiโอกาสoo-kàatที่thîiจะjàประสบprà-sòpความkhwaamสำเร็จsǎm-rètในnaiที่thîiเล็กๆlék-lék  แห่งhɛ̀ŋนี้nîi
There is no opportunity to succeed in this little place.
#946
ยังyangมีmiiเนินnəənเขาkhǎwอีกìikสองsɔ̌ɔŋลูกlûukให้hâiปีนpiin
There are two more hills to climb.
#947
มีmiiอุปสรรคʔ̀u-pà-sàkหลายlǎaiอย่างyàaŋให้hâiเอาชนะʔaw-jʰ́a-ná
There were several difficulties to overcome.
#948
จะjàไม่มีmâi-miiอะไรà-raiให้hâiกินkin
There will be nothing to eat.
#949
ไม่มีmâi-miiอะไรà-raiให้hâiทำtham
There is nothing to do.
#950
ชายchaaiหนุ่มnùmดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàผ่อนpʰ̀ᴐːnคลายkʰlaːjอย่างyàaŋสมบูรณ์sǒm-buun
The young man appeared to be perfectly at ease.
#951
เกือบkʉ̀apจะjàเป็นpenไปpaiไม่mâiได้dâaiเลยləəiที่thîiจะjàปฏิเสธpà-tì-sèetเธอthəə
It is almost impossible to refuse her anything.
#952
การkaanเป็นpenคนkhonดีdiiคือkhʉʉการkaanมีmiiความkhwaamสุขsùk
To be good is to be happy.
#953
ฉันchǎnชอบchɔ̂ɔpอยู่yùuคนkhonเดียวdiaoบ้างbâangในnaiบางbaangครั้งkhráng
I like to be alone sometimes.
#954
ฉันchǎnกระวนกระวายkrà-won-krà-waːjใจjaiอยากyàakได้ยินdâai-yinข่าวkhàao
I am most anxious to hear the news.
#955
เขาkhǎwวางแผนwaːŋ-pʰ̌ɛːnที่thîiจะjàเดินdəənทัพthápในnaiคืนkhʉnนั้นnán
He planned to march that night.
#956
โจทย์jòːtข้อkhɔ̂ɔนี้nîiยากyâakที่thîiจะjàแก้kɛ̂ɛ
This example is difficult to solve.
#957
การkaanยืนyʉnนานๆnaːn1 naːn  แบบbɛ̀ɛpนี้nîiน่าnâaเบื่อbʉ̀aหน่ายnàːjมากmâak
To stand so long is very tiresome.
#958
พวกphûakเขาkhǎwกระตือรือร้นkrà-tɯː-rɯː-rónที่thîiจะjàกลับklàpบ้านbâan
They were anxious to go home.
#959
พวกphûakเขาkhǎwขอkhǎawเลิกləəkงานngaanเร็วreoขึ้นkhʉ̂nหนึ่งnùengชั่วโมงchûa-mooŋ
They asked to leave an hour earlier.
#960
ฉันchǎnซื้อsúuหนังสือnǎng-sʉ̌ʉมาmaaอ่านàanบนbonรถไฟrót-fai
I bought a book to read on the train.
#961
ใบไม้bai-máiดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàกระซิบkrà-sípกระซาบkrà-sàapต่อtɔ̀ɔกันkan
The leaves seem to whisper to one another.
#962
การkaanไปpaiตอนtɔɔnนี้nîiเป็นpenไปpaiไม่mâiได้dâaiเลยləəi
To go now is quite impossible.
#963
เราraoตัดสินtàt-sǐnใจjaiรอrawเรือrʉaเที่ยวthîawต่อtɔ̀ɔไปpai
We decided to wait for the next boat.
#964
ความkhwaamสุขsùkหลักlàkของkhɔ̌ɔŋเธอthəəคือkhʉʉการkaanระลึกrá-lɯ́kถึงthʉ̌ŋภาพpʰ̂aːpเหตุการณ์hèːt-kaːnในnaiวัยwaiเด็กdèk
Her chief delight was to recall the scenes of her childhood.
#965
ฉันchǎnอยากyàakไปpaiโรงเรียนroong-rianเพื่อphʉ̂aเรียนrianหนังสือnǎng-sʉ̌ʉ
I want to go to school to study.
#966
เขาkhǎwจับผิดjàp-pʰ̀itได้dâaiอย่างyàaŋรวดเร็วrûat-reo
He was quick to detect the mistake.
#967
พวกphûakเขาkhǎwเป็นpenที่thîiต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanเพื่อphʉ̂aช่วยchûaiงานngaanในnaiสำนักงานsǎm-nák-ŋaːn
They are needed to assist in the office.
#968
เขาkhǎwมีmiiเงินngənมากmâakเกินkəənกว่าkwàaจะjàใช้cháiหมดmòt
He has too much money to spend.
#969
เด็กๆdèk-dèk  ดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàเห็นhěnคุณค่าkʰun-kʰ̂aːของkhɔ̌ɔŋหนังสือnǎng-sʉ̌ʉไหมmǎi
Do the children seem to appreciate the books?
#970
ความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwที่thîiจะjàกลับklàpไปpaiเยี่ยมyîamบ้านbâanเกิดkə̀ətได้dâaiรับrápการkaanเติมtɤːmเต็มtemแล้วláew
His desire to revisit his native land has been gratified.
#971
ทหารthá-hǎanได้ยินdâai-yinคำkhamสั่งsàŋให้hâiหยุดyùt
The soldiers heard the command to halt.
#972
คุณkhunดูduuเหมือนmʉ̌anอยากyàakจะjàอยู่yùuต่อtɔ̀ɔ
You seem to want to remain.
#973
ทุกthúkคนkhonอยากyàakมีmiiความkhwaamสุขsùk
Everybody wants to be happy.
#974
การkaanยอมyɔɔmแพ้phɛ́ɛตอนtɔɔnนี้nîiคือkhʉʉการkaanสูญsǔunเสียsǐaทุกthúkอย่างyàaŋ
To give up now would be to lose all.
#975
พวกphûakเขาkhǎwกระตือรือร้นkrà-tɯː-rɯː-rónที่thîiจะjàออกɔ̀ɔkจากjàakเมืองmʉaŋ
They are anxious to leave town.
#976
เราraoไม่มีmâi-miiความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːที่thîiจะjàจากjàakไปpai
We have no desire to leave.
#977
การkaanทำthamหน้าที่nâː-tʰ̂iːของkhɔ̌ɔŋตนtonเป็นpenสิ่งsìŋที่thîiน่าnâaยกย่องj́ok-ĵᴐːŋ
To do one's duty is noble.
#978
บางbaangครั้งkhrángการkaanเก็บkèpเงินngənก็kɔ̂เป็นpenเรื่องrʉ̂angยากyâakที่สุดthîi-sùtในnaiโลกlôok
It is sometimes the hardest thing in the world to save money.
#979
พระphráราชินีraː-jʰ́i-niːทรงsoŋมีmiiความkhwaamสุขsùkเสมอsà-mə̌əในnaiการkaanกำกับkam-kàpดูแลduː-lɛːการkaanศึกษาsɯ̀k-sǎːของkhɔ̌ɔŋพระphráโอรสʔoː-rótธิดาtʰ́i-daː
It was ever the queen's pleasure to superintend the education of her children.
#980
มันmanเป็นpenชะตาjʰ́a-taːกรรมkamของkhɔ̌ɔŋมนุษย์má-nútที่thîiต้องtɔ̂ɔŋตรากตรำtràːk-tram
It is mankind's lot to toil.
#981
โดยdooiทั่วไปtʰ̂uːa-pajแล้วláewการkaanรอrawรถไฟrót-faiเป็นpenเรื่องrʉ̂angน่าnâaเบื่อbʉ̀a
It is generally tedious business to wait for a train.
#982
มันmanเป็นpenความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnที่thîiจะjàเข้าkhâoร่วมrûːamคณะkʰ́a-náเดินdəənทางthaaŋไปpaiอินเดียʔin-diːa
It was my wish to join the expedition to the Indies.
#983
มันmanน่าnâaยินดีyin-diiที่thîiได้ยินdâai-yinเสียงsǐiaŋทะเลthá-leeที่thîiต่อtɔ̀ɔเนื่องnʉ̂aŋ
It was delightful to hear the continuous sound of the sea.
#984
การkaanเล็งleŋและlɛ́การkaanเข้าkhâoเป้าpâwไม่ใช่mâi-châiสิ่งsìŋเดียวกันdiːaw-kan
To aim and to hit the mark are not the same thing.
#985
พวกphûakเขาkhǎwกำลังkam-laŋจะjàเข้าkhâoบ้านbâanพอดีphɔɔ-dii
They were just about to enter the house.
#986
เราraoไม่มีmâi-miiทางthaaŋเลือกlɯ̂ːakอื่นʉ̀ʉnนอกจากnɔ́ɔk-jàakต้องtɔ̂ɔŋไปpai
We have no choice but to go.
#987
พวกphûakเขาkhǎwดูduuเหมือนmʉ̌anกำลังkam-laŋจะjàพูดphûut
They seemed about to speak.
#988
ฉันchǎnเข้าใจkhâo-jaiว่าwâaเขาkhǎwเป็นpenสุภาพsù-pʰ̂aːpบุรุษbù-rút
I supposed him to be a gentleman.
#989
ฉันchǎnอายaaiที่thîiจะjàถูกthùukเห็นhěnในnaiกลุ่มklùmคนkhonเช่นchênนี้nîi
I am ashamed to be seen in such company.
#990
อากาศaa-kàatเกือบkʉ̀apจะjàอบอุ่นòp-ùnพอที่pʰ̂ᴐː1 tʰiːจะjàละลายlá-laːjหิมะhì-má
The weather is almost warm enough to melt the snow.
#991
เรื่องrʉ̂angราวraaoนั้นnánทำให้tham-hâiเราraoหัวเราะhǔa-rɔ́
The story made us laugh.
#992
เราraoช่วยchûaiเขาkhǎwยกyókของkhɔ̌ɔŋหนักnàk
We helped him lift the heavy load.
#993
ความkhwaamสามารถsǎa-mâatในnaiการkaanหัวเราะhǔa-rɔ́เป็นpenลักษณะlák-sà-nàเฉพาะjʰ̀a-pʰ́ᴐของkhɔ̌ɔŋมนุษย์má-nút
The ability to laugh is peculiar to mankind.
#994
ทำไมtham-maiคุณkhunถึงthʉ̌ŋลังเลlaŋ-leːที่thîiจะjàไปpai
Why do you hesitate to go?
#995
ฉันchǎnอยากyàakแสดงsà-dɛɛŋให้hâiคุณkhunเห็นhěnวิธีwí-thiiที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtในnaiการkaanทำthamสิ่งsìŋนั้นnán
I want to show you the best way to do that.
#996
พวกphûakเขาkhǎwขอkhǎawให้hâiเราraoจัดหาjàt-hǎːความkhwaamบันเทิงban-tʰɤːŋที่thîiเหมาะmᴐ̀สมsǒmสำหรับsǎm-ràpเด็กๆdèk-dèk
They asked us to provide some suitable entertainment for the children.
#997
ฉันchǎnรู้สึกrúu-sʉ̀kว่าwâaมีmiiบางbaangอย่างyàaŋขยับkhà-yàpในnaiความkhwaamมืดmʉ̂ʉt
I felt something stir in the dark.
#998
วางแผนwaːŋ-pʰ̌ɛːnที่thîiจะjàอยู่yùuกับkàpเราraoอีกìikสองsɔ̌ɔŋสัปดาห์sàp-daaในnaiฤดูrú-duuหนาวnǎawหน้าnâa
Plan to stay with us two weeks longer next winter.
#999
ความkhwaamปิติpì-tìยินดีyin-diiของkhɔ̌ɔŋเอeeลิlíซาsaaเบธbétคือkhʉʉการkaanเสด็จsà-dètพระราชดำเนินpʰ́ra-râːt-jʰ́a-dam-nɤːnอย่างyàaŋวิจิตรwí-jìtบรรจงban-joŋจากjàakที่thîiหนึ่งnùengไปpaiยังyangอีกìikที่thîiหนึ่งnùeng
Elizabeth's delight was to move in splendid progresses from place to place.
#1000
พวกphûakเขาkhǎwทำให้tham-hâiผู้คนphûu-khonต้องtɔ̂ɔŋรอrawที่ทางthîi-thaaŋเข้าkhâoเป็นpenเวลาwee-laaหนึ่งnùengชั่วโมงchûa-mooŋ
They made the people wait an hour at the entrance.
#1001
คุณkhunต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanให้hâiฉันchǎnส่งsòŋจดหมายjòt-mǎaiพวกphûakนี้nîiไหมmǎi
Do you want me to post these letters?
#1002
มนุษย์má-nútทุกthúkคนkhonพยายามpʰ́a-jaː-jaːmที่thîiจะjàเป็นpenเลิศlɤ̂ːt
All men strive to excel.
#1003
เขาkhǎwบังเอิญbaŋ-ʔɤːnเข้าkhâoมาmaaในnaiสำนักงานsǎm-nák-ŋaːnของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnวันwanหนึ่งnùeng
He chanced to enter my office one day.
#1004
พวกphûakเขาkhǎwต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanให้hâiเราraoไปpai
They want us to go.
#1005
บอกbɔ̀ɔkให้hâiเธอthəəรอraw
Tell her to wait.
#1006
พวกphûakเขาkhǎwบังคับbaŋ-khápให้hâiเขาkhǎwไปpai
They forced him to go.
#1007
เราraoคาดkhâatหวังwǎŋว่าwâaเธอthəəจะjàไปpaiกับkàpเราrao
We expected her to go with us.
#1008
คุณkhunสั่งsàŋให้hâiพวกphûakเขาkhǎwบุกbùkหรือrʉ̌ʉเปล่าplào
Did you order them to advance?
#1009
ฉันchǎnสั่งsàŋให้hâiเด็กๆdèk-dèk  ยืนyʉnเข้าkhâoแถวthɛ̌ɛo
I directed the children to stand in line.
#1010
ฉันchǎnไม่mâiอยากyàakให้hâiคุณkhunทำthamแบบbɛ̀ɛpนั้นnán
I do not wish you to do that.
#1011
ฉันchǎnเชื่อchʉ̂aใจjaiให้hâiเธอthəəพูดphûutความkhwaamจริงjiŋ
I trusted her to tell the truth.
#1012
ฉันchǎnสนุกsà-nùkกับkàpการkaanอ่านàan
I enjoy reading.
#1013
การkaanอ่านàanคือkhʉʉความkhwaamสุขsùkหลักlàkของkhɔ̌ɔŋฉันchǎn
Reading is my chief delight.
#1014
ฉันchǎnมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâakในnaiการkaanอ่านàan
I take great delight in reading.
#1015
เขาkhǎwได้dâaiรับrápความkhwaamไว้wáiวางใจwaːŋ-jajจากjàakพวกphûakเขาkhǎwโดยdooiการkaanพูดphûutอย่างyàaŋตรงtroŋไปpaiตรงtroŋมาmaa
He gained their confidence by speaking frankly.
#1016
ก่อนkɔ̀ɔnออกɔ̀ɔkจากjàakเมืองmʉaŋ  พวกphûakเขาkhǎwขายkhǎaiบ้านbâanของkhɔ̌ɔŋพวกphûakเขาkhǎw
Before leaving the city, they sold their house.
#1017
เขาkhǎwได้dâaiรับrápรางวัลraaŋ-wanสำหรับsǎm-ràpการkaanทำงานtham-ngaanได้dâaiดีdii
He was rewarded for doing the work well.
#1018
ฉันchǎnเบื่อbʉ̀aการkaanรอrawคอยkhɔɔi
I am tired of waiting.
#1019
การkaanรอrawนานnaanขนาดkhà-nàatนี้nîiน่าnâaเบื่อbʉ̀aหน่ายnàːj
Waiting so long is tiresome.
#1020
การkaanเล่นlênไพ่pʰ̂ajคนkhonเดียวdiaoเป็นpenความkhwaamบันเทิงban-tʰɤːŋหลักlàkของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
Playing solitaire is his chief amusement.
#1021
ฉันchǎnคัดค้านkʰ́at-kʰ́aːnการkaanรอraw
I object to waiting.
#1022
ฉันchǎnซื้อsúuพรมphromที่thîiทอthɔɔในnaiอินเดียʔin-diːa
I bought a rug woven in India.
#1023
ฉันchǎnเจอjəəเธอthəəกำลังkam-laŋไปpaiโรงเรียนroong-rian
I met her going to school.
#1024
มองmɔɔŋไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  ฉันchǎnเห็นhěnดอกdɔ̀ɔkไวwajโอʔoːเลตléːtขึ้นkhʉ̂nอยู่yùuบนbonเนินnəənเขาkhǎw
Looking around, I saw some violets growing on the hillside.
#1025
เราraoซื้อsúuตะกร้าtà-krâaที่thîiสานsǎanโดยdooiพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋ
We bought baskets made by the Indians.
#1026
แสงsɛɛŋที่thîiสาดsàatส่องsɔ̀ɔŋมาmaaบนbonเวทีweː-tʰiːทำให้tham-hâiเกิดkə̀ətเอฟเฟกต์ʔ̀eːp-fêːkแปลกplɛ̀ːkตาtaa
The light thrown upon the stage made a curious effect.
#1027
ฉันchǎnเห็นhěnพวกphûakเขาkhǎwจ้องjɔ̂ŋมองmɔɔŋไปpaiรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  อย่างyàaŋไร้ráiหนทางhǒn-thaaŋ
I saw them staring helplessly about.
#1028
พวกphûakเขาkhǎwแสดงsà-dɛɛŋของkhɔ̌ɔŋแปลกplɛ̀ːkที่thîiนำnamมาmaaจากjàakเอเชียʔeː-jʰiːaให้hâiเราraoดูduu
They showed us some curios brought from Asia.
#1029
นกnókที่thîiเกาะkɔ̀อยู่yùuบนbonต้นtônพีชpʰiː-jʰ́aนั้นnánคือkhʉʉนกnókฮูกhûːk
That bird sitting in the peach tree is an owl.
#1030
เด็กๆdèk-dèk  ที่thîiแต่งtɛ̀aŋตัวดีtuːa-diːที่สุดthîi-sùtดูduuอึดอัดʔ̀ɯt-ʔ̀at
The children, dressed in their very best, looked uncomfortable.
#1031
ฉันchǎnพบphópพวกphûakเขาkhǎwกำลังkam-laŋรอrawอยู่yùu
I found them waiting.
#1032
หลังlǎŋจากjàakได้ยินdâai-yinข่าวkhàao  ฉันchǎnก็kɔ̂ออกɔ̀ɔkมาmaa
After hearing the news, I came away.
#1033
ฉันchǎnสนุกsà-nùkกับkàpการkaanดูduuเกมkeemเสมอsà-mə̌ə
I always enjoy watching the game.
#1034
ความkhwaamสุขsùkหลักlàkของkhɔ̌ɔŋเด็กdèkชายchaaiคือkhʉʉการkaanขับkhàpรถrótไปpaiตามtaamทุ่งthûŋนาnaa
The boy's chief delight is driving over the fields.
#1035
ฉันchǎnทำthamผิดphìtพลาดphlâatในnaiการkaanบวกbùakเลขlêekคอลัมน์kʰᴐː-lamที่thîiสองsɔ̌ɔŋ
I made a mistake in adding the second column.
#1036
การkaanให้hâiเงินngənพวกphûakเขาkhǎwไม่mâiได้dâaiทำให้tham-hâiพวกphûakเขาkhǎwพอใจphɔɔ-jai
Giving them money does not satisfy them.
#1037
การkaanกินkinอย่างyàaŋรีบriipเร่งrêːŋทำลายtʰam-laːjสุขภาพsùk-kʰ̀a-pʰ̂aːp
Eating hastily injures the health.
#1038
การkaanเล่าlâoนิทานní-tʰaːnให้hâiเด็กๆdèk-dèk  ฟังfangคือkhʉʉความkhwaamสุขsùkของkhɔ̌ɔŋชายchaaiชราchá-raa
Telling stories to the children was the old man's delight.
#1039
หนูnǔuน้อยnɔ́ɔiแจ็คjɛ́k  ฮอร์เนอร์hɔɔ-nəə  นั่งnângในnaiมุมmumห้องhɔ̂ɔŋ  กินkinพายpʰaːjคริสต์มาสkʰ́rit-mâːt
Little Jack Horner sat in a corner, eating a Christmas pie.
#1040
สัญญาณsǎn-jaːnไฟfaiที่thîiกะพริบkà-pʰ́ripไปpaiตามtaamชายฝั่งjʰaːj-fàŋปลุกplùkกองkɔɔŋกำลังkam-laŋทหารthá-hǎanอาสาʔaː-sǎː
The signal, flashed along the coast, roused the militia.
#1041
ขนkhǒnนกnókที่thîiติดtìtบนbonผ้าphâaฝ้ายfâːjเนื้อnʉ́aดีdiiถูกthùukนำnamมาmaaทำthamเป็นpenชุดchútสำหรับsǎm-ràpคนkhonร่ำรวยrâm-ruːaj
The feathers, pasted on a fine cotton web, were wrought into dresses for the wealthy.
#1042
ใครkhraiเป็นpenเจ้าของjâo-khɔ̌ɔŋห่อhɔ̀ɔของkhɔ̌ɔŋที่thîiห่อhɔ̀ɔด้วยdûaiกระดาษkrà-dàːtสีsǐiน้ำตาลnám-taanนี้nîi
Who owns this package wrapped in brown paper?
#1043
เราraoเห็นhěnอาคารʔaː-kʰaːnที่thîiสร้างsâaŋขึ้นkhʉ̂nในnaiปีpii  1820283
We saw a building erected in 1820.
#1044
ฉันchǎnเห็นhěnพวกphûakเขาkhǎwยืนyʉnอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuu
I saw them standing at the gate.
#1045
ยืนyʉnอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuu  ฉันchǎnเห็นhěnเธอthəəเดินdəənผ่านphâanไปpai
Standing by the gate, I saw her pass.
#1046
ธงthoŋที่thîiมีmiiลวดลายlûːat-laːjแปลกplɛ̀ːkตาtaaปลิวpliuไสวsà-wǎjจากjàakหน้าnâaจั่วjùːa
Banners bearing strange devices floated from the gables.
#1047
ต้นtônเอล์มʔeːใหญ่yàiที่thîiหักhàkเพราะphrɔ́ลมlomล้มlómพิงpʰiŋบ้านbâan
The great elm, broken by the wind, fell against the house.
#1048
ซากsâakปรักpràkหักhàkพังphaŋโบราณboː-raːnของkhɔ̌ɔŋเมลmeːnโรสrôːtที่thîiมองmɔɔŋเห็นhěnภายpʰaːjใต้tâiแสงจันทร์sɛɛŋ-janนั้นnánงดงามŋót-ŋaamราวกับraao-kàpภาพpʰ̂aːpวาดwâat
The ancient ruins of Melrose, seen by moonlight, are most picturesque.
#1049
การkaanเขียนkhǐanจดหมายjòt-mǎaiถึงthʉ̌ŋเธอthəəทำให้tham-hâiฉันchǎnมีmiiความkhwaamสุขsùkมากmâak
Writing to her gives me great pleasure.
#1050
ฉันchǎnเพิ่งphə̂ŋเขียนkhǐanจดหมายjòt-mǎaiเสร็จsèt
I have just finished writing a letter.
#1051
ผู้คนphûu-khonดูduuเหมือนmʉ̌anพอใจphɔɔ-jaiกับkàpการkaanร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ
The people seemed pleased with the singing.
#1052
เขาkhǎwได้dâaiรับrápรางวัลraaŋ-wanจากjàakการkaanทำงานtham-ngaan
He received a reward for doing the work.
#1053
ความkhwaamสุขsùkหลักlàkของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwคือkhʉʉการkaanทำงานtham-ngaanในnaiสวนsǔːan
His chief pleasure is working in his garden.
#1054
ก่อนkɔ̀ɔnออกɔ̀ɔkเดินdəənทางthaaŋ  พวกphûakเขาkhǎwบอกbɔ̀ɔkลาlaaฉันchǎn
Before starting they bade me goodbye.
#1055
การkaanให้hâiสัญญาsǎn-yaaไม่ใช่mâi-châiการkaanรักษาrák-sǎaสัญญาsǎn-yaa
Making promises is not keeping them.
#1056
ทันใดthan-daiนั้นnánเราraoก็ได้kᴐ̂ː-dâːjยินyinเสียงsǐiaŋเคาะkhɔ́ดังdaŋที่thîiประตูprà-tuu
Suddenly we heard a loud knocking at the gate.
#1057
การkaanที่thîiเขาkhǎwตอบtɔ̀ɔpอย่างyàaŋไม่mâiใส่ใจsàj-jajทำให้tham-hâiเราraoหงุดหงิดŋ̀ut-ŋ̀itมากmâak
His answering so carelessly caused us much annoyance.
#1058
เมื่อmûaเข้าkhâoสู่sùuหมู่บ้านmûu-bâan  ฉันchǎnพบphópฝูงfǔːŋชนchonจำนวนjam-nuuanมากmâakรวมruamตัวtuaกันkanรอบrɔ̂ɔpศาลsǎːn
On entering the village, I found a large crowd gathered about the courthouse.
#1059
ดวงตาduaŋ-taaซึ่งsʉ̂ŋมีmiiส่วนsùanร่วมrûːamในnaiความkhwaamรวดเร็วrûat-reoของkhɔ̌ɔŋแสงsɛɛŋที่thîiแวบwɛ́ɛpผ่านphâan  มองmɔɔŋเห็นhěnวัตถุwát-tʰ̀uมากมายmâːk-maːjในnaiทุกthúkประกายprà-kaaiแสงsɛɛŋ
The eye, partaking of the quickness of the flashing light, saw in its every gleam a multitude of objects.
#1060
แสงsɛɛŋสลัวๆsà-lùːa5 sa-lǔːa  ลอดlɔ̂ɔtผ่านphâanหน้าต่างnâa-tàangที่thîiมืดมัวmɯ̂ːt-muːaด้วยdûaiฝุ่นfùn
The light struggles dimly through windows darkened by dust.
#1061
รูปrûupปั้นpânหินhǐnอ่อนขʔ̌ᴐːn2 kʰᴐːองɔɔŋแมรี่mɛɛ-riiนอนnɔɔnทอดตัวtʰ̂ᴐːt-tuːaอยู่yùuบนbonหลุมlǔmศพsòp
A marble figure of Mary lies stretched upon the tomb.
#1062
ทางthaaŋเดินdəənเท้าtháoคดkʰ́otเคี้ยวkʰ́iːawจากjàakบันไดban-dajข้ามkhâamรั้วrúuaหนึ่งnùengไปpaiยังyangอีกìikบันไดban-dajหนึ่งnùeng
The footpaths go wandering away from stile to stile.
#1063
ชุดchútของkhɔ̌ɔŋเธอthəəเป็นpenสีsǐiลาเวนเดอร์laː-weːn-dɤː  ตัดtàtเย็บyépอย่างyàaŋเรียบrîapง่ายngâai
Her dress was of a lavender color, scantily made.
#1064
สองsɔ̌ɔŋเดือนdʉanต่อtɔ̀ɔมาmaa  ชายchaaiคนkhonนั้นnánกลับklàpมาmaaและlɛ́พบphópกับkàpปีศาจpiː-sàːtตนtonเดิมdəəm
Two months afterwards, the man, returning, met the same spectre.
#1065
เช้าcháoวันwanหนึ่งnùengฉันchǎnประหลาดprà-làːtใจjaiที่thîiเห็นhěnเรือrʉaแคนูkʰɛː-nuːแล่นlɛ̂nผ่านphâanอ่าวàao
I was surprised one morning at seeing a canoe gliding over the bay.
#1066
ทุ่งthûŋนาnaaทั้งหมดtháng-mótดูduuเหมือนmʉ̌anโรยrooiด้วยdûaiทองคำtʰᴐːŋ-kʰam
The whole field seemed sprinkled with gold.
#1067
ทหารthá-hǎanผู้phûuน่าnâaสงสารsǒŋ-sǎːnซึ่งsʉ̂ŋได้dâaiรับrápบาดbàatเจ็บcèpสาหัสsǎː-hàtพยายามpʰ́a-jaː-jaːmดิ้นรนdîn-ronต่อtɔ̀ɔไปpai
Wounded severely, the poor soldier struggled on.
#1068
เมื่อmûaเห็นhěnเขาkhǎw  ฉันchǎnก็kɔ̂หยุดyùt
Seeing him, I stopped.
#1069
คนkhonส่วนใหญ่sùan-yàiไม่mâiชอบchɔ̂ɔpความkhwaamพยายามpʰ́a-jaː-jaːmที่thîiจะjàใช้cháiเงินngənให้hâiพอดีphɔɔ-diiกับkàpรายรับraːj-ráp
Most people dislike trying to make both ends meet.
#1070
การkaanขอบพระคุณkʰ̀ᴐːp-pʰ́ra-kʰunพระเจ้าpʰ́ra-jâːwเป็นpenสิ่งsìŋที่thîiดีdii
It is a good thing to give thanks unto the Lord.
#1071
เป็นpenเรื่องrʉ̂angดีdiiที่thîiเราraoจะjàรู้rúuข้อkhɔ̂ɔบกพร่องbòk-pʰ̂rᴐːŋของkhɔ̌ɔŋเราrao
It is well for us to know our faults.
#1072
ของkhɔ̌ɔŋเล่นlênที่thîiแขวนkhwɛ̌ɛnบนbonต้นไม้tôn-máiทำthamให้hâiเด็กๆdèk-dèk  ดีใจdii-jai
The toys hanging on the tree delighted the children.
#1073
ฉันchǎnซื้อsúuตะกร้าtà-krâaที่thîiสานsǎanโดยdooiพวกphûakอินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋ
I bought a basket woven by the Indians.
#1074
เขาkhǎwเรียนrianรู้rúuที่thîiจะjàเขียนkhǐanครั้งkhrángแรกrɛ̀ɛkโดยdooiการkaanเลียนliːanแบบbɛ̀ɛpหนังสือพิมพ์nǎŋ-sɯ̌ː-pʰim
He first learned to write by imitating printed books.
#1075
ฉันchǎnเห็นhěnต้นไม้tôn-máiเต็มtemไปpaiด้วยdûaiผลphǒnไม้máiที่thîiกำลังkam-laŋสุกsùk
I see trees laden with ripening fruit.
#1076
ขณะkhà-nàยกyókปืนpʉʉnขึ้นkhʉ̂nเล็งleŋ  ทอมthɔɔmเห็นhěnหมีmǐːกระโจนkrà-joːnเข้าkhâoป่าpàa
Raising his rifle to take aim, Tom saw the bear plunge into the woods.
#1077
หนุ่มnùmสำอางsǎm-ʔaːŋเดินdəənขึ้นkhʉ̂nไปpaiบนbonถนนtʰ̀a-nǒn  แกว่งkwɛ̀ːŋไม้máiเท้าtháoของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw
The dandy walked up the street, flourishing his cane.
#1078
เมื่อmûaขึ้นkhʉ̂nฝั่งfàŋที่thîiกาkaːแลlɛː  เราraoเดินdəənทางthaaŋต่อtɔ̀ɔโดยdooiรถไฟrót-faiไปpaiยังyangปารีสpaː-rîːt
Landing at Calais, we proceeded by rail to Paris.
#1079
ใครkhraiเห็นhěnพวกphûakเขาkhǎwไปpaiบ้างbâang
Who saw them go?
#1080
การkaanรีบriipร้อนrɔ́ɔnเช่นchênนั้นnánเป็นpenความkhwaamผิดphìtพลาดphlâat
It is a mistake to hurry so.
#1081
กระท่อมkrà-thɔ̂ɔmเหล่าlàoนั้นnánไม่mâiต่างtàaŋจากjàakเรือrʉaท้องthɔ́ɔŋแบนbɛɛnที่thîiถูกthùukซัดsátเกยkəəiฝั่งfàŋและlɛ́ผูกphùukไว้wáiบนbonหาดhàatเพื่อphʉ̂aใช้cháiเป็นpenบ้านbâan
The cottages were not unlike scows, drifted ashore and moored on the beach for houses.
#1082
ผู้phûuที่thîiมีmiiนิสัยní-sǎiชอบchɔ̂ɔpสังเกตsǎŋ-kèetเรื่องrʉ̂angราวraaoต่างๆtàːŋ2 taːŋ  คงจะkhoŋ-jàต้องtɔ̂ɔŋสังเกตsǎŋ-kèetเห็นhěnความkhwaamเงียบngîapสงบsà-ngòpของkhɔ̌ɔŋทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atอังกฤษang-krìtในnaiวันwanอาทิตย์aa-thít
Those who are in the habit of remarking such matters must have noticed the passive quiet of an English landscape on Sunday.
#1083
คนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaพเนจรpʰ́a-neː-jᴐːnผู้phûuยากจนyâak-jon  พร้อมphrɔ́ɔmด้วยdûaiเด็กdèkชายchaaiตัวtuaเล็กๆlék-lék  ปรากฏpraː-kòtตัวtuaที่thîiประตูprà-tuuคอนแวนต์kʰᴐːn-wɛːn
A poor wayfaring stranger, accompanied by a small boy, makes his appearance at the gate of the convent.
#1084
แม่mɛ̂ɛบ้านbâanยืนyʉnอยู่yùuที่thîiประตูprà-tuuเพื่อphʉ̂aกล่าวklàaoต้อนรับtᴐ̂ːn-rápเราrao
The housekeeper stood at the door to bid us welcome.
#1085
การkaanลงloŋสนามsà-nǎamต่อสู้tɔ̀ɔ-sûuกับkàpคู่khûuแข่งkhɛ̀ŋอย่างyàaŋเปิดpə̀ətเผยphə̌əiคงจะkhoŋ-jàเป็นpenความkhwaamบ้าbâaคลั่งkʰ̂laŋ
To have taken the field openly against his rival would have been madness.
#1086
ฉันchǎnไม่mâiแสร้งsɛ̂ːŋทำthamเป็นpenรู้rúuว่าwâaหัวใจhǔːa-jajถูกthùukเกี้ยวkîːawพาราpʰaː-raːสีsǐiและlɛ́เอาชนะʔaw-jʰ́a-náได้dâaiอย่างไรyàang-rai
I profess not to know how hearts are wooed and won.
#1087
หน้าต่างnâa-tàangและlɛ́รอยrᴐːjแตกtɛ̀ɛkทุกthúkแห่งhɛ̀ŋดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàอัดàtแน่นnɛ̂nไปpaiด้วยdûaiสมบัติsǒm-bàtจากjàakฟาร์มfaːm
Every window and crevice seemed bursting with the treasures of the farm.
#1088
บรอมbon-ʔom  โบนส์boːn  ขึ้นkhʉ̂nชื่อchûuในnaiเรื่องrʉ̂angชอบchɔ̂ɔpสัตว์sàtดุร้ายdù-ráːj
Brom Bones was noted for preferring vicious animals.
#1089
สุนัขsù-nákจิ้งจอกjîŋ-jᴐ̀ːkซึ่งsʉ̂ŋซ่อนsɔ̂ɔnตัวtuaอยู่yùuหลังlǎŋพุ่มphûmไม้mái  หวังwǎŋว่าwâaจะjàหลบlòpพ้นphónสายตาsǎːj-taːของkhɔ̌ɔŋชาวนาjʰaːw-naː
The fox, hidden behind some bushes, wished to escape the farmer's notice.
#1090
ถ้าthâaคุณkhunพบphópเธอthəəกำลังkam-laŋรอrawฉันchǎnอยู่yùu  บอกbɔ̀ɔkเธอthəəว่าwâaฉันchǎnไปpaiไม่mâiได้dâai
If you find her waiting for me, tell her that I cannot come.
#1091
เมื่อmûaเห็นhěnราชินีraː-jʰ́i-niːเสด็จsà-dètมาmaa  ประชาชนprà-jʰaː-jʰonที่thîiแต่งtɛ̀aŋกายkaːjด้วยdûaiชุดchútวันwanหยุดyùtก็kɔ̂แห่hɛ̀ɛกันkanไปpaiที่thîiจัตุรัสjàt-tù-ràt
When they saw the queen coming, the people, dressed in holiday attire, thronged into the square.
#1092
ดูduuเหมือนmʉ̌anว่าwâaกษัตริย์kà-sàtจะjàสูญsǔunเสียsǐaอำนาจam-nâatในnaiการkaanตัดสินtàt-sǐnใจjaiอย่างyàaŋชาญchaanฉลาดchà-làat
It seemed that the king had lost the power of acting intelligently.
#1093
การkaanเก็บkèpเบอร์bɤːรี่rîːนั้นnánใกล้klâiเคียงkhiiŋกับkàpการkaanล่าlâaสัตว์sàtและlɛ́ตกtòkปลาplaaมากmâakพอที่pʰ̂ᴐː1 tʰiːจะjàทำให้tham-hâiฉันchǎnสนใจsǒn-jaiเมื่อmûaฉันchǎnยังyangเป็นpenเด็กdèk
Berry-picking was near enough to hunting and fishing to enlist me when I was a boy.
#1094
ดินdinแดนdɛːnในnaiจินตนาการjin-tà-naː-kaːnพิสูจน์phí-sùutแล้วláewว่าwâaเป็นpenเพียงphiaŋเมฆmêekยามyaamเย็นyen
The fancied land proved to be nothing but an evening cloud.
#1095
ฉันchǎnพยายามpʰ́a-jaː-jaːmซ่อนsɔ̂ɔnความkhwaamสับสนsàp-sǒnด้วยdûaiการkaanกินkinอาหารaa-hǎanเช้าcháoต่อtɔ̀ɔ
I attempted to hide my confusion by proceeding with my breakfast.
#1096
เมื่อmûaเห็นhěnป้าpâaของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnยุ่งyûŋอยู่yùu  ฉันchǎnจึงjʉŋไม่mâiกล้าklâaแสดงsà-dɛɛŋความkhwaamกังวลkaŋ-won
Seeing my aunt so occupied, I dared not express my anxiety.
#1097
ฉันchǎnเห็นhěnเขาkhǎwหยุดyùtชั่วchûaขณะkhà-nàก่อนkɔ̀ɔnเข้าkhâoห้องhɔ̂ɔŋ
I saw him pause before entering the room.
#1098
เป็นpenไปpaiไม่mâiได้ที่dâːj-tʰ̂iːจะjàกลั้นklânหัวเราะhǔa-rɔ́
It was impossible to refrain from laughing.
#1099
เป็นpenไปpaiไม่mâiได้ที่dâːj-tʰ̂iːจะjàต้านทานtâːn-tʰaːnอิทธิพลʔ̀it-tʰ́i-pʰonอันanน่าnâaรื่นรมย์rɯ̂ːn-romของkhɔ̌ɔŋอากาศaa-kàatดีdii
It is impossible to resist the gladdening influence of fine weather.
#1100
เรือrʉaของkhɔ̌ɔŋเราraoดูduuสง่าsà-ŋ̀aːงามŋaamเพียงphiaŋใดdaiเมื่อmûaกางkaaŋใบbaiเต็มtemที่thîiและlɛ́แล่นlɛ̂nอย่างyàaŋร่าเริงrâa-rəəŋไปpaiบนbonคลื่นkʰ̂lɯːnที่thîiม้วนmúanตัวtua! 
How gallant did our ship appear, decked out in all her canvas, and careering gaily over the curling waves!
#1101
ถึงthʉ̌ŋเวลาwee-laaต้องtɔ̂ɔŋเข้าkhâoฝั่งfàŋแล้วláew
It is now time to get to shore.
#1102
อิʔ̀iคาบkʰ̂aːpอดòtหาเงินhǎː-ŋɤnได้dâaiหลายlǎaiชิjʰ́iลlᴐːลิงliŋจากjàakการkaanสอนsɔ̌ɔnเด็กๆdèk-dèk  ร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋสวดsùːat
Ichabod picked up many bright shillings by instructing young folks in psalmody.
#1103
ริríปpᴐːสอนsɔ̌ɔnเด็กๆdèk-dèk  ให้hâiเล่นlênว่าวwâːwและlɛ́ยิงyiŋลูกlûukแก้วkɛɛw  และlɛ́เล่าlâoเรื่องrʉ̂angยาวyaaoเกี่ยวkìaoกับkàpแม่มดmɛ̂ɛ-mótและlɛ́อินเดียนแดงʔin-diːan-dɛːŋให้hâiพวกphûakเขาkhǎwฟังfang
Rip taught the children to fly kites and to shoot marbles, and told them long stories about witches and Indians.
#1104
ด้วยdûaiความkhwaamหอบhɔ̀ɔpและlɛ́เหนื่อยnʉ̀aiล้าláː  เขาkhǎwทิ้งthíŋตัวtuaลงloŋบนbonเนินnəənดินdinสีsǐiเขียวkhǐawที่thîiปกคลุมpòk-kʰlumด้วยdûaiพืชpʰ̂ɯːtภูเขาphuu-khǎo
Panting and fatigued, he threw himself on a green knoll covered with mountain herbage.
#1105
ที่thîiนั่นnân  โนnooโคkʰoːมิสmítชราchá-raaผู้phûuเหี่ยวhìːawย่นĵonเลี้ยงlíiaŋดูduuไฮhajยาyaaวาwaːธาtʰaːน้อยnɔ́ɔi  ไกวkwajเปลpleːไม้máiลิlíนnᴐːเดนdeːn  ปูpuuด้วยdûaiมอmɔɔสsและlɛ́ต้นtônกกkòk  มัดmátอย่างyàaŋปลอดภัยplᴐ̀ːt-pʰajด้วยdûaiเอ็นʔenกวางkwaaŋเรนreːnเดียร์diːa
There the wrinkled old Nokomis Nursed the little Hiawatha, Rocked him in his linden cradle, Bedded soft with moss and rushes, Safely bound with reindeer sinews.
#1106
เราraoอดòtหัวเราะhǔa-rɔ́ไม่mâiได้dâaiเมื่อmûaเห็นhěnเขาkhǎwทำthamหน้าnâaประหลาดprà-làːtใจjai
We could not refrain from laughing when we saw him looking so surprised.
#1107
อย่าyàaลืมlʉʉmบอกbɔ̀ɔkให้hâiพวกphûakเขาkhǎwพยายามpʰ́a-jaː-jaːmมาmaaให้hâiตรงtroŋเวลาwee-laa
Be sure to tell them to try to come on time.
#1108
ฉันchǎnหวังwǎŋว่าwâaจะjàพบphópว่าwâaสุขภาพsùk-kʰ̀a-pʰ̂aːpของkhɔ̌ɔŋคุณkhunดีdiiขึ้นkhʉ̂nมากmâak
I hope to find your health much improved.
#1109
คาราวานkʰaː-raː-waːnเป็นpenภาพpʰ̂aːpที่thîiกระตุ้นkrà-tûnจินตนาการjin-tà-naː-kaːnที่thîiทื่อtʰ̂ɯːที่สุดthîi-sùt
The caravan was a picture to stir the dullest imagination.
#1110
ฉันchǎnใช้cháiเวลาwee-laaหลายlǎaiชั่วโมงchûa-mooŋเดินdəənเตร็ดtrètเตร่trèːรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  เวสต์wêːtมินสmí4 notเตteːอร์ʔᴐːแอบʔ̀ɛːpบีย์biː
I passed several hours in rambling about Westminster Abbey.
#1111
ยอดyɔ̀ɔtแหลมlɛ̌ɛmโลหะloː-hàและlɛ́หลังคาlǎŋ-kʰaːโบสถ์bòːtที่thîiส่องsɔ̀ɔŋประกายprà-kaai  ระยิบrá-j́ipระยับrá-j́apในnaiทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atที่thîiอยู่yùuไกลklaiและlɛ́หาhǎaดูduuได้dâaiยากyâak
Shining metal spires and churchroofs, distant and rarely seen, had sparkled in the view.
#1112
ไม่มีmâi-miiใครkhraiที่thîiไปpaiเยือนyʉanนูเรมnuː1 reːmเบิร์กbɤ̀ːkจะjàโต้tôoแย้งj́ɛːŋความkhwaamเก่าkàoแก่kɛ̀ɛของkhɔ̌ɔŋมันman
No one who visits Nuremberg is likely to dispute its antiquity.
#1113
เมื่อmûaลงloŋมาmaaในnaiตอนtɔɔnเช้าcháo  ฉันchǎnพบphópป้าpâaของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnกำลังkam-laŋนั่งnângครุ่นคิดkʰ̂run-kʰ́itอยู่yùuที่thîiโต๊ะtóhอาหารaa-hǎanเช้าcháo
On coming down in the morning, I found my aunt musing over the breakfast-table.
#1114
มันmanคงkhoŋทำให้tham-hâiคนkhonที่thîiไม่mâiยินดีyin-diiยินร้ายjin-ráːjต้องtɔ̂ɔŋยิ้มyímเมื่อmûaเห็นhěnฉันchǎnและlɛ́ครอบkhrɔ̂ɔpครัวkhruaเล็กๆlék-lék  ของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnนั่งnângลงloŋทานthaanอาหารaa-hǎanเย็นyen
It would have made a Stoic smile to see me and my little family sit down to dinner.
#1115
มันmanเป็นpenเครื่องหมายkʰ̂rɯːaŋ-mǎːjของkhɔ̌ɔŋธรรมชาติthám-má-châatที่thîiสูงส่งsǔːŋ-sòŋที่thîiจะjàรวดเร็วrûat-reoในnaiการkaanรับrápรู้rúuสิ่งsìŋที่thîiน่าnâaยกย่องj́ok-ĵᴐːŋในnaiผู้phûuอื่นʉ̀ʉn
It is the mark of a noble nature to be quick to recognize that which is praiseworthy in others.
#1116
เสียงsǐiaŋโน้ตnóːtดนตรีdon-triiที่thîiผสมpʰ̀a-sǒmผสานpʰ̀a-sǎːnกันkanลอยlɔɔiขึ้นkhʉ̂nมาmaaอย่างyàaŋนุ่มnûmนวลnuanจากjàakเบื้องbɯ̂ːaŋล่างlâːŋ
The mingling notes came softened from below.
#1117
มันmanน่าnâaยินyinดีdiiจริงๆjiŋ-jiŋ  ที่thîiได้dâaiเห็นhěnท่านtʰ̂anเจ้าของjâo-khɔ̌ɔŋที่ดินtʰ̂iː-dinเก่าkàoนั่งnângอยู่yùuบนbonเก้าอี้kâo-îiเท้าtháoแขนkhɛ̌ɛnประจำprà-jamตระกูลtrà-kuːn
It was really delightful to see the old squire seated in his hereditary elbow-chair.
#1118
เตาผิงtaw-pʰ̌iŋเป็นpenของkhɔ̌ɔŋเก่าkào  สร้างsâaŋโดยdooiพ่อค้าpʰ̂ᴐː-kʰ́aːชาวchaaoดัตช์dàt  และlɛ́ประpràดับdàpรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  ด้วยdûaiกระเบื้องkrà-bɯ̂ːaŋดัตช์dàtแปลกplɛ̀ːkตาtaaที่thîiออกแบบʔ̀ᴐːk-bɛ̀ːpมาmaaเพื่อphʉ̂aแสดงsà-dɛɛŋภาพpʰ̂aːpพระphráคัมภีร์kʰam-pʰiː
The fireplace was an old one, built by some Dutch merchant, and set all around with quaint Dutch tiles, designed to illustrate the Scriptures.
#1119
ประภาคารprà-pʰaː-kʰaːnโดดdòotเดี่ยวdìaoตั้งtâŋอยู่yùuบนbonแนวnɛɛoหินhǐnโสโครกsǒː-kʰ̂roːkที่thîiน่าnâaหดหู่hòt-hùː  ซึ่งsʉ̂ŋคลื่นkʰ̂lɯːnซัดsátสาดsàatและlɛ́กระแทกkrà-tʰ̂ɛːkอย่างyàaŋบ้าbâaคลั่งkʰ̂laŋตลอดtà-lɔ̀ɔtทั้งtháŋปีpii
Built upon a dismal reef of sunken rocks, on which the waters chafed and dashed the wild year through, stood a solitary lighthouse.
#1120
ถ้าthâaคุณkhunตั้งใจtâŋ-jajฟังfang  คุณkhunจะjàได้ยินdâai-yinเสียงsǐiaŋใบไม้bai-máiร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ
If you listen, you can hear the leaves singing.
#1121
หลังlǎŋจากjàakพ่ายphâaiแพ้phɛ́ɛในnaiความkhwaamพยายามpʰ́a-jaː-jaːmที่thîiจะjàเอาชนะʔaw-jʰ́a-náความkhwaamยากyâakลำบากlam-bàːkเหล่าlàoนี้nîi  เขาkhǎwก็kɔ̂เบื่อbʉ̀aที่thîiจะjàพยายามpʰ́a-jaː-jaːmในnaiไม่mâiช้าcháa
Defeated in his attempts to master these difficulties, he soon became tired of trying.
#1122
ไม่มีmâi-miiอะไรà-raiนอกจากnɔ́ɔk-jàakความkhwaamพ่ายphâaiแพ้phɛ́ɛในnaiสงครามsǒŋ-kʰraːmที่thîiจะjàเศร้าsâoโศกsòːkเท่ากับtʰ̂aw-kàpชัยชนะjʰaj-jʰ́a-náในnaiสงครามsǒŋ-kʰraːm
Nothing except a battle lost can be half so melancholy as a battle won.
#1123
มาmaaนี่nîiสิsì  มาmaaนี่nîiสิsì  ลูกสาวlûːk-sǎːwตัวtuaน้อยnɔ́ɔiของkhɔ̌ɔŋพ่อphɔ̂ɔ  และlɛ́อย่าyàaตัวtuaสั่นsànเลยləəi  เพราะphrɔ́พ่อphɔ̂ɔสามารถsǎa-mâatฝ่าfàaพายุphaa-yúที่thîiรุนแรงrun-rɛːŋที่สุดthîi-sùtที่thîiลมlomเคยkhəəiพัดpʰ́atมาmaaได้dâai
Come hither, come hither, my little daughter, And do not tremble so; For I can weather the roughest gale That ever the wind did blow.
#1124
จงjoŋนิ่งnîŋเสียsǐa  หัวใจhǔːa-jajที่thîiโศกsòːkเศร้าsâo  และlɛ́หยุดyùtคร่ำครวญkʰ̂ram-kʰruːan
Be still, sad heart, and cease repining.
#1125
คุณkhunเคยkhəəiได้ยินdâai-yinเรื่องrʉ̂angน้ำพุnáːm-pʰ́uแห่งhɛ̀ŋความkhwaamเยาว์jawวัยwai  ซึ่งsʉ̂ŋปอนpᴐːnเซseː  เดdeː  เลอlɤːอนʔon  นักnákผจญpʰ̀a-jonภัยphaiชาวchaaoสเปนsà-peːn  ออกɔ̀ɔkตามtaamหาhǎaเมื่อmûaสองsɔ̌ɔŋหรือrʉ̌ʉสามsǎamศตวรรษsà-tà-wátก่อนkɔ̀ɔnหรือrʉ̌ʉไม่mâi
Did you ever hear of the Fountain of Youth, which Ponce de Leon, the Spanish adventurer, went in search of, two or three centuries ago?
#1126
ทุกthúkสิ่งsìŋบนbonโลกlôokจะjàผ่านphâanพ้นphónไปpai  ยกเว้นyók-wénความkhwaamรักrákของkhɔ̌ɔŋพระเจ้าpʰ́ra-jâːw  ที่thîiจะjàคงkhoŋอยู่yùuและlɛ́ยั่งยืนĵaŋ-jɯːnตลอดtà-lɔ̀ɔtไปpai
All things that are on earth shall wholly pass away, Except the love of God, which shall live and last for aye.
#1127
ข้าkʰ̂aːแต่tɛ̀ɛพระเจ้าpʰ́ra-jâːw  ผู้phûuประทานprà-tʰaːnชีวิตchii-wítแก่kɛ̀ɛข้าkʰ̂aːพระองค์pʰ́ra-ʔoŋ  ขอkhǎawประทานprà-tʰaːnหัวใจhǔːa-jajที่thîiเปี่ยมpìamด้วยdûaiความkhwaamขอบคุณkhàwp-khunแก่kɛ̀ɛข้าkʰ̂aːพระองค์pʰ́ra-ʔoŋด้วยdûaiเถิดtʰ̀ɤːt
O Lord, that lends me life, lend me a heart replete with thankfulness.
#1128
จอห์นjɔɔn  อัลʔanเดนdeːn  เพื่อนphʉ̂anและlɛ́คนkhonสนิทsà-nítในnaiบ้านbâanของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  นั่งnângอยู่yùuใกล้ๆklâj3 klaj
Near him was seated John Alden, his friend and household companion. X3. "It's very easy to take more if you've had nothing," said the Hatter.
#1129
ฟืนfʉʉnไฟfaiเป็นpenจิตjìtวิญญาณwin-jaːnที่thîiเป็นpenมิตรmítและlɛ́เข้าkhâoสังคมsǎŋ-kʰomได้dâai  และlɛ́รู้rúuว่าการwâː-kaːnสร้างsâaŋความkhwaamอบอุ่นòp-ùnเป็นpenเพียงphiaŋหนึ่งnùengในnaiหน้าที่nâː-tʰ̂iːดีๆdiː1 diː  ที่thîiคาดkhâatหวังwǎŋจากjàakมันman
A wood-fire is a kindly, sociable spirit, and knows that to create warmth is but one of the good offices expected of it.
#1130
โคลัมบัสkʰoː-lam-básบอกbɔ̀ɔkพวกphûakเขาkhǎwว่าwâaโลกlôokแบนbɛɛnกว้างkwâaŋที่thîiเราraoเหยียบyìapย่ำyâmอยู่yùuนั้นnánกลมklom
Columbus told them that the broad flat earth on which we tread is round.
#1131
จากjàakนั้นnánอาเธอร์aa-thəəก็kɔ̂สั่งsàŋให้hâiขุนนางkʰ̌un-naːŋและlɛ́อัศวินʔ̀at-sà-winทุกthúkคนkhonเดินdəənทางthaaŋไปpaiยังyangปราสาทpraː-sàːtที่thîiเรียกrîakว่าwâaคาเมล็อตkhaa-mee-lɔ́t
Then Arthur made an order that all lords and knights should draw unto a castle called Camelot.
#1132
มันmanเป็นpenความkhwaamปรารถนาpràːt-tʰ̀a-nǎːของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnที่thîiจะjàอยู่yùuที่thîiนี่nîi  เพราะphrɔ́ฉันchǎnรู้สึกrúu-sʉ̀kว่าwâaฉันchǎnจะjàไม่mâiสบายใจsà-baːj-jajถ้าthâaอยู่yùuที่thîiอื่นʉ̀ʉn
It is my wish to be here, because I feel that should not be at ease elsewhere.
#1133
ชาวchaaoประมงprà-moŋยืนyʉnตกtòkตะลึงtà-lʉŋ  เมื่อmûaเห็นhěnร่างrâaŋของkhɔ̌ɔŋหญิงyǐŋสาวsǎawแสนsɛ̌ɛnสวยsǔai  ถูกthùukมัดmátติดtìtกับkàpเสาsǎoกระโดงkrà-doːŋเรือrʉaที่thîiลอยlɔɔiละláล่องlɔ̂ɔŋ
A fisherman stood aghast. To see the form of a maiden fair, Lashed close to a drifting mast.
#1134
เกียรติยศkìːat-tì-j́otสูงสุดsǔːŋ-sùtของkhɔ̌ɔŋเราraoไม่mâiได้dâaiอยู่yùuที่thîiการkaanไม่mâiเคยkhəəiล้มlóm  แต่tɛ̀ɛอยู่yùuที่thîiการkaanลุกlúkขึ้นkhʉ̂nทุกthúkครั้งkhrángที่thîiเราraoล้มlóm
Our greatest glory is not in never falling, but in rising every time we fall.
#1135
ไม่mâiเคยkhəəiสายsǎaiเกินkəənไปpaiที่thîiจะjàแก้ไขkɛ̂ː-kʰ̌aj
It is never too late to mend.
#1136
จงjoŋนับnápว่าwâaวันwanนั้นnánสูญsǔunเปล่าplào  หากhàakดวงduaŋอาทิตย์aa-thítตกดินtòk-dinโดยที่dooi-thîiมือmʉʉของkhɔ̌ɔŋท่านtʰ̂anยังyangไม่mâiได้dâaiทำความtʰam-kʰwaːmดีdiiใดๆdai-dai
Count that day lost whose low descending sun Views from thy hand no worthy action done.
#1137
ประโยชน์prà-j̀oːtของkhɔ̌ɔŋความkhwaamทุกข์tʰ́ukยากyâakนั้นnánหอมhɔ̌ɔmหวานwǎan  ซึ่งsʉ̂ŋเปรียบprìapเสมือนsà-mɯ̌ːanคางคกkʰaːŋ-kʰ́okที่thîiน่าnâaเกลียดklìːatและlɛ́มีmiiพิษphít  แต่tɛ̀ɛยังyangสวมsǔamอัญมณีʔan-j́a-má-niːล้ำค่าlám-kʰ̂aːไว้wáiบนbonหัวhǔa
Sweet are the uses of adversity, Which, like the toad, ugly and venomous, Wears yet a precious jewel in its head. inde وا علي؟ and
#1138
ฉันchǎnได้ยินdâai-yinเสียงsǐiaŋฝีfǐiเท้าtháoเล็กๆlék-lék  วิ่งwîŋตึกtʉ̀kตักtàkในnaiห้องhɔ̂ɔŋข้างkhâaŋบนbon  เสียงsǐiaŋประตูprà-tuuถูกthùukเปิดpə̀ət  และlɛ́เสียงsǐiaŋที่thîiนุ่มnûmนวลnuanและlɛ́อ่อนɔ̀ɔnหวานwǎan
I hear in the chamber above me The patter of little feet, The sound of a door that is opened, And voices soft and sweet.
#1139
จากjàakนั้นnánเจjeeสันsǎnก็kɔ̂ลงloŋไปpaiทางthaaŋไอaiออʔᴐːลคัสlá-kʰ́at  และlɛ́ขณะkhà-nàเดินdəən  เขาkhǎwพบphópว่าwâaรองเท้าrɔɔŋ-tháoแตะtɛ̀ข้างkhâaŋหนึ่งnùengของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwหายhǎaiไปpai
Then Jason went down toward Iolcus, and as he walked, he found that he had lost one of his sandals.
#1140
ผู้คนphûu-khonร้องrɔ́ɔŋถามthǎamตามtaamหลังlǎŋเขาkhǎwว่าwâa  " ท่านtʰ̂anคือkhʉʉใครkhrai  พ่อphɔ̂ɔหนุ่มnùmรูปrûupงามŋaam  และlɛ́ท่านtʰ̂anมาmaaจากjàakไหนnǎi? " 
The people called after him, "Who are you, fair youth, and whence do you come?"
#1141
หัวใจhǔːa-jajของkhɔ̌ɔŋเจjeeสันsǎnเต้นtênรัวruaเมื่อmûaได้ยินdâai-yinว่าwâaเขาkhǎwจะjàได้dâaiพบphópพ่อphɔ̂ɔของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwในnaiไม่mâiช้าcháa
Jason's heart leaped in him when he heard he would soon see his father.
#1142
มันmanคือkhʉʉเรือrʉaใบbaiเฮheeสsเพpheeอรัสʔ́a2 rat  ที่thîiแล่นlɛ̂nฝ่าfàaทะเลthá-leeฤดูrú-duuหนาวnǎaw  และlɛ́กัปตันkàp-tanพาphaaลูกสาวlûːk-sǎːwตัวtuaน้อยnɔ́ɔiของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwมาmaaเป็นpenเพื่อนphʉ̂an
It was the schooner Hesperus, That sailed the wintry sea, And the skipper had taken his little daughter To bear him company.
#1143
ฉันchǎnให้hâiความkhwaamมั่นใจmân-jajอย่างyàaŋเต็มtemที่thîiแก่kɛ̀ɛพวกphûakเขาkhǎwว่าwâaฉันchǎnยินดีyin-diiอย่างyàaŋยิ่งyîŋที่thîiจะjàรับrápงานngaanนี้nîi
I gave them my full assurance that I was most willing to undertake the task.
#1144
ฉันchǎnดีใจdii-jaiที่thîiรู้สึกrúu-sʉ̀kเป็นpenอิสระìt-sà-ràท่ามกลางthâam-klaaŋทิวทัศน์tʰiw-tʰ́atที่thîiน่าnâaรักrákเช่นchênนี้nîi
I rejoice to feel myself free amidst scenes so lovely.
#1145
เมื่อmûaดวงduaŋอาทิตย์aa-thítอุ่นùnที่thîiนำnamฤดูกาลrɯ́-duː-kaːnเพาะpʰ́ᴐปลูกplùukและlɛ́เก็บkèpเกี่ยวkìaoกลับklàpมาmaaอีกìikครั้งkhráng  มันmanช่างchâaŋแสนsɛ̌ɛnหวานwǎanที่thîiจะjàไปpaiเยี่ยมyîamชมchomป่าpàaที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòp  ซึ่งsʉ̂ŋดอกไม้dɔ̀ɔk-máiแรกrɛ̀ɛkแย้มyɛ́ɛmของkhɔ̌ɔŋที่ราบtʰ̂iː-râːpผลิphlìบานbaan
When the warm sun, that brings A Seedtime and harvest, has returned again, 'Tis sweet to visit the still wood, where springs The first flower of the plain.
#1146
มีmiiจิตjìtวิญญาณwin-jaːnที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòpในnaiป่าpàaเหล่าlàoนี้nîi  ซึ่งsʉ̂ŋสิงsǐŋสถิตsà-tʰ̀itอยู่yùuทุกthúkที่thîiที่thîiลมlomใต้tâiพัดpʰ́atผ่านphâan
There is a quiet spirit in these woods, That dwells where'er the gentle south wind blows.
#1147
มีmiiเพียงphiaŋคนkhonเดียวdiaoที่thîiเดินdəənแยกyɛ̂ɛkตัวtuaออกɔ̀ɔkมาmaaและlɛ́เงียบngîapขรึมkhrʉ̌m  คือkhʉʉอัสʔ̀atคลีkʰliːเปียpiːaสs  เด็กdèkที่thîiฉลาดchà-làatเกินkəənวัยwai
Only one walked apart and silent, Asclepius, the too wise child.
#1148
ฉันchǎnได้ยินdâai-yinชายchaaiคนkhonนั้นnánร้องrɔ́ɔŋคร่ำครวญkʰ̂ram-kʰruːanออกɔ̀ɔkมาmaaว่าwâa  " ฉันchǎnจะjàทำthamอย่างไรyàang-raiดีdii? " 
I heard the man break out with a lamentable cry, saying, "What shall I do?"
#1149
ขณะkhà-nàที่thîiคลื่นkʰ̂lɯːnม้วนmúanตัวtuaกลับklàpด้วยdûaiเสียงsǐiaŋคำรามkʰam-raːmแหบhɛ̀ɛpพร่าphrâa  มันmanดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàขุดkhùtโพรงpʰroːŋลึกlɯ́kบนbonชายหาดchaai-hàat  ราวกับraao-kàpว่าwâaจุดjùtประสงค์prà-sǒŋของkhɔ̌ɔŋมันmanคือkhʉʉการkaanกัดkàtเซาะsᴐ́แผ่นphɛ̀ɛnดินdin
As the receding wave swept back with a hoarse roar, it seemed to scoop out deep caves in the beach, as if its purpose were to undermine the earth.
#1150
ดูduuเหมือนmʉ̌anเสมอsà-mə̌əว่าwâaรากrâakหญ้าyâaทุกthúkเส้นsênที่thîiชูchuuใบbaiสีsǐiเขียวkhǐawแรกrɛ̀ɛkขึ้นkhʉ̂nจากjàakซากsâakเศษsèetใบไม้bai-máiของkhɔ̌ɔŋปีpiiเก่าkào  ได้dâaiนำnamจิตjìtวิญญาณwin-jaːnของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnเข้าkhâoใกล้klâiความkhwaamเมตตาmêːt-taːของkhɔ̌ɔŋสวรรค์sà-wǎnมากmâakขึ้นkhʉ̂n
It always seems to me as if every rootlet of grass that lifted its first green blade from the matted débris of the old year's decay, bore my spirit upon it, nearer to the largess of Heaven.
#1151
แสงsɛɛŋสีsǐiแดงdɛɛŋเข้มkʰ̂eːmที่thîiส่องsɔ̀ɔŋเข้าkhâoมาmaaอย่างyàaŋอ่อนɔ̀ɔnแรงrɛːŋผ่านphâanหน้าต่างnâa-tàangลายตาlaːj-taːรางraaŋ  ช่วยchûaiให้hâiวัตถุwát-tʰ̀uที่thîiเด่นdènชัดchátรอบๆrɔ̂ɔp-rɔ̂ɔp  ปรากฏpraː-kòtชัดเจนchát-jeenขึ้นkhʉ̂n
Feeble gleams of encrimsoned light made their way through the trellised panes, and served to render sufficiently distinct the more prominent objects around.
#1152
พวกphûakเขาkhǎwบอกbɔ̀ɔkเราraoว่าwâaครับkrápท่านtʰ̂an  ว่าwâaเราraoอ่อนแอʔ̀ᴐːn-ʔɛː  ไม่mâiสามารถsǎa-mâatรับมือráp-mɯːกับkàpศัตรูsàt-truuที่thîiน่าnâaเกรงkreːŋขามkʰ̌aːmเช่นchênนี้nîiได้dâai
They tell us, sir, that we are weak, unable to cope with so formidable an adversary.
#1153
แม่น้ำmɛ̂ɛ-náamไหลlǎiอย่างyàaŋนุ่มnûmนวลnuanผ่านphâanใจกลางjaj-klaːŋป่าpàaลึกlɯ́k  ซึ่งsʉ̂ŋกระซิบkrà-sípบอกbɔ̀ɔkให้hâiมันmanเงียบngîap
The river flows softly through the deepest heart of a wood, which whispers it to be quiet.
#1154
ฉันchǎnบอกbɔ̀ɔkคุณkhunอย่างyàaŋจริงจังjiŋ-jaŋและlɛ́ด้วยdûaiอำนาจam-nâatว่าwâa  คุณkhunต้องtɔ̂ɔŋสร้างsâaŋนิสัยní-sǎiในnaiการkaanมองmɔɔŋคำkhamศัพท์sàpอย่างyàaŋตั้งใจtâŋ-jajและlɛ́มั่นใจmân-jajในnaiความkhwaamหมายmǎːjของkhɔ̌ɔŋมันman
I tell you earnestly and authoritatively that you must get into the habit of looking intensely at words, and assuring yourself of their meaning.
#1155
" เอาaoล่ะlâ  เจ้าjâoหนูnǔuน้อยnɔ́ɔiของkhɔ̌ɔŋฉันchǎn"   คุณkhunหมอmɔ̌ɔเริ่มrə̂əmพูดphûut  พลางphlaaŋยืดyʉ̂ʉtตัวtuaขึ้นkhʉ̂nและlɛ́หันhǎnหลังlǎŋให้hâiไฟfai  " อะไรà-raiทำให้tham-hâiพวกphûakเธอthəəมาmaaช้าcháaจังjaŋ? " 
"Well, my little fellows," began the doctor, drawing himself up with his back to the fire, "what makes you so late?"
#1156
เส้นsênทางthaaŋนางฟ้าnaːŋ-fáːที่thîiเราraoติดตามtìt-taːm  ( สังเกตsǎŋ-kèetได้dâaiจากjàakสีsǐiเขียวkhǐawที่thîiเข้มkʰ̂eːmกว่าkwàaเท่านั้นthâo-nán)   คดkʰ́otเคี้ยวkʰ́iːawไปpaiรอบrɔ̂ɔpเนินnəənเขาkhǎwสีsǐiม่วงmûang
The fairy path that we pursue, Distinguished but by greener hue) Winds around the purple brae.
#1157
ทุกthúkวันwanในnaiชีวิตchii-wítทำให้tham-hâiฉันchǎnรู้สึกrúu-sʉ̀kมากmâakขึ้นkhʉ̂nเรื่อยๆrʉ̂ai-rʉ̂ai  ว่าwâaความkhwaamจริงjiŋนั้นnánแทบthɛ̂ɛpจะjàไม่mâiถูกthùukกล่าวklàaoถึงthʉ̌ŋอย่างyàaŋถูกthùukต้องtɔ̂ɔŋเลยləəi
Every day of my life makes me feel more and more how seldom a fact is accurately stated.
#1158
" สิ่งsìŋที่thîiคุณkhunพูดphûutอาจàatจะjàจริงjiŋ"   ศิลปินsǐn-lá-pinตอบtɔ̀ɔp  " แต่tɛ̀ɛจำjamไว้wáiว่าwâaเรื่องrʉ̂angเล็กlékน้อยnɔ́ɔiทำให้tham-hâiเกิดkə̀ətความkhwaamสมบูรณ์sǒm-buunแบบbɛ̀ɛp  และlɛ́ความkhwaamสมบูรณ์sǒm-buunแบบbɛ̀ɛpไม่ใช่mâi-châiเรื่องrʉ̂angเล็กlékน้อยnɔ́ɔi" 
"What you say may be true," replied the artist, "but recollect that trifles make perfection, and that perfection is no trifle."
#1159
ตลอดtà-lɔ̀ɔtฤดูrú-duuร้อนrɔ́ɔnมีmiiเชอร์รี่chəə-rîiและlɛ́เคอร์แรนท์khəə-rɛɛn  แล้วláewฤดูrú-duuใบไม้bai-máiร่วงrûaŋก็kɔ̂มาmaaถึงthʉ̌ŋพร้อมphrɔ́ɔmกับkàpภาระpʰaː-ráอันanหนักnàkอึ้งʔ̂ɯŋของkhɔ̌ɔŋแอปaepเปิ้ลpoen  ซึ่งsʉ̂ŋร่วงrûaŋหล่นlònจากjàakบ่าbàaของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwอย่างyàaŋต่อtɔ̀ɔเนื่องnʉ̂aŋขณะkhà-nàที่thîiเขาkhǎwเดินdəənย่ำyâmต๊อกtᴐ́ːk
Throughout the summer there were cherries and currants; and then came Autumn with his immense burden of apples, dropping them continually from his shoulders as he trudged along.
#1160
ในnaiยามyaamบ่ายbàaiที่thîiเงียบngîapสงบsà-ngòpที่สุดthîi-sùt  หากhàakฉันchǎnตั้งใจtâŋ-jajฟังfang  เสียงsǐiaŋแอปเปิ้ลaep-poenลูกlûukใหญ่yàiหล่นlònตุ้บtúpลงloŋมาmaaก็kɔ̂สามารถsǎa-mâatได้ยินdâai-yinได้dâai  แม้mɛ́ɛไม่มีmâi-miiลมlomพัดpʰ́atสักsàkนิดnít
In the stillest afternoon, if I listened, the thump of a great apple was audible, falling without a breath of wind.
#1161
นักnákร้องrɔ́ɔŋตัวtuaน้อยnɔ́ɔiแห่งhɛ̀ŋป่าpàa  และlɛ́นกnókที่thîiสิงsǐŋสถิตsà-tʰ̀itในnaiที่thîiอยู่yùuอาศัยaa-sǎiของkhɔ̌ɔŋมนุษย์má-nútและlɛ́อ้างâaŋสิทธิ์sìtในnaiมิตรภาพmít-trá-phaapของkhɔ̌ɔŋมนุษย์má-nútโดยdooiการkaanสร้างsâaŋรังraŋใต้tâiชายคาjʰaːj-kʰaːที่thîiให้hâiความkhwaamคุ้มครองkʰ́um-kʰrᴐːŋ  ต้องการtɔ̂ɔŋ-kaanสัมผัสsǎm-phàtที่thîiละเอียดlá-ʔ̀iːatอ่อนɔ̀ɔnและlɛ́หัวใจhǔːa-jajที่thîiอ่อนɔ̀ɔnโยนกjoː-nókว่าwâaของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnเพื่อphʉ̂aที่thîiจะjàให้hâiความkhwaamยุติธรรมj́u-tì-tʰamแก่kɛ̀ɛพวกphûakมันman
The little songsters of the woods, and those that haunt man's dwelling and claim human friendship by building their nests under the sheltering eaves, require a touch more delicate and a gentler heart than mine to do them justice.
#1162
เราraoไม่mâiจำเป็นjam-penต้องtɔ̂ɔŋถือว่าthʉ̌ʉ-wâaมันmanเป็นpenคำkhamพูดphûutที่thîiสูงส่งsǔːŋ-sòŋและlɛ́เคร่งขรึมkʰ̂reːŋ-kʰ̌rɯmเกินkəənไปpaiที่thîiจะjàเรียกrîakเสียงsǐiaŋร้องrɔ́ɔŋแห่งhɛ̀ŋทำนองtʰam-nᴐːŋของkhɔ̌ɔŋพวกphûakมันmanว่าwâaเป็นpenบทเพลงbòt-pʰleːŋสรรเสริญsǎn-sɤ̌ːnผู้phûuสร้างsâaŋ
We need not deem it a too high and solemn word to call their outburst of melody a hymn of praise to the Creator.
#1163
ท่านtʰ̂anอยู่yùuในnaiสายลมsǎːj-lomอ่อนɔ̀ɔnที่thîiพัดpʰ́atผ่านphâanยอดyɔ̀ɔtไม้máiเหล่าlàoนี้nîiเป็นpenเสียงsǐiaŋดนตรีdon-trii  น้ำพุnáːm-pʰ́uใสsǎiที่thîiพุ่งphûŋขึ้นkhʉ̂nมาmaaท่ามกลางthâam-klaaŋสมุนไพรsà-mǔn-pʰrajและlɛ́หล่อlɔ̀ɔเลี้ยงlíiaŋรากrâakที่thîiแข็งแรงkhɛ̌ŋ-rɛɛŋของkhɔ̌ɔŋป่าpàaใหญ่yàiกว่าkwàaครึ่งkhrʉ̂ŋ  ไม่mâiเคยkhəəiบอกbɔ̀ɔkเล่าlâoเรื่องrʉ̂angราวraaoความkhwaamดีdiiงามŋaamที่thîiมันmanทำtham
Thou art in the soft winds, That run along the summit of these trees In music. Yon clear spring, that midst its herbs Wells softly forth and visits the strong roots Of half the mighty forest, tells no tale Of all the good it does.
#1164
หัวใจhǔːa-jajของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnเกรงkreːŋขามkʰ̌aːmเมื่อmûaนึกถึงnɯ́k-tʰ̌ɯŋปาฏิหาริย์paː-tì-hǎːnอันanยิ่งyîŋใหญ่yàiที่thîiยังyangคงkhoŋดำเนินdam-nɤːnต่อtɔ̀ɔไปpaiอย่างyàaŋเงียบเชียบngîap-chîapรอบrɔ̂ɔpตัวtuaฉันchǎn  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenงานngaanสร้างสรรค์sâːŋ-sǎnอันanเป็นpenนิรันดร์ní-ranของkhɔ̌ɔŋพระองค์pʰ́ra-ʔoŋ
My heart is awed within me, when I think Of the great miracle that still goes on In silence round me the perpetual work Of Thy creation.
#1165
เมื่อmûaยืนyʉnอยู่yùuที่thîiตีนtiinน้ำตกnáːm-tòkไนnajแอʔɛːกาkaːราraː  เราraoมักmákจะjàเห็นhěnรุ้งกินน้ำrúŋ-kin-náːmสวยงามsǔai-ngaamปรากฏpraː-kòtอยู่yùuในnaiละอองlá-ʔᴐːŋน้ำnámที่thîiพุ่งphûŋขึ้นkhʉ̂nไปpaiในnaiอากาศaa-kàatที่thîiฐานthǎanของkhɔ̌ɔŋน้ำตกnáːm-tòkอันanยิ่งyîŋใหญ่yài
Standing at the foot of Niagara Falls, one may often see a beautiful rainbow outlined in the spray that dashes into the air at the base of the mighty cataract.
#1166
โอบòopล้อมlɔ́ɔmด้วยdûaiกลุ่มklùmภูเขาphuu-khǎoสูงsǔuŋตระหง่านtrà-hŋâan  มีmiiหุบเขาhùp-khǎoที่thîiกว้างkwâaŋใหญ่yàiจนjonสามารถsǎa-mâatรองรับrᴐːŋ-rápผู้phûuอยู่yùuอาศัยaa-sǎiได้dâaiหลายlǎaiพันphanคนkhon
Embosomed amongst a family of lofty mountains, there was a valley so spacious that it contained many thousand inhabitants.
#1167
ลำธารlam-thaanป่าpàaบนbonที่thîiสูงsǔuŋที่thîiไหลlǎiลงloŋมาmaaจากjàakแหล่งlɛ̀ːŋกำเนิดkam-nɤ̀ːtในnaiเขตkhèetภูเขาphuu-khǎoเบื้องbɯ̂ːaŋบนbon  ถูกthùukมนุษย์má-nútจับjàpและlɛ́ทำให้tham-hâiเชื่องjʰ̂ɯːaŋด้วยdûaiความkhwaamฉลาดchà-làatแกมkɛːmโกงkoːŋ  และlɛ́ถูกthùukบังคับbaŋ-khápให้hâiหมุนmǔnเครื่องจักรkʰ̂rɯːaŋ-jàkของkhɔ̌ɔŋโรงงานroːŋ-ŋaːnฝ้ายfâːj
The wild highland rivulet, tumbling down from its birthplace in the upper mountain region, had been caught and tamed by human cunning, and compelled to turn the machinery of cottonfactories.
#1168
โซ่sôoตรวนtruːanอาจàatสยบsà-j̀opวิญญาณwin-jaːnที่thîiอ่อนแอʔ̀ᴐːn-ʔɛːได้dâai  แต่tɛ̀ɛสำหรับsǎm-ràpเจ้าjâo  ชายchaaiผู้phûuมีmiiหัวใจhǔːa-jajเหล็กlèkเพชรphét!   พวกphûakมันmanไม่mâiอาจàatทำให้tham-hâiเจ้าjâoเชื่องjʰ̂ɯːaŋได้dâai
Chains may subdue the feeble spirit, but thee, Man of the iron heart! they could not tame.
#1169
แม่mɛ̂ɛของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwเป็นpenผู้phûuหญิงyǐŋที่รักthîi-rákและlɛ́ช่างchâaŋคิดkhít  และlɛ́รู้สึกrúu-sʉ̀kว่าwâaเป็นpenเรื่องrʉ̂angฉลาดchà-làatที่สุดthîi-sùtที่thîiจะjàไม่mâiทำลายtʰam-laːjความkhwaamหวังwǎŋของkhɔ̌ɔŋลูกชายlûuk-chaaiตัวtuaน้อยnɔ́ɔi
His mother was an affectionate and thoughtful woman, and felt that it was wisest not to discourage the hopes of her little boy.
#1170
แฮมhɛːmเล็ตlétต้อนรับtᴐ̂ːn-rápเหล่าlàoนักnákแสดงsà-dɛɛŋ  และlɛ́เมื่อmûaนึกnɯ́kขึ้นkhʉ̂nได้dâaiว่าwâaบทbòtพูดphûutหนึ่งnùengเคยkhəəiทำให้tham-hâiเขาkhǎwพอใจphɔɔ-jaiมาmaaก่อนkɔ̀ɔn  จึงjʉŋขอkhǎawให้hâiหนึ่งnùengในnaiนั้นnánท่องthɔ̂ɔŋให้hâiฟังfang
Hamlet welcomed the players, and, remembering how a certain speech had formerly given him pleasure, requested one of them to repeat it.
#1171
โจรjoːnสลัดsà-làtซึ่งsʉ̂ŋมีmiiเจ้าjâoชายchaaiอยู่yùuในnaiกำkamมือmʉʉ  แสดงsà-dɛɛŋตัวtuaเป็นpenศัตรูsàt-truuที่thîiสุภาพsù-pʰ̂aːp
The pirates, who had the prince in their power, showed themselves gentle enemies.
#1172
แฮมhɛːmเล็ตlétเป็นpenเจ้าjâoชายchaaiที่รักthîi-rákใคร่khrâiและlɛ́อ่อนโยนɔ̀ɔn-yoon  เป็นpenที่รักthîi-rákยิ่งyîŋเพราะphrɔ́คุณสมบัติkʰun-ná-sǒm-bàtอันanสูงส่งsǔːŋ-sòŋและlɛ́สมsǒmเป็นpenเจ้าjâoชายchaai  และlɛ́ไม่mâiต้องtɔ̂ɔŋสงสัยsǒŋ-sǎjเลยləəiว่าwâaจะjàทรงsoŋเป็นpenกษัตริย์kà-sàtที่thîiยิ่งyîŋใหญ่yàiและlɛ́สมบูรณ์sǒm-buunแบบbɛ̀ɛpที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋเดนมาร์กdeːn-máːk
Hamlet was a loving and gentle prince, and greatly beloved for his noble and prince-like qualities; and would no doubt have proved a most royal and complete king to Denmark.
#1173
เมื่อmûaพวกphûakเขาkhǎwพักphákผ่อนpʰ̀ᴐːnหลังlǎŋจากjàakความkhwaamเหนื่อยnʉ̀aiล้าláːจากjàakการkaanเดินdəənทางthaaŋ  พวกphûakเขาkhǎwก็kɔ̂เริ่มrə̂əmชอบchɔ̂ɔpวิถีwí-tʰ̌iːชีวิตchii-wítใหม่mài  และlɛ́เกือบkʉ̀apจะjàจินตนาการjin-tà-naː-kaːnว่าwâaตัวtuaเองəəŋเป็นpenคนkhonเลี้ยงlíiaŋแกะkɛ̀และlɛ́สาวsǎawเลี้ยงlíiaŋแกะkɛ̀ตามtaamที่thîiแสร้งsɛ̂ːŋทำtham
When they were rested after the fatigue of their journey, they began to like their new way of life, and almost fancied themselves to be the shepherd and shepherdess they feigned to be.
#1174
เช้าcháo  สายsǎai  บ่ายbàai  และlɛ́เย็นyen  ธีtʰiːโอʔoːคkʰᴐːริríตtร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋ  " สรรเสริญsǎn-sɤ̌ːnพระเจ้าpʰ́ra-jâːw" 
Morning, evening, noon, and night, "Praise God," sang Theocrite.
#1175
จากjàakนั้นnánเขาkhǎwก็kɔ̂หันhǎnไปpaiทำงานtham-ngaanอาชีพʔaː-jʰ̂iːpต่ำต้อยtàm-tᴐ̂ːjของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenหนทางhǒn-thaaŋหาhǎaเลี้ยงlíiaŋชีพchîipประจำprà-jamวันwan
Then to his poor trade he turned, Whereby the daily bread was earned.
#1176
กษัตริย์kà-sàtฟfรานraːnซิsíสsเป็นpenกษัตริย์kà-sàtที่thîiร่าเริงrâa-rəəŋ  และlɛ́รักrákกีฬาkii-laaราชวงศ์râːt-jʰ́a-woŋ  และlɛ́วันwanหนึ่งnùengขณะkhà-nàที่thîiสิงโตsǐŋ-toːของkhɔ̌ɔŋพระองค์pʰ́ra-ʔoŋต่อสู้tɔ̀ɔ-sûuกันkan  พระองค์pʰ́ra-ʔoŋก็kɔ̂นั่งnângดูduuอยู่yùuในnaiลานlaanพระราชวังphrá-râat-chá-waŋ
King Francis was a hearty king, and loved a royal sport, And one day, as his lions fought, sat looking on the court.
#1177
เด็กdèkน้อยnɔ́ɔiตระtràกูลkuːnแครทkʰ́ɛː1 rotชิตjʰ́itสองsɔ̌ɔŋคนkhonยัดyátช้อนchɔ́ɔnเข้าkhâoปากpàak  เพื่อphʉ̂aไม่mâiให้hâiตัวtuaเองəəŋร้องขอrᴐ́ːŋ-kʰ̌ᴐːกินkinห่านhàːnก่อนkɔ̀ɔnถึงthʉ̌ŋตาtaaที่thîiจะjàได้dâaiรับrápเสิร์ฟsɤ̀ːp
The two young Cratchits crammed spoons into their mouths, lest they should shriek for goose before their turn came to be served.
#1178
แม้แต่mɛ́ː-tɛ̀ːไทtʰajนี่nîiทิมtʰim  ซึ่งsʉ̂ŋตื่นtʉ̀ʉnเต้นtênไปpaiกับkàpเด็กdèkน้อยnɔ́ɔiตระtràกูลkuːnแครทkʰ́ɛː1 rotชิตjʰ́itทั้งtháŋสองsɔ̌ɔŋ  ก็kɔ̂เคาะkhɔ́โต๊ะtóhด้วยdûaiมีดmîitและlɛ́ร้องrɔ́ɔŋเบาๆbao-bao  ว่าwâa  " ไชโยjʰaj-joː! " 
Even Tiny Tim, excited by the two young Cratchits, beat on the table with his knife and feebly cried, "Hurrah!"
#1179
บ็อบbᴐ̀pบอกbɔ̀ɔkว่าwâaเขาkhǎwไม่mâiเชื่อchʉ̂aว่าwâaจะjàมีmiiห่านhàːnตัวtuaไหนnǎiปรุงpruŋได้dâaiอร่อยà-rɔ̀iขนาดkhà-nàatนี้nîiมาmaaก่อนkɔ̀ɔn
Bob said he didn't believe there ever was such a goose cooked.
#1180
เนื่องจากnɯ̂ːaŋ-jàːkเราraoอาศัยaa-sǎiอยู่yùuใกล้klâiถนนtʰ̀a-nǒn  เราraoจึงjʉŋมักmákมีmiiนักnákเดินdəənทางthaaŋหรือrʉ̌ʉคนkhonแปลกplɛ̀ːkหน้าnâaมาmaaเยี่ยมเยียนĵiːam-jiːanเพื่อphʉ̂aชิมchimไวน์wajกูkuːสsเบอร์bɤːรี่rîːของkhɔ̌ɔŋเราrao  ซึ่งsʉ̂ŋเราraoมีชื่อmiː-jʰ̂ɯːเสียงsǐiaŋอย่างyàaŋมากmâak
As we lived near the road, we often bad the traveler or stranger visit us to taste our gooseberry wine, for which we had great reputation.
#1181
จากjàakนั้นnánกษัตริย์kà-sàtอาเธอร์aa-thəəก็kɔ̂รีบriipตามtaamล่าlâaมอร์mᴐːแกนkɛːn  เลอlɤː  เฟย์feː  เพื่อphʉ̂aนำnamฝักfàkดาบdàapที่thîiนางnaːŋขโมยkhà-mooiไปpaiกลับklàpคืนkhʉnมาmaa
Then King Arthur followed fast after Morgan le Fay, to recover the scabbard of his sword which she had stolen.
#1182
ประตูprà-tuuเปิดpə̀ətออกɔ̀ɔkสู่sùuลานlaanที่thîiเต็มtemไปpaiด้วยdûaiนกnókและlɛ́ร่มรื่นrôm-rɯ̂ːnด้วยdûaiต้นไม้tôn-mái  ซึ่งsʉ̂ŋใบbaiของkhɔ̌ɔŋมันmanห้อยhɔ̂ɔiเหี่ยวhìːawเฉาchǎoและlɛ́ม้วนmúanงอŋɔɔในnaiแสงแดดsɛɛŋ-dɛ̀ɛtที่thîiร้อนrɔ́ɔnแรงrɛːŋ
The doorway opened into a court alive with birds and shady with trees, whose leaves hung wilted and curled in the flaming sunshine.
#1183
ขณะkhà-nàที่thîiม้าmáaขอkhǎawงอิŋ̀ᴐː1 ʔiคาบkʰ̂aːpอดòtเหยาะj̀ᴐย่างĵaːŋไปpai  การkaanเคลื่อนไหวkʰ̂lɯːan-wǎjของkhɔ̌ɔŋ. . . 
As Ichabod's horse jogged on, the motion of
#1184
มีmiiบทbòtกวีkà-wiːเขียนkhǐanไว้wáiเหนือnʉ̌aหน้าต่างnâa-tàangด้วยdûaiตัวtuaอักษรàk-sɔ̌ɔnแบบbɛ̀ɛpเก่าkào  และlɛ́ใบหน้าbai-nâaแปลกplɛ̀ːkประหลาดprà-làːtที่thîiแกะkɛ̀สลักsà-làkอย่างyàaŋวิจิตรwí-jìtบรรจงban-joŋก็kɔ̂แสยะsà-j̀ɛยิ้มyímให้hâiคุณkhunจากjàakใต้tâiบัวbuaหัวhǔaเสาsǎo
Verses, too, were written over the windows in old-fashioned letters, and grotesque faces, curiously carved, grinned at you from under the cornices.
#1185
ทะเลthá-leeและlɛ́ท้องฟ้าthɔ́ɔŋ-fáaดูduuแทบthɛ̂ɛpจะjàไม่mâiเคลื่อนไหวkʰ̂lɯːan-wǎj  แต่tɛ̀ɛลอยlɔɔiละláล่องlɔ̂ɔŋอยู่yùuในnaiความkhwaamฝันfǎnที่ราบtʰ̂iː-râːpเรียบrîapและlɛ́นิ่งnîŋสงบsà-ngòp  และlɛ́ทริสsítทรามsaːmซึ่งsʉ̂ŋพักphákผ่อนpʰ̀ᴐːnอยู่yùuบนbonชายหาดchaai-hàat  ก็kɔ̂ปรับpràpสายsǎaiพิณpʰinให้hâiเป็นpenท่วงทำนองtʰ̂uːaŋ-tʰam-nᴐːŋอันanไพเราะpʰaj-rᴐ́  ขณะkhà-nàที่thîiคลื่นkʰ̂lɯːnซัดsátเข้าหาkhâo-hǎaฝั่งfàŋเบาๆbao-bao
Sea and sky scarce seemed to move, but floated in a smooth, still dream; and Tristram, resting on the beach, tuned his harp to a sweet melody, while the waves iapped softly on the shore.
#1186
ดินdinแดนdɛːnในnaiจินตนาการjin-tà-naː-kaːnพิสูจน์phí-sùutแล้วláewว่าwâaเป็นpenเพียงphiaŋเมฆmêekยามyaamเย็นyen  และlɛ́ได้dâaiหายhǎaiไปpaiในnaiความkhwaamมืดmʉ̂ʉtมิดmít
The fancied iand proved to be nothing but an evening cloud, and had vanished in the night.
#1187
และlɛ́ลำธารlam-thaanดูduuเหมือนmʉ̌anจะjàร้องrɔ́ɔŋเพลงphleŋว่าwâa  " ความkhwaamอดทนòt-thonชนะchá-náทุกthúkสิ่งsìŋ" 
And the brook seemed thus to sing, "Patience conquers everything." X64. Goneril, Lear's eldest daughter, declared that her father was dearer to her than the light of her own eyes, dearer than life and liberty.
#1188
จากjàakนั้นnánหันhǎnไปpaiหาhǎaลูกสาวlûːk-sǎːwคนkhonสุดsùtท้องthɔ́ɔŋ  คอร์เดkʰᴐː1 deːเลียliːa  ผู้phûuซึ่งsʉ̂ŋเขาkhǎwเรียกrîakว่าwâaความkhwaamสุขsùkของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎw  เขาkhǎwถามthǎamว่าwâaเธอthəəมีmiiอะไรà-raiจะjàพูดphûutบ้างbâang
Then turning to his youngest daughter, Cordelia, whom he called his joy, he asked what she had to say.
#1189
เมื่อmûaดันdanแคนkʰɛːnครองkhrɔɔŋราชย์râːtเป็นpenกษัตริย์kà-sàtแห่งhɛ̀ŋสกอตแลนด์sà-kᴐ̀ːt-lɛːn  มีmiiขุนนางkʰ̌un-naːŋผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yàiคนkhonหนึ่งnùengชื่อchûuแม็คเบธmɛ̀k4 beːtอาศัยaa-sǎiอยู่yùu
When Duncan reigned king of Scotland, there lived a great thane, or lord, called Macbeth.
#1190
เกkeːอร์ʔᴐːทรูดtʰ́a-rûːt  ราชินีraː-jʰ́i-niːแห่งhɛ̀ŋเดนมาร์กdeːn-máːk  กลายklaːjเป็นpenหม้ายmâːjจากjàakการkaanสิ้นพระชนม์sîn-pʰ́ra-jʰonกะทันหันkà-tʰan-hǎnของkhɔ̌ɔŋกษัตริย์kà-sàtแฮมhɛːmเล็ตlét  ได้dâaiแต่งงานtɛ̀ːŋ-ŋaːnกับkàpคลอkʰlᴐːเดียdiːaสs  น้องnɔ́ɔŋชายchaaiของkhɔ̌ɔŋพระองค์pʰ́ra-ʔoŋ
Gertrude, Queen of Denmark, becoming a widow by the sudden death of King Hamlet, married his brother Claudius.
#1191
สิ่งsìŋที่thîiทำthamให้hâiแฮมhɛːmเล็ตlétหนุ่มnùmกังวลkaŋ-wonใจjaiที่สุดthîi-sùtคือkhʉʉความkhwaamไม่mâiแน่นอนnɛ̂ɛ-nɔɔnเกี่ยวkìaoกับkàpสาเหตุsǎː-hèːtการkaanตายtaaiของkhɔ̌ɔŋพ่อphɔ̂ɔ
What troubled young Hamlet most was the uncertainty about the manner of his father's death.
#1192
เราraoเห็นhěnเอeeลิlíซาsaaเบธbétในnaiความkhwaamอ่อนแอʔ̀ᴐːn-ʔɛːและlɛ́ความkhwaamเข้มkʰ̂eːmแข็งkʰ̌ɛŋทั้งหมดtháng-mótของkhɔ̌ɔŋนางnaːŋ  ห้อมล้อมhᴐ̂ːm-lᴐ́ːmไปpaiด้วยdûaiคนkhonโปรดpròːtรูปrûupงามŋaamที่thîiนางnaːŋไม่mâiเคยkhəəiไว้ใจwái-jai  และlɛ́รัฐบุรุษrát-tʰ̀a-bù-rútเฒ่าthâoผู้phûuชาญchaanฉลาดchà-làatที่thîiนางnaːŋไม่mâiเคยkhəəiไล่lâiออกɔ̀ɔk  นางnaːŋรวมruamเอาaoคุณสมบัติkʰun-ná-sǒm-bàtที่thîiขัดkhàtแย้งj́ɛːŋกันkanที่สุดthîi-sùtของkhɔ̌ɔŋพ่อphɔ̂ɔแม่mɛ̂ɛทั้งtháŋสองsɔ̌ɔŋไว้wáiในnaiตัวtuaเองəəŋ  ทั้งtháŋความkhwaamเจ้าชู้jâːw-jʰ́uː  ความkhwaamเอาแต่ʔaw-tɛ̀ːใจjai  ความkhwaamประสงค์prà-sǒŋร้ายráaiเล็กๆlék-lék  น้อยๆnᴐ́ːj4 nᴐːj  ของkhɔ̌ɔŋแอʔɛːนน์nᴐː  และlɛ́จิตjìtวิญญาณwin-jaːnที่thîiหยิ่งj̀iŋทะนงtʰ́a-noŋและlɛ́เด็ดdètเดี่ยวdìaoของkhɔ̌ɔŋเฮheeนรี่ná-rii
We see Elizabeth in all her weakness, and in all her strength, surrounded by the handsome favorites, whom she never trusted, and the wise old statesmen, whom she never dismissed, uniting in herself the most contradictory qualities of both her parents, the coquetry, the caprice, the petty malice of Anne, -the haughty and resolute spirit of Henry. /
#1193
ไม่mâiพอใจphɔɔ-jaiกับkàpการkaanสร้างsâaŋปัญหาpan-hǎːและlɛ́ความkhwaamวิตกwí-tòkกังวลkaŋ-wonให้hâiพ่อphɔ̂ɔแม่mɛ̂ɛ  เขาkhǎwมองmɔɔŋหาhǎaวิธีwí-thiiที่thîiจะjàทำthamให้hâiเพื่อนๆpʰ̂ɯːan3 pʰɯːan  กังวลkaŋ-wonใจjai
Not content with causing his parents trouble and anxiety, he looked about him for the means to worry his friends. /
#1194
ทุกthúkสิ่งsìŋที่thîiเป็นpenขอkhǎawงมิสแนนŋᴐː1 mit4 nɛːnซี่sîːมีmiiความkhwaamบริสุทธิ์bᴐː-rí-sùtและlɛ́ประณีตprà-nîːtบรรจงban-joŋ  ไม่มีmâi-miiรอยrᴐːjยับyápในnaiที่thîiที่thîiไม่mâiควรkhuanมีmii  ผ้าphâaลินินlí-ninของkhɔ̌ɔŋเธอthəəขาวkhǎaoสะอาดsà-ʔ̀aːtสมsǒmคำkhamร่ำrâmลือlʉʉ  แม้แต่mɛ́ː-tɛ̀ːเข็มkʰ̌emหมุดmùtบนbonหมอนmɔ̌ɔnปักpàkเข็มkʰ̌emก็kɔ̂ปักpàkตามtaamแบบแผนbɛ̀ːp-pʰ̌ɛːnที่thîiเธอthəəระมัดระวังrá-mát-rá-waŋไม่mâiให้hâiผิดphìtเพี้ยนphían  และlɛ́สำหรับsǎm-ràpตัวtuaเธอthəəเองəəŋ  ก็kɔ̂ให้hâiความkhwaamรู้สึกrúu-sʉ̀kถึงthʉ̌ŋความkhwaamเรียบร้อยrîap-rɔ́ɔiสมบูรณ์sǒm-buunแบบbɛ̀ɛpไม่mâiเปลี่ยนแปลงplìːan-plɛːŋเช่นchênเดียวdiaoกับkàpร่างกายrâːŋ-kaːjของkhɔ̌ɔŋนกnókตัวtuaน้อยnɔ́ɔi
Everything belonging to Miss Nancy was of delicate purity and nattiness; not a crease was where it had no business to be, not a bit of her linen professed whiteness without fulfilling its profession; the very pins on her pincushion were stuck in after a pattern from which she was careful to allow no aberration; and as for her own person, it gave the same idea of perfect unvarying neatness as the body of a little bird.
#1195
อาจàatเป็นpenเพราะphrɔ́ได้ยินdâai-yinคำkhamแนะนำnɛ́-namเรื่องrʉ̂angการkaanแต่งงานtɛ̀ːŋ-ŋaːnบ่อยbᴐ̀ːjครั้งkhráng  ลูกชายlûuk-chaaiคนkhonโตtooของkhɔ̌ɔŋฉันchǎnจึงjʉŋปักใจpàk-jajรักrákลูกสาวlûːk-sǎːwของkhɔ̌ɔŋศาสนาจารย์sàːt-sà-nǎː-jaːnเพื่อนphʉ̂anบ้านbâanทันทีtʰan-tʰiːที่thîiจบjòpวิทยาลัยwít-tʰ́a-jaː-laj  ซึ่งsʉ̂ŋท่านtʰ̂anเป็นpenผู้phûuมีmiiตำแหน่งtam-nɛ̀ːŋในnaiศาสนจักรsàːt-sà-ná-jàkและlɛ́มีmiiฐานะtʰ̌aː-náที่thîiจะjàมอบmᴐ̂ːpสินsǐnเดิมdəəmก้อนkɔ́ɔnโตtooให้hâiเธอthəəได้dâai
It was, perhaps, from hearing marriage so often recommended, that my eldest son, just upon leaving college, fixed his affection upon the daughter of a neighboring clergyman, who was a dignitary in the church, and in circumstances to give her a large fortune.
#1196
ไม่มีmâi-miiภาพpʰ̂aːpวาดwâatและlɛ́ไม่มีmâi-miiประวัติศาสตร์prà-wàt-tì-sàːtใดdaiที่thîiสามารถsǎa-mâatนำnamเสนอsà-nə̌əความkhwaamจริงjiŋทั้งหมดtháng-mótแก่kɛ̀ɛเราraoได้dâai  แต่tɛ̀ɛภาพpʰ̂aːpวาดwâatและlɛ́ประวัติศาสตร์prà-wàt-tì-sàːtที่thîiดีdiiที่สุดthîi-sùtคือkhʉʉสิ่งsìŋที่thîiแสดงsà-dɛɛŋส่วนsùanของkhɔ̌ɔŋความkhwaamจริงjiŋที่thîiสร้างsâaŋผลphǒnกระทบkrà-tʰ́opใกล้klâiเคียงkhiiŋกับkàpความkhwaamจริงjiŋทั้งหมดtháng-mótมากmâakที่สุดthîi-sùt
No picture, and no history, can present us with the whole truth; but those are the best pictures and the best histories which exhibit such parts of the truth as most nearly produce the effect of the whole.
#1197
วงwoŋดนตรีdon-triiร่วมrûːamเดินdəənทางthaaŋไปpaiกับkàpเดdeːรกrók. . . 
A band of musicians accompanied Drake's
#1198
ไซsajลาlaaสsได้dâaiรับrápสืบทอดsɯ̀ːp-tʰ̂ᴐːtความkhwaamรู้rúuเรื่องrʉ̂angสมุนไพรsà-mǔn-pʰrajยาyaaจากjàakแม่mɛ̂ɛ  ซึ่งsʉ̂ŋเป็นpenภูมิpʰuː-míปัญญาpan-jaːเล็กๆlék-lék  น้อยๆnᴐ́ːj4 nᴐːj  ที่thîiนางnaːŋถ่ายทอดthàai-thɔ̂ɔtให้hâiเขาkhǎwเสมือนsà-mɯ̌ːanมรดกmᴐː-rá-dòkอันanศักดิ์สิทธิ์sàk-sìt  แต่tɛ̀ɛในnaiช่วงchûaŋหลังๆlǎŋ-lǎŋ  นี้nîiเขาkhǎwสงสัยsǒŋ-sǎjถึงthʉ̌ŋความkhwaamถูกthùukต้องtɔ̂ɔŋตามtaamกฎหมายkòt-mǎːjของkhɔ̌ɔŋการkaanใช้cháiความkhwaamรู้rúuนี้nîi  โดยdooiเชื่อchʉ̂aว่าwâaสมุนไพรsà-mǔn-pʰrajไม่มีmâi-miiประสิทธิภาพprà-sìt-tʰ́i-pʰ̂aːpหากhàakปราศจากpràːt-sà-jàːkการkaanสวดsùːatอ้อนวอนʔ̂ᴐːn-wᴐːn  และlɛ́การkaanสวดsùːatอ้อนวอนʔ̂ᴐːn-wᴐːnอาจàatเพียงphiaŋพอphɔɔโดยdooiไม่mâiต้องtɔ̂ɔŋใช้cháiสมุนไพรsà-mǔn-pʰraj
Silas had inherited from his mother some acquaintance with medicinal herbs, a little store of wisdom which she had imparted to him as a solemn bequest; but of late years he had had doubts about the lawfulness of applying this knowledge, believing that herbs could have no efficacy without prayer, and that prayer might suffice without herbs.
#1199
ไม่มีmâi-miiอะไรà-raiจะjàแตกtɛ̀ɛkต่างtàaŋจากjàakเมืองmʉaŋบ้านbâanเกิดkə̀ətของkhɔ̌ɔŋเขาkhǎwที่thîiมองmɔɔŋเห็นhěnเนินnəənเขาkhǎwกว้างkwâaŋไกลklaiได้dâaiมากmâakไปpaiกว่าkwàaพื้นที่pʰ́ɯːn-tʰ̂iːป่าpàaทึบtʰ́ɯpต่ำtàmแห่งhɛ̀ŋนี้nîi  ที่thîiซึ่งsʉ̂ŋเขาkhǎwรู้สึกrúu-sʉ̀kเหมือนmʉ̌anถูกthùukซ่อนsɔ̂ɔnจากjàakสวรรค์sà-wǎnด้วยdûaiต้นไม้tôn-máiและlɛ́พุ่มphûmไม้máiที่thîiบดบังbòt-baŋ
Nothing could be more unlike his native town, set within sight of the widespread hillsides, than this low, wooded region, where he felt hidden even from the heavens by the screening trees and hedgerows.
#1200
การkaanเขียนkhǐanประวัติศาสตร์prà-wàt-tì-sàːtอย่างyàaŋน่าnâaเคารพkʰaw-róp  กล่าวklàaoคือkhʉʉ  การkaanย่อyɔ̂ɔรายงานraːj-ŋaːnราชการrâat-chá-kaan  การkaanคัดkʰ́atลอกlɔ̂ɔkคำkhamปราศรัยpraː-sǎj  การkaanสอดsᴐ̀ːtแทรกsɛ̂ɛkคำkhamสรรเสริญsǎn-sɤ̌ːnและlɛ́คำkhamตำหนิtam-nìในnaiสัดส่วนsàt-sùːanที่thîiเหมาะmᴐ̀สมsǒm  การkaanวาดwâatภาพpʰ̂aːpตัวtuaละครlá-kʰᴐːnของkhɔ̌ɔŋบุรุษbù-rútผู้phûuยิ่งyîŋใหญ่yàiในnaiเชิงchəəŋเปรียบprìapเทียบthîap  โดยdooiระบุrá-bùว่าwâaพวกphûakเขาkhǎwมีmiiคุณธรรมkʰun-ná-tʰamและlɛ́ความkhwaamชั่วchûaร้ายráaiที่thîiขัดkhàtแย้งj́ɛːŋกันkanมากmâakเพียงphiaŋใดdai  ทั้งหมดtháng-mótนี้nîiเป็นpenเรื่องrʉ̂angง่ายngâaiมากmâak
To write history respectably, that is, to abbreviate dispatches, and make extracts from speeches, to intersperse in due proportion epithets of praise and abhorrence, to draw up antithetical characters of great men, setting forth how many contradictory virtues and vices they united; all this is very easy.
Parallel Text: GSFA 1200 - Thai